Aşk bizi üç kişi yaptı

On yedi yaşımda tanıdım babanı,
on sekizde gelin oldum hayata,
on dokuzumda seni verdiler kucağıma—
çocukken anne oldum ben.

Henüz kendim büyüyememişken
iki hayatı omuzlarıma yükledim.
Dizlerim titredi,
kalbim korktu,
ama düşmeye hakkım yoktu.

Tükensem bile ayakta durmak zorundayım,
çünkü sizin kokunuz var bu dünyada.
Her sabah o kokuya uyanmak
bir mucize gibi çarpıyor yüzüme.

Bazen canım kadar yoruluyorum,
bazen içimden vazgeçmek geçiyor,
ama sonra nefesinizi duyuyorum…
Ve yeniden başlıyorum hayata.

Ben gençliğimi değil,
kendimi verdim size.
Çünkü bazı anneler
bir ömrü tek nefeste büyütür