2. BÖLÜM BABAM YAŞINDA ADAM.

Buse beni Rasim'in tuzağına düşürdükten ve bu adam bana tecavüz yoluyla sahip olduktan sonra hayatım büsbütün kararmıştı. Babam yaşındaki adamın karısı olmuştum. Bu beni çok kahrediyor. Benim kaderim neden böyle olmuştu. O gece Rasim'den önce eve gidip aceleyle elbiselerimi değiştirdim. Gece saat 12'e gelmek üzereydi. Rasim geldi. Her akşam yaptığım gibi onu kapıda karşıladım. Yatak odasına çıktıktan sonra dolabın arkasında pijamasını giyerken sohbete daldık.

Bu ay işler nasıldı. Ne kadar para aldın müşterilerden. Ben: işler çok iyi gitti. Bir ay içinde tam 10 erkekten para aldım. Toplam 8000 TL. Ne biçim bir adam bu ? Karısıyım ben onun. İnsan karısını başka adamların koynuna sokmaya nasıl cüret edebilir ki ?

Pijamasını giydikten sonra yanına oturdu. Yüzüm solgun bir halde kafamı kurcalayan şeyi sormaya karar verdim.

Rasim: senin neyin var ? Neden yüzün solgun ? Ben: şimdi sen sürekli beni başka erkeklerin yanına gönderiyorsun bense gidip onların koynuna giriyorum sırf para kazanmak için. Peki sen hiç mi kıskanmıyorsun ? Sonuç olarak karınım ben senin.

Rasim: bak Sude. Kıskanmıyorum demiyorum sana. Evet kıskanıyorum. Hatta pişmanlık duyuyorum seni böyle bir duruma soktuğum için. Ama bu bizim meslekte olan birşey. Anlıyor musun ?

Anlıyorum. Çok iyi anlıyorum. Rasim: hem bundan sonra gideceğin yerlere seni şoförüm götürecek. Gelirken de yine şoförüm getirecek. Başıma bir iş gelir diye korkma sakın. Sen cesur bir kadınsın. Sen Rasim Özbay'ın karısısın. Ben olduğum müddetçe saçının teline bile dokunamaz kimse.

Yatağa uzandı. Bende yanına uzanıp başımı göğsüne koydum: her ne kadar bana zorla sahip olmuş olsanda bu sana olan sevgimi değiştirmez. Değiştirmeyecekte. Göğsüne bir öpücük kondurdum. Biraz sonra yorganı üstümüze çektik.