Bölümler 2Şu an: 1.Bölüm: Ruhum Saklanmak İstiyor
- 1 1.Bölüm: Ruhum Saklanmak İstiyor568 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 2.Bölüm: Çok Güzelsin Nilüferim588 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
2 Ekim
Akşamın dokuzuydu. Yeni hattımı almış eve gidiyordum. Yolda giderken kimsenin kız olduğumu fark etmemesi için siyah kapüşonu kafama geçirdim. Malum ülkemizde kız olarak akşamları dışarda gezmek başlı başına bir yaşam mücadelesi gibidir. İnanmıyorum, kadının rahat etmediği her yer bataklıktır. Bataklıkta çiçek açtığını duydun mu hiç?
Yolda giderken duvarda bir nilüfer resmi gördüm. Boya ile duvara kazınmıştı. Doğru ya nilüferler bataklıkta, herşeye rağmen açan ve güzelliğini kaybetmeyen bir çiçektir. Zaten bataklıkta bir nilüfer olmakda biz kızlara yaraşır. Evimin sokağının başına vardığımda bizim oturduğumuz binanın önünde bir kaç genç erkek gördüm.
Merdivenlerin ucunda oturuyorlardı. Sanki birini bekliyormuş gibi bir halleri vardı. Şimdi ben içeri nasıl rahatça girecektim?
Babama haber verebilmem için hattı telefona takmam gerekiyordu. Mecburen telefonu cebimden çıkardım. Hattı taktım ve telefonu açtım.
Telefonu açtığımda telefon bana direk ”Konum aktifleştirilsin mi?” diye sordu. İyide telefon direk böyle bir soru sormazdı ki?
Telefon bir kaç saniye sonra seçenekleri aktifleştirdi.
“Evet ve Hayır?” ikisinden birisini seçecektim. Hayır'a tıkladım. Telefon anında kapandı. Hay aksi sistemin açılması içindi sanırım, aptallık bende.
Telefonu tekrar açtım ve yine aynı soru. ”Konum aktifleştirilsin mi?”
Mecburen evet'e tıkladım. Ekranda ”Konum aktifleştirildi” yazdı. Önüme baktığımda binanın önünde oturan çocuklardan biri cebinden telefonunu çıkardı. Ekrana baktığında ayağa kalktı. Diğerleri de telaşla ayağa kalktı.
Sağlarına sollarına baktılar. Sağ tarafına baktıklarında üçü de beni fark etmişti. Bana dik dik baktılar. Yutkundum ve ”Neler oluyor?” diye içimden geçirdim. Ortalarında duran uzun boylu çocuk telefonla birini aradı. Bende acele ile babamı aradım.
“Kimsiniz?” diyerek telefonu açtı. ”Baba benim Derin.”
“Kızım hattını alabildin mi?”
“Aldım baba sokağın başındayım ama eve giremiyorum.”
“Neden kızım?”
“Baba binanın önünde üç erkek var. Yaklaşamıyorum.”
“Bekle kızım ben hemen aşağıya iniyorum.”
“Bekliyorum baba.”
Babam telefonu kapadı. Ardından omzuma biri dokundu. Önüme döndüğümde siyah maskeli, siyah kapüşonlu o üç çocuğa benzeyen uzun boylu bir erkek vardı. Sadece gözleri görünüyordu. Bir gözü mavi bir gözü kahverengiydi. Kaşlarını çatarak bana baktı. ”Sen Rahmi abilerin dükkanından hat alan kız mısın?”
Hat aldığımı nereden biliyordu? Ve neden bu soruyu sormuştu?
Tanımadığım bir insana doğru söyleyecek halimi yoktu. Gözlerimi kenara kaydırdım ve ona bakmadan ”Niye sordun?” dedim. Cevap vermedi sadece bana baktı. Tam gitmek üzereyken ”Korkan biri için fazla soru soruyorsun” dedi.
Korktuğumu nerden anlamıştı? Üf nesin sen be çocuk duygu ölçer falan mı? Parmak uçlarımı birbirine verdiğimi gördüğünde ellerime baktı. ”Rahat ol, seni rahatsız etmek için burada değilim. Sadece soruma yanıt istiyorum.”
Oldukça korkunç rahatlatıcı bir cümleydi.
“Hayır hat almadım.”
Oysaki bu bir yalandı. Çocuk gözlerini hafif kıstı. Sanki dediklerime inanmamış bir hali vardı. Gözleri ile beni süzdü.
“Peki ya senin gibi bir güzelin gece bu saatte dışarda ne işi var?”
Sanane knk keyfimin kahyası mısın?
“Rahmi amcaya bir paket götürdüm. Babam ve onu ilgilendiren bir şeymiş. Hem ben sana neden bunun hesabını veriyorum ki? Kimsin sen?”
Çocuğun sesi hafif sertleşti. ”Kim olduğumu öğrenmen, hikâyenin tanıdını kaçırır.”
Kaşlarımı eğdim. ”Hikaye mi?”
Genç çocuk başını salladı.
“Sen neden bahsediyorsun?”
Çocuk yutkundu ama cevap vermedi. Bizim evin önüne baktı. Babam o üç çocuk ile konuşuyordu. Çocuklar evimizin önünden ayrıldığında bir eli kalçamda hissettim. Arkamı döndüm ama kimse yoktu. O çocuk nerdeydi? Nereye gitmişti? Ne ara?
Babamı gördüğümde hızla binanın önüne koştum. Babam beni gördü. ”Derin?”
Babamla hemen binanın içine girdik. Babam önden ben arkadan gelirken binanın kapısının dışından baktığımda o çocuk karşı çalıların arkasında bekliyordu.
Gözleri ile dimdik bana bakarken, mavi gözü ile bana göz kırptı. Maskesini hafif kaldırıp dudaklarını gösterdi ve korkunç bir gülümseme yüzünden belirdiği an benim ruhumda bir yerlere saklanmak istemişti.
Bölüm etkileşimi
