7. bölüm · Aşkın EN AĞIR HALİ ANNE OLMAK

Gece nöbeti

İrem DURMAZ

Ah uyku, nerelere kaçtın?
Gözlerim çöktü, ağırlaştı,
Morararak sessizce teslim oldu gecelere.
Her saniye, her nefes, her gölge
Biraz daha yordu içimi.

Ama sen…
Sen nefes aldıkça güzelleşiyor dünya.
Uyumaktan vazgeçmemin sebebi sensin belki de.
Bedenim yorgun,
Ama kalbim?
Kalbim uyanık, seni izlerken.

Bir zamanlar uykuya koşardım,
Şimdi sen varsın.
Senin uykun benim uykum,
Senin nefesin benim huzurum.

Belki gözlerim kapkara,
Belki ömrümden saatler eksiliyor…
Ama sen büyüyorsun.
Ve yemin ederim:
Bu yorgunluk bile şükür gibi geliyor.