Yav he he!!

KUZEY (pazartesi 08.47)
"Yardım edin!"
Canavar pizza tarafından kovalanıyordum bildiğiniz dünkü rüyanın part 2 sini görüyordum.
"Korkma çocuk kahraman köfte burada!" Kırmızı pelerinli devasa köfte pizzznın önünde duruyordu.
"Kahraman köfte!" Diye sevinçle bağırdım. Pizza ürkmüş bir şekilde geri geri gidiyordu.
"kıyma saldırısı!" Kahraman köfte gözünden kıyma topları atmaya başladı pizza acı içinde bağırırak yavaş yavaş yok oluyordu.
"Bu iş burada bitmedi kahraman köfte!" Pizza tamamen yok oldu.
"Çok yaşa kahraman köfte!" Kahraman köfte gururlu bir şekilde sırıtıyordu.
"Ben size geldiğinden bu yana diyorum bu çocuk normal değil."Berkin sesi duyduğumda yavaşça gözlerimi açtım Berk yatağımın yanında kollarını birleştirmiş bana bakıyordu. Yanında Arda ve çınarda vardı gecşeyerek konuş maya başladım:
"Günaydın gençlik." Çınar gülümseyerek cevap verdi:
"Günaydın." Ben bu çocuğu tatlı yerine yerim ama önce yemek yemem lazım.
"Çık şu yataktan geç kalıcaksın."
"Bir dakika siz niye okulda değilsiniz lan?" Sorumu Arda yanıtladı:
"Kardeşimizi uğurlayalım dedik." Sırıtırak yataktan çıktım çınar kiyafetlerle yanıma geldi elinde kırmızı birkazak mavi pantalon ve üstünde turşu resmi olan bir çorap bunlar benim değildi.
"Bizi unutmaman için bizden bir iki şey." Çınar gözlerimin içine bakarak gülümsüyordu.
"Ağlıcam şimdi şurda."
"Boş boş konuşmak yerine git hazırlan." Verdikleri ni üstümü geçirdikten sonra onlara gösterdim.
"Uyy karizmaya bak."
"Ne sandın çınarcık." Berk beni ittirmeye başladı.
"Hadi hadi geç kalıcaz." Tamam be! Korüdarda ilerlerken Elif ve Güneyi fark ettim onlarda beni.
" Geldin sonunda hadi gidelim." Arkamdakileri fark edince omlarada selam verdi. 6 mız dışarıya ilerledik dışarıda Bahar hanım, Hakan Bey, ve canan hanım vardı.
"Gidince haber verin." Diye bizi tembihledi Elif.
"Tamam anne." Diye dalga geçtim Elif sadece güldü.
"Kuzey bizi aramayı unutma." Bu seferde Çınar tembihledi.
"Tamam abicim sende beni ara." Çınar benden 1yıl 3 ay 12gün benden küçüktü.
"Alttarıfı bir yaş büyüksün."
"1 yıl 3ay 12 gün" Diye düzelttim. Arkadan Hakan bey in sesi geldi:
"Haydi çocuklar uçak kaçıcak." Nereye?
"Tamam geliyoruz!" Diye yenıt verdim bizimkilerle vedalaştıktan sonra arabaya bindik.
"Hiç uçağa bindiniz mi çocuklar?" Biz mi? He aynen Bahar Hanım bindik bizdede o para vardıya zaten.
"Hayır bu ilk olucak."
Bahar Hanım başıyla onayladı. Yolculuğun geri kalanı sessiz geçti telefonumu açınca Alp in bir video attığını gördüm video yu izleyince gülmemek için kendimi zor tuttum. Attığı video da bir japon efsanesine göre arkadaşın sana çiğ köfte almassa masaj koltuğuna dönüşecek yazıyor du masaj koltuğu ne alaka?Siz:seninde alman lazım
Alpinazor🦖: Doğru lan video yu geri alıyorum
Gerçekten video yu sildi.
Siz: Cimri velet
Alpinazor🦖:

Siz:

Alpimazor 🦖: Neyse ben bs oynamaya gidiyorum bay bay bebe
Siz: öyle olsun benle oynama zaten
Alpinazor 🦖: sonra ağlıyorsun şuan senle uğraşamam
"Çevrim dışı"
Şuan aynı şu şekil hissediyorum:

