6. bölüm · Aramızdaki Bağlar

"UYUM SEVIYESI AKTIF "

Guerencia Zey

Herkes bir an olduğu yerde kaldı.

“Her şey kendi tarafında” cümlesi kampüsün üzerine ağır bir perde gibi çökmüştü.

Arsen yavaşça öne çıktı.

— “Alaz… ne demek bu?”

Alaz bir adım geri çekildi. Yüzü hâlâ tanıdıktı ama bakışları değişmiş gibiydi.

— “Ben bir şey seçmedim.”

Barlas araya girdi.

— “Ama sistem seni seçmiş.”

Sena hemen yaklaştı.

— “Benim sistemim değil dedim.”

Asi sertçe konuştu:

— “O zaman kim?”

Sessizlik.

Bir anda kampüsün ışıkları tekrar titredi.

Ama bu sefer sadece mutfak binasında değil… her yerde.

Telefonlar aynı anda bildirim vermeye başladı.

“GRUP DAĞILIMI GÜNCELLENDİ.”

Herkes telefonuna baktı.

Yeni liste açıktı.

Ama bu sefer isimler yoktu.

Sadece renkler vardı:

KIRMIZI — ARSEN / ARAS / ADA
MAVİ — GÜNEŞ / ALAZ / BORa
SİYAH — BARLAS / EFSUN / AREL
YEŞİL — SENA / YAMAÇ / TAHA

Ada fısıldadı:

— “Bu… şaka mı?”

Bora telefonu düşürdü.

— “Biz neden renkle ayrılıyoruz?”

Aras Arsen’e baktı.

— “Bu normal değil.”

Arsen başını salladı.

— “Biri bizi sınıflandırıyor.”

Sena bir adım geri gitti.

İlk kez sesi daha alçaktı:

— “Bu bir sistem değil… bu bir protokol.”

Yamaç kaşlarını çattı.

— “Ne protokolü?”

Sena yutkundu.

— “Okulun kurduğu bir test sistemi vardı… yıllar önce iptal edildi sanıyordum.”

Bir sessizlik oldu.

Güneş:

— “Ne testi?”

Sena telefona baktı.

— “İnsanları… stres altında nasıl davrandıklarına göre sınıflandıran bir deney.”

Tam o anda mutfak kapısının içinden tekrar bir ses geldi.

Barlas değil.

Alaz da değil.

Daha mekanik.

Hoparlör gibi:

“UYUM SEVİYESİ AKTİF.”

“GRUPLAR STABİLLEŞTİRİLİYOR.”

Kapılar kilitlendi.

Bir anda kampüsün tüm çıkışları elektronik olarak kapanmaya başladı.

Arel bağırdı:

— “Şu an resmen içeride kilitlendik!”

Aras Arsen’in kolunu tuttu:

— “Bir plan lazım.”

Arsen gözlerini kapattı.

— “Bu sistem… uçak sistemlerine benziyor.”

Herkes ona baktı.

Arsen devam etti:

— “Kontrol edilebilir bir yapısı var. Ama bir ana merkez olmalı.”

Sena başını kaldırdı.

— “Server odası.”

Bir anda herkes aynı anda hareketlendi.

Ama gruplar artık karışıktı.

Kırmızı grup (Arsen, Aras, Ada) birlikte hareket ederken sürekli tartışıyordu.
Mavi grup (Güneş, Alaz, Bora) birbirine güvenmeye çalışıyordu ama Alaz garip şekilde daha sessizdi.
Siyah grup (Barlas, Arel, Efsun) istemsizce aynı hedefe yönelmişti.
Yeşil grup (Sena, Yamaç, Taha) ise planı çözmeye çalışıyordu.

Ama kimse şunu fark etmedi…

Gruplar tesadüfen ayrılmamıştı.

Birisi onları özellikle “dengelemek” için seçmişti.

Server odasına giden koridor karanlıktı.

Arsen önde yürüyordu.

Aras arkadaydı.

Bir an Aras fısıldadı:

— “Eğer bu bir testse…”

Arsen baktı.

— “Ne?”

Aras gözlerini kaçırdı.

— “Bizi izliyorlar.”

Tam o anda koridorun sonunda bir kamera ışığı yandı.

Kırmızı.

Ve ilk kez net bir ses geldi:

— “Test başlıyor.”

Işıklar söndü.

Ve koşmaya başladılar.