4.BÖLÜM

4.Bölüm - Hastane

Acile gelir gelmez denizi sedyeye aldılar o ışıl ışıl kızdan eser kalmamıştı hala baygındı arabada korkuyorum baba diye sayıklıyordu boraya dönüp 'kardeşim ne oluyor ' diye sordum gerilmiştim 'küçüklüğünden beri karanlıkta kaldığında böyle oluyor' dedi şaşkınlıkla 'ciddimisin , bunndan dolayımı böyle oldu ' diye sordum sadece kafa salladı .

Kafetaryaya çıkıp ceylin ve gökhana kahve alıp aşşağıya indiğimde gökhan ve ceylin sevinçle birbirlerine sarılıyorlardı yanlarına gidip meraklı bakışlarımı üstlerine diktim çok geçmeden gökhan 'kendine gelmiş' dedi sevinçle 'ameliyattan çıkmıyor gökhan ' dedim gökhan bana öyle bir bakış attı ki hemen sustum gökhan sinirle dışarıya yürümeye başladı ceylin sinirle 'abi ağzından çıkanı kulağın duyuyormu senin' dedi 'ne dedim şimdi' diye ekledim 'bu kiz daha önce bu şekilde nefessiz kalıp ölüyordu abi' dedi ve başka bir şey söylemeden oda yanımdan ayrıldı suçluluk hissediyordum sıradan bir bayılma olduğunu düşünmüştüm salaklık bende oysaki sıradan olsa acilde ne işimiz var 'salak bora' diye söylendim kendime doktor çıkıp 'hastamız kendine geldi sakinleştirici verdik kendisine fakat epey yıpranmış tam zamanında getirmişsiniz uzun süre oksijensiz kalmış şuanda durumu daha iyi çok kısa ziyaret edebilirsiniz sonrasında dinlenmesi gerekiyor ' dedi kafamı sallayarak onayladım vicdan azbı çekiyordum o sırada gökhan hızlıca doktorun yanına geldi doktor aynı açıklamayı onada yaptıktan sonra bana hiçbirşey demeden odanın kapısını tıklatıp içeriye girdi kapı aralıktı 'güzelimm' dedi ses tonundan şefkat akıyordu daha çok sözdüm kendime deniz çok kısık bir sesle 'abim iyiyim korkma ' dedi sesi fısıltı gibiydi ceylin yanımda belirdi o sırada oda hiçbirşey demeden içeriye girdi ve hasta yatağına doğru ilerleyip denize sıkıca sarıldı 'bizi çok korkuttun deniz kızı ' dedi gülümseyerek denizde gülümseyerek karşılık verdi 'iyiyim gerçekten , ama bora gelmeseydi ...' diyip sustu gökhan yanına gidip 'şşşt biz herzaman yanındayız' diyip denizin saçlarını okşadı deniz merakla 'sahi bora nerde ' dedi kapıyı biraz daha aralayıp önünde durdu deniz ilk kez bukadar samimi bir ses tonuyla 'bora gerçekten çok teşekkür ederim , sen olmasan şuan ne durumda olurdum bilmiyorum ' dedi o an yerin dibine girdim 'teşekkür etme deniz , ben olayın ciddiyetinin farkında değildim saçmaladım biraz' diyip başka hiçbirşey demeden odadan çıktım hastanenin koridorunda ilerlerken ağlayan ve çaresiz insanları gördükçe acımasız hayata biraz daha sövdüm içimden koridorlar iyice içimi daralttı kendimi hızlıca hastatenin bahçesine attım cebimden paketimi çıkartıp içinden hızlıca bir dal sigara alıp dudaklarıma götürdüm elimi cebime attığımda çakmağımı bulamadım biraz daha aradım üstümde küfürler mırıldanırken bir teyze yanıma gelip bana pembe bir çakmak uzattı gülümseyerek 'teşekkür ederim' dedim samimiyetle teyzede gülümseyerek devam etti bende ona paketimden bir sigara uzattım sigarayı alıp ağzına götürdü sigarasını yaktım 'geçmiş olsun evladım ' dedi 'teşekkür ederim teyzecim' dedim gülümseyerek 'koridorda gördüm seni çok üzgün duruyordun kızda gencecik sevdiğinmi' diye sordu hüzünle
Şaşkınlıkla 'yo yok teyzecim arkadaşımın kardeşi ' dedim bir çırpıda teyze gülümsedi ' peki madem ' dedi imalı bir tavırla 'sizlerede geçmiş olsun ciddi bir durumunuz yoktur inşallah' dedim teyzeye dönüp yüzü bir anda düştü ve konuşmaya başladı 'eşim...'
'Eşimin beyninde tümör varmış bugün iş yerinde bayılmış ambulansla buraya getirmişler ' dedi teyzenin çaresiz bakışlarına çok üzüldüm 'tedavisi varmıymıs' diye sordum merakla 'ameliyatı burda yaptıramayız yavrum bizim etimiz nee budumuz nee burada ameliyat olması ancak bir mucize olur başka bir hastaneye sevk edecekler ' dedi buruk bir şekilde gülümsedim 'teyzem benim gitmem gerekiyor ama sen kendini çok üzme belkide bir mucize olu verir ' diyip hızlıca yanından ayrıldım hastanenin kapısından içeriye girip danışmaya geçtim danışmadakı kadın beni hemen tanıdı 'bora bey iyisiniz inşallah geçmiş olsun ' dedi gülümseyerek ' ben iyiyim teşekkürler ' dedim ve bahçede duran teyzeyi gösterdim ' eşi' dedim kadın ' bende duydum allah yardım etsin inşallah çok zor ' dedi hızlıca 'burda ameliyatını yapabiliyormuyuz ' dedim kadın şaşkınlıkla ' eevet bora bey de neden sordunuz' dedi 'masrafları ben karşılayacağım fakat onlar bilmeyecek annemin adına yapın işlemleri ' dedim ve 'en iyi şaartlarda ve en iyi şekilde ilaçlarıda bizim tarafımızdan karşılanacak ömür boyu bu hastaneyi ailecek kullanabilecekler ' diye ekledim kadın büyük bir mutlulukla ' bun çok ama çok sevinecekler allah sizden razı olsun bora bey ' dedi kafamı sallayarak oradan ayrıldım bir köşeye geçip beklemeye başladım teyze içeriye girdiğinde kadın yanına gidip birşeyler söyledi teyze çok mutlu olurken bi yandanda gözlerin yaşlar akmaya başladı hızlıca etrafına bakınmaya başlayında olduğum köşeye sindim iyice gözleri benim gözlerimi bulduğunda minnet dolu bir bakışla kafasını salladı sesli bir şekilde ' allahımda seni sevdiğine bağışlasın evladım ' dedi şaşkınlıkla sadece gülümseyerek karşılık verdim kafamı sağıma çevirdiğimde ceylin gökhan ve denizi gördüm denizin iki koluna girmişlerdi ve gökhan denize söyleniyordu beni görüp bana doğru yürümeye başladıklarında arkamı dönüp kapıya doğru ilerlemeye başladım gökhan ' bora!' diye bağırdı durdum ve arkamı döndüp beklemeye başladım çok geçmeden yanıma vardılar deniz kızgın bir tavırla 'sen nasıl böyle bir şey dersin ölebilirdim' dedi '
DEVAM EDECEK...
gegy