18. Bölüm

Hayat gerçekten değişikti az önceye kadar deniz kenarında otururken şu an karakolda nezarethanede duruyordum! Polislerin bize "şimdi hepiniz bizimle karakola geliyorsunuz" diyişi aklımdan çıkmıyordu hayatımda ilk defa nezarete düşmedim tamam da abimle karakola düşme işi ne biliyim komik geldi.

Bir dakika! Annemlere nasıl söyleyeceğiz? Aklımda fikir geldi ben polislere İtalyanca konuşsam sizi anlamıyorum desem ne olurdu?

Salak mıyım ben kimliğime bakmazlar mı
E tabi bakarlar
Fikir berbatmış

Ne yapacağız biz ya?

Abime bakıp konuştum

"Abi"

"Efendim" dedi rahat sesle ben Ege abime mi çektim niye biz bu kadar rahatız ya

"Annemlere ne diyeceğiz"

"Sana laf attılar biz de dövdük diyeceğiz ne var bunu söylemeye"

Ne yok ki...

"İyi peki söyleriz de bizi çıkartsalar mı burdan vallahi sıkıldım ya" hayır ben şakasız sıkıldım

"Hayırdır sanki daha önce çok karakola düşmüş gibisin cici kuş"

"Zaten biliyoruz da konuşuyoruz abicim" çok bilgili bir kardeşiniz var!

Tek kaşı havaya kalınca bana daha dikkatli baktı "ne zamanmış o"

"Bı zaman işte abicim booşver şimdi annemlere haber versinler de gelip çıkartsınlar bizi"

Herşey iyi tamam da karşı taraf bizden davacı olursa ne yapacağız?
Bizde onlara dava açarız
Ben ve süper zekam!

★
15 dakika sonra

Bir tane polis memuru gelip annemlere haber verdiğini söyleyip gitmişti vallahi tepkilerini çok merak ettim

Off ben stres oldum ama ya!
Noldu İtalya'da ki gibi kaçamadın mı buradan Derin

İç sesim bir sus lütfen

"Abi annemler kızar mı" diye sordum daha doğrusu kızsalar en fazla duygu sömürüsü yapar ağlardım. Dimi yani

"Bilmem kızar belki" of ama abim niye bu kadar rahat

Bir an önüme dönünce gelen Demir abimin sesiyle durdum hadi ama geldiler mi?

"Anne niye gene karakoldalar" yine derken?

Ege abime baktım o da bana bakıyordu ve demir parmaklıkların arkasından gelen babamı gördüm. Hassiktir valla sinirliydi.

"Naptınız siz!" Dedi bir anda ne yapmış gibi görünüyorüz baba
"Baba-" derken sözümü kesti
"Bekleyin evde konuşacağız burada kızmak kalbinizi kırmak istemiyorum" diyince polis memuru geldi ve kapıyı açınca çıktık. Eee şimdi ayıkla pirincin taşını.

★

Eve gelmiştik.
Çaresizliğin önde gidenini yaşayarak koltukta oturmuş babam ve annemin bizi azarlamasını bitirmesini bekliyorduk. Tabi anneme bakıp onu yumuşatabiliyordum da babam yumuşamadı!

"Siz karakola düşerken ne yapıyordunuz! Nasıl yaparsınız ya size birşey olsaydı!" Diyip abime döndü

"Sen abisin sen nasıl yaparsın kardeşine sahip çıkacağına kavga edip karakola mı düşüyorsun polisi arayacağına kavga niye ediyorsun! Ya şikayetçi olsalar seni böyle mi eğittik biz!"

Abim ayağa kalkacakken annem eliyle dur diye işaret verince durdu. Babam bana döndü.
Şimdi sıçtın Derin
Sıra bana geldi...

"Peki sen kızım sen"

Valla benim suçum yok ya

"Bulduk seni dedik kızımla güzel hayat süreriz abileri yanında biz yanındayız kavga edip karakollara düşün diye mi bu kadar emek veriyoruz sizin hayatınızı yola sokalım diye uğraşıyoruz daha yaşınız kaç başınız kaç adamlara dalmışsınız" derken bağırmıyordu ama sesi yüksekti.
Tabi ya zaten beni yıllar sonra bulmuşsunuz atarlı giderli daha hangi dili konuşacağını karıştıran bir kız çocuğu niye uğraşasınız ki?

Aileler istediği her şeyi yapma hakkına sahipse çocuklar da o hakka sahip olmadı bence
"Ama babacım şimdi şöyle kii vallahi bize laf attılar sonra küfür ettiler biz kalkıyor gidiyorduk sonra abimi tutup bana baktı yanındakini alırım dedi sonra bende ona tokat attım abimde kafa attı"
Aşırı masum masum bakıp anlatırken Uraz gülerek bana bakıyordu. Hain ya insan ablasının haline güler mi

Babamın konuşmasını beklemeden annem konuştu "tamam hadi gidin odalarınıza hadi"

Annem bunu dediği anda koşarak odadan çıktım daha doğrusu uçtum ama neyse.