"Geldik." Hakan Beyin sesiyle başımı kaldırıp camdan dışarı baktım veya cama yapıştım mı demeliyi?
"Oğlum çıksana dışarı."
"Bence onu burada bırakmalıyız Bahar hanım."
"Yürü git lan ordan!" Diye arabadan çıktım.
"Çok ayıp Kuzey hiç yakışıyormu sana lanlı lunlu konuşmak." Sanki bana hiç sövmemiş gibi konuşuyordu.
"Didişmeyi bırakında gelin çocuklar."
"Geliyorun Hakan Bey." Güney sırıtırak ilerlemeye başladı. Bende arkalarından takip ediyordum.
Utku
"Evet oda hazır!" Diye bağırdı Eda abla bütün odayı o dizmiş eşyaları kendi seçmişti.
"Bide geldiklerinde kiyafet alış verişine çırarız tamamdır." Bir odada ikisi kalmak zorundaydı ve sanırım sorun olmazdı sonuç olarak ikizler keşke benimde ikizim yaşasaydı.
"Utku ablacım saat kaç bir bak." Kolumdaki saate baktım keşke saat sadece saate bakmak için kullana bilseydim.
"10.12" Eda abla rahat bir iç çekti.
"Güzel artık dışarı çıkalım birazdan burada olurlar." Sonunda artık evin gerçek çocukları gelmişti ama en azından hâlâ burada yaşaya bilirim umarım beni hâlâ aileden bir üye olarak görebilirler. Ay ne iç kararttım be.
"Hişt civciv gelsene." Evren abimin sesiyle arkama döndüm herkese bir lakap takardı ama bir kişi dışında Eda ablam.
"Geliyorum abi."★UtkuYaşlaşık 16 dakika 20 saniye dir dışarıda bekliyorduk ve hava bugün fazlasıy la soğuk. Yağız abim bunu fark etmiş olmalıki beni kolunun altına arldı.
"Üşüdüysen geç abim eve."
"Yok abi karşılamak istiyorum."
"Sen bilirsin." Sonunda evin önünde siyah bir araba durdu.
"Öf çekil be!" Arabadan çıkmaya çalışıyorlar gibi duruyordu.
"Kuzey çen şu ayağını bir yerlerine sokmayım." Bir anlık gülmeme sebep oldu. Sonunda zorda olsa arabadan çıktılar. İki side kızıldı ama birinin saçı uzunken diğerinin kısaydı bana göre sadece kızıl olmaları benziyor gibi geldi. Kırmızı kazaklı üstünü düzelt meye çalıştı ve bir yandan ikiziyle konuşuyordu.
"Hava çok soğuk çocuklar eve geçelim."
"Biz hemen geliyoruz!" Diye bağırdı kırmızı kazaklı.
"Çok durmayın çocuklar sonra hasta olusunuz" Biz içiri geçerken onlar sanırım fotoğfa çekinmeye çalışıyor lardı.
★Kuzey
Onlar içeri geçince Elife atmak için Güneyin telefondan fotoğraf çekmeye çalışıyorduk. Ama çok karizmatik çıkmışım.
Siz:

Elif: puhahahhahahahah Kuzeye bak!!!!
Telefonu Güneyin elinden kaptım.
Siz:

Elif:

Siz: Neyse biz gidiyoruz beta Güneyede vermiyorum telefonu sosyalleşsin biraz.
Telefonu kapattığım gibi eve koşmaya başladım kapıya kadar 5 veye 6 basamaklı merdivenden çıkmaya başladım ama daha bir basamak çıktığım gibi merdivene yapıştım. Canım acımadı değil özellikle kolum çok acıyordu kırılma lütfen lazımsın bana! Güney koşarak yanıma geldi.
"İyi misin lan?" Bok gibiyim Güney! Kolumu tutarak kıvranmaya devam ettim
..............................
Bölüm bittimişe evet kısa oldu diyer völüm daha uzun olur
Elif in yanındaki kalp yok oldu fark ettiniz.
acaba niye gittiki?