Bebek büyüdü biz kaldık

Aşk belki erken çaldı kapımızı,
Daha çocuktuk…
Ve bir de baktık ki
Çocuk büyütüyoruz,
Daha biz büyümeden.

Birbirimize yaslanmayı yeni öğrenirken
Hayat bize “sorumluluk” dedi,
Biz “tamam” dedik.

Belki yorulduk,
Belki kırıldık,
Belki bazı geceler sustukça uzaklaştık…

Ama yine de gözlerimizde aynı şey vardı:
“Kalmaya değer.”

Biz sevmenin kitabını okumadık,
Yaşayarak yazıyoruz satır satır.

Belki zaman bize çok ağır geldi,
Belki dünya bizi hızlı büyüttü,
Ama aşk…
Aşk hâlâ aynı yerde nefes alıyor.

Çünkü sen ben oldun, ben sen…
Ve biz artık sadece iki insan değiliz—
Bir yuva, bir bütün olduk.

Ve her şeye rağmen,
Her fırtınaya rağmen,
Her susuşa rağmen…

Yan yana değilsek bile
aynı yöne bakan iki kalbimiz var. 💙