2. Bölüm: küllerin altındaki sır

" Kalbimde taşıdığım en ağır şey,
Söylenmemiş sözlerin sessizliğiydi. "

Mahkeme salonunda o an…
hava bir anda ağırlaştı.
Demir’in “Yine sen…” sözü, sadece bir cümle değildi.
Geçmişin kapısı gıcırdayarak açılmıştı.
Mevin bir adım geri çekildi.
Ama bu geri adım, sadece bedenindeydi. İçinde… yıllardır bastırdığı her şey aynı anda yüzeye çıkıyordu.
“Bu bir hata olmalı…” diye fısıldadı Mevin.
Ama sesi bile kendine ait değildi.
Demir yaklaşmadı.
Sanki yaklaşırsa, sadece Mevin’i değil… kendini de kaybedecekti.
“Burada ne işin var?” dedi Demir. Sesi sertti. Ama gözleri… aynı sertlikte değildi.
Mevin dosyasını sıkı tuttu.
“Avukatım,” dedi net bir şekilde. “Ve işimi yapıyorum.”
Bir anlık sessizlik oldu.
Aralarında görünmeyen bir şey vardı.
Ne isim koyabiliyorlardı… ne de görmezden gelebiliyorlardı.
Demir’in bakışları bir an Mevin’in ellerine kaydı.
Sonra çok kısa bir an… geri çekildi.
Sanki o elleri hatırlamıştı.
Sanki o yangını…
Kapı tekrar açıldı.
“Operasyon bitmiştir!” diye bağırdı biri içeriden.
Ama Mevin duymuyordu.
Çünkü Demir’in sesi, artık sadece dışarıda değildi.
Kafasının içindeydi.
O gece…
Mevin evine döndüğünde, ışığı açmadı.
Pencerenin önünde uzun süre öylece durdu.
Yağmur yine başlamıştı.
Telefonu çaldı.
Bilinmeyen numara.
Bir an tereddüt etti. Sonra açtı.
“Mevin…” dedi bir ses.
Nefesi kesildi.
“Demir mi?” dedi fısıltıyla.
Ama karşıdan gelen ses Demir’e ait değildi.
“Onun sana yaklaşması bir tesadüf değil.”
Mevin bir adım geri çekildi.
“Sen kimsin?”
Kısa bir sessizlik.
Sonra tek bir cümle:
“6 yaşında bir yangında oradaydın.”
Telefon elinden düştü.
Ertesi gün…
Gazeteler aynı manşeti atmıştı:
“Yıllar Sonra Aynı İsimler Aynı Dosyada: Karaca – Çağrı Çarpışması”
Demir dosyaya baktı.
Ama bu dosya sıradan bir dosya değildi.
İçinde Mevin’in geçmişi yoktu.
Sanki biri özellikle silmişti.
Kapısı çaldı.
“Gir,” dedi soğuk bir sesle.
Bir polis içeri girdi.
“Amirim… o kızla ilgili kayıtlar eksik.”
Demir’in gözleri kısıldı.
“Eksik mi?”
“Evet… sanki biri tüm çocukluk verilerini temizlemiş.”
Demir dosyayı kapattı.
Ve o an anladı.
Mevin sadece bir avukat değildi.
Ve bu dava… sadece bir dava hiç değildi.
Bu bir başlangıçtı.
Ve bazı başlangıçlar…
yangınla yazılırdı.