Odama girdiğimde peşimden Deniz abimde girmişti.

"Ohoo biz ayaküstü yalancı mi yetiştirdik abicim yani ben bile inandım"
E zaten inanman lazımdı dimi

"Ya abi ya"

"Ya ma yok neyse konu o degilyde pazartesi okul açılıyor biliyorsun dimi"

Oha 6 gün mü kaldı

"Biliyorum"
Ulan kesin bendeki bu şansızlıkla bir şey olur ama neyse.

★
Birkaç saat sonra

Annem ve babam nedense telefonla konuşup duruyordu. Ne oluyor ya?

Aşağıda otururken babam salona girdi.

"Çocuklar bir şey söyleyeceğiz" diyince hepimiz annem ve babama baktık annem konuştu

"Çocuklar babanızın işi için biz 3 günlüğüne Kırşehir'e gideceğiz birbirinize emanetsiniz"

Valla bana uyar hepimiz evde tek kalacaksak başımıza ne gelecek hiçbir fikrim yok ama eğlenceli olacağı kesin.

Annem ve babam alelacele bavul hazırlayıp. Hepimizi öptükten sonra evden çıktı.

Bu işte bir iş var ama.
Neyse.

Eee ne yapacağız biz şimdi 7 kişi kaldık evde
Çok azız mübarek

Boş boş bakarken telefonum titreşince çıkarıp baktım. Arayan Sofia'ydı. Sonunda. Of çok mutluyum hemen telefonu açtım ve tabiki benim canım arkadaşım Türkçe bilmediği için İtalyanca konuşacaktım.

"Sofia nerelerdesin ya seni çok özledim" dedim İtalyanca. Uraz'ın bakışları bendeydi. Sonra Alaz abime baktı
"Ablam gene dil değiştirdi galiba"
Aynen canım.

"Arkadaşıyla konuşuyordur" dedi Alaz abim. Nasıl da biliyor.

"E neler yaptın bensiz" diye sordum. Sofia direk konuşunca kalakaldım oha ne ara sevgili yaptı? Hemde sevgilisi de Jeaver'dı işin değişik yani ikisi yakın arkadaştı. Tabi ne kadar arkadaş denirse.

★
Sofia'yla biraz(!) dedikodu yaptıktan sonra içeriye geri döndüm de saat gecenin 2.46'sı olmuş. Ben acıktım.

Kuzey abimin yanına oturup koluna dokundum.
"Abi ben acıktım" bakışlarını bana çevirince baktı ve konuştu.

"Gece saat 3 ve acıktın mı"

"Evet" dedim normalce.

"Valla bazen nasıl böyle incecik kaldığına şaşırıyorum ama neyse dışardan bir şeyler söyleyelim" diyince Ege abim konuştu.

"Salak mısın gece 3'de neresi açık olur " dediğinde Demir abim Ege abimin ensesine bir tane patlatmıştı.

Oo valla benim canım yandı.

"Valla bende açım daha doğrusu ben hep açım ama pizza falan söyleyelim mi" dedi Uraz. Yemin ederim bu çocuk bana çekmiş vallahi bence huyu suyu ben!

"İyi bekleyin gecenin 3'ünde açık pizzacı bulursak söyleyeceğim diyen Deniz abim oldu.
Abim benim bee!

Deniz abim telefonundan açık pizzacı arıyor.
Alaz abim telefonuna bakıyor
Demir abim ve Kuzey abim televizyona bakıyor
Ege abim ve Uraz ikisi oyun oynuyordu
Annemler yokken uyunmuyor mu ne hiçbirimiz uyuyamıyorduk ve nedense içimde kötü bir his vardı hani olur ya bir anda insanın karnına ağrı girer. Bir sıkıntı basar ondan işte.

Vardır bunda da bir şey.

★

Önümüzde pizza,patates ve kola karşımızda ise korku filmi vardı. Deniz abim gecenin bu saatinde pizzayı nereden buldu hiç bir fikrim yok ama güzeldi. Korku filminin bir kısmında gözümü kapatmış olsamda korkamıştım(!) yani tamam abimin yanına yatacağım ama ne korkması ya

Her şey iyi,hiç birimiz uyumuyoruz ama içimdeki kötü his neden geçmemişti? Bir şey olacaktı sanki.

Alaz abim telefonu çalınca annem arıyordu direk açtı ama yüz ifadesi bir anda değişti. Ne oldu?

Hepimiz abime dönmüşken onun ağzından çıkan tek kelime korkulu bir ses ile

"Ne kazası? Durumları nasıl" olmuştu...

Diğer bölümde görüşürüzzzzz