Temas

17~

Arabanın içindeki sessizlik bu kez farklıydı.
Ne gergin,
ne kaçamak.
Sanki ikisi de aynı düşüncenin etrafında dolaşıyor
ama ilk söyleyen olmak istemiyordu.
Aras direksiyondaydı.
Mira camdan dışarı bakıyordu ama gördüğü şeyler net değildi.

“Beni bugün zorladın,” dedi Aras sakin bir sesle.
Mira başını çevirmeden cevap verdi.
“Sen beni günlerdir zorluyorsun.”

Aras hafifçe gülümsedi.
“Eşitlendik o zaman.”
Mira dudak kenarını bastırdı.
Gülmemek için.
Araba binanın önünde durdu.
Ama Mira inmedi.
Kapıyı açmadı.
Aras bunu fark etti ama bir şey söylemedi.
“Beni neden bu kadar uzaktan seviyorsun?” dedi Mira aniden.
Aras başını ona çevirdi.
“Yakından sevmek,” dedi,
“herkesin kaldırabileceği bir şey değil.”
Mira derin bir nefes aldı.
“Beni yakından tanırsan,” dedi,
“geri çekilirsin.”
Aras gözlerini ondan ayırmadı.
“Geri çekilmekten korkmuyorum,” dedi.
“Kaybolmaktan korkuyorum.”
Bu cümle…
Mira’nın kalbine ağır bir şekilde oturdu.
“Benden ne istiyorsun?” diye sordu Mira.

Sesi yumuşaktı bu kez.
Aras bir an düşündü.
“Bir işaret,” dedi.

“Yaklaşmamın hata olmadığını gösteren bir şey.”

Mira sustu.
Bu…
ona sorulmuş en dürüst soruydu.
Bir süre sonra kemerini çözdü ama inmedi.
Aras’a döndü

“Bu bir söz değil,” dedi.

“Bir garanti de değil.”
Aras başını salladı.
“Hiçbirini istemiyorum.”
Mira yavaşça yaklaştı.
Aralarındaki mesafe kapandı ama dokunmadı.
Sadece…
nefesleri aynı yerde buluştu.
Mira’nın kalbi hızlı atıyordu.
Ama bu kez kaçmadı.
Yavaşça eğildi.
Ve..

Aras’ın yanağına kısa, hafif bir öpücük bıraktı.

Ne aceleydi.
Ne de tereddütlü.
Sadece…
gerçekti.
Aras dondu.
Bir an için zaman durmuş gibiydi.
Mira geri çekildiğinde yüzü sakindi ama gözleri karışıktı.

“Bu,” dedi,
“yaklaşmana izin verdiğim anlamına geliyor.”
Aras yutkundu.
Ama dokunmadı.
Sadece sesi biraz kısıldı.

“Bunu yapacağını beklemiyordum,” dedi.
“Ben de,” dedi Mira.
“Bu yüzden yaptım.”
Aras hafifçe güldü.
“Tehlikelisin,” dedi.
“Bunu biliyor musun?”
Mira omuz silkti.
“Beni böyle tanıdın.”
Aras bir adım atmadı.
Elini uzatmadı.

Bu…
Mira için her şeyden daha önemliydi.
“Şunu bilmeni istiyorum,” dedi Aras.
“Bu öpücüğü hızlanmak için kullanmayacağım.”

Mira ona baktı.
“Eğer kullansaydın,” dedi,
“burada olmazdık.”
Aras başını salladı.
“İyi ki varsın,” dedi.
“Bu kadar zor biri olarak.

Mira gülümsedi.
“İltifat mı, uyarı mı?”
“Gerçek,” dedi Aras.
Mira kapıyı açtı.
İndi.
Ama kapıyı kapatmadan önce durdu.

“Aras,” dedi.
“Buradayım.”
“Bu bir başlangıç değil,” dedi Mira.
“Ama bir kırılma.”
Aras gözlerinin içine baktı.
“Bazen,” dedi,
“en sağlam şeyler kırılarak başlar.”
Mira kapıyı kapattı.
Aras arabayı çalıştırmadı hemen.
Yanağındaki sıcaklığı hâlâ hissediyordu.
Ve ilk kez…
yakınlığın kontrolü bozmadığını fark etti.

Mira > Aras hakkında yorum bekliyorum 💓