15 - [Müjde]

İçeriden yükselen ağlama sesleriyle kalbim sıkışırken hissettiğim telaşla gidip tuvaletin kapısını çalmaya başladım. O anda ise içimden "N'olur..." diye sayıklıyordum. "N'olur korktuğum şey Defne'nin başına gelmiş olmasın."

Benim kapıyı ısrarcı bir şekilde çalmaya devam etmemin sonucunda Gülce abla kapıyı ismi gibi güler yüzüyle açmış ve tuvalette yere çöküp ağlayan Defne'yi görmemi sağlamıştı. Benim o sırada aklım karışırken bir anda ne yaptığımı düşünmeden hızlıca içeri girmiş ve yerdeki Defne'nin yanına çöküp yüzüne bakmaya çalışmıştım. O ise eğdiği yüzünü yanına geldiğimi fark ettiğinde bana doğru kaldırmış ve gülümsemesini görmemi sağlamıştı.

Titreyen sesiyle "Negatif çıktı." derken gözlerini kapatıp daha çok ağlamaya başladı. Bense onun bu haline daha fazla dayanamayıp minik bedenini kendime doğru çekmiş ve ona sıkıca sarılmıştım. Ben onu rahatlatmak istercesine saçlarını severken onun göğsüme yaslı olan kulağı deli gibi atan kalbimin hemen üstünde duruyordu.

"Sinirleri boşalmış olmalı" diye düşündüm. Ellerim saçlarında dolaşırken "Belli ki o günden beri yemek yiyemiyor olması onu korkutuyormuş. Şimdi de bu konu hakkında güzel bir haber alması onu rahatlatmış olmalı." diye kendimce çıkarımlarda bulunuyordum. Bir süre ikimizde öylece yerde otururken o göğsümde ağlayarak tişörtümü ıslatmıştı. Bense onun saçlarını sevmeyi o sakinleşene kadar hiç bırakmamıştım.

En sonunda ağlaması kesik iç çekişlere döndüğünde ise "Hadi." dedim. "Hadi gel de yüzünü yıkayalım." O ise bu dediklerime kısık çıkan mırıltısıyla onay vermiş ve yerden kalkmak için ona uzattığım elimden destek almıştı.

Güzelce yüzünü yıkadı ve ablasının ona uzattığı peçeteyle akan burnunu sildi. Yeterince kendine geldiğinde ise aynada gördüğü haline bakıp gülmeye başlamıştı. Ben ise onun yüzünün en sonunda gülmesi sayesinde rahat bir nefes almıştım.

O iyice aynaya yaklaşıp kızaran gözleri ve yanaklarını incelerken kendi kendine "Halime bak..." deyip sırıtmaya devam ediyordu. O sırada Gülce abla ise kendini daha fazla tutamayıp "Götüme dönmüşsün." dedi ve kahkahayı patlattı.

İkimiz de onun bu lafıyla ona bakıp gülmeye başlarken ben Gülce ablanın da en az Defne kadar rahatladığını o anda fark etmiştim. Her ne kadar etrafına belli etmese de onun da bu konu hakkında oldukça gerildiğini şu an anlıyordum.

İkisi birbirleriyle şakalaşıp bu şakalara gülmeye devam ederken Gülce abla "E tuvalette mi duracağız böyle hadi içeri geçelim." demiş ve bizi beklemeden tuvaletten çıkmıştı. Onun bu ani çıkışıyla birlikte Defne de onu takip ederken benim onun peşinden gelmediğimi ise son anda fark etmişti.

O anda elini kapıya yaslayıp ağlamaktan ışıl ışıl olan gözlerini bana dikti ve gülümseyerek "Gelmiyor musun?" diye sordu. Bense ona "Birazdan oradayım." demiş ve o beni onaylayıp gittikten sonra kapıyı kapatmıştım. Ellerimi lavabonun geniş tezgahına yaslarken ağırlığımı öne doğru verdim.

Bakışlarımı aynadaki yansımama çıkardığım anda gözlerimin halinden ne kadar stres olduğumu anlayabilmiştim. Ben de Defne gibi yüzümü yıkayıp kendime gelme ihtiyacı hissediyordum. Ama bunun yerine sadece ellerimle yüzümü ovalamış ve rahatlamış bir iç çekip tuvaletten ayrılmıştım.