2. Bölüm

Portland ın yağmurlu günlerinden biri geldiğinden beridir böyle zaten sabahın erken saatleri odamdaki küçük pencereden cılız bir ışık sızmaya çalışıyor. Bütün zamanım bu odada geçiyor genellikle braysın evdeyken çok fazla yukarı çıkmak istemiyorum. Çamaşır odası da bu katta olduğu için çoğu zaman makinenin gürültüsünden uyuyamıyorum bile. Yataktan kalkmaya çalışırken odamın kapısı hafifçe tıklandı.

"Gelebilir miyim juli"

"Elbette gel liz"

"Günaydın umarım uyandırmadım "

"Hayır uyanmıştım zaten"

"Annem bu kıyafetleri senin için almış dün sen çarşıya bizimle gelmeyince biz de senin için bunları aldık beğeniceğine eminim ayrıca annem kahvaltıya bekliyor sonra da okula gidicez"

"Hazırlanıp geliyorum"

"Harika acele et ama "

"Olur"

Liz gülümseyerek oradan çıktıktan sonra paketin içinden rastgele bir şeyler alıp üzerime geçiriyorum. Üst kata çıktımda herkes çoktan kahvaltıya oturmuş.

"Günaydın afiyet olsun"

"Günaydın juli sen gelmeden başlamadık"

"Çok naziksiniz bay patrik"

Liz in yanına oturup kahvaltıya başlıyorum ama iştahım hiç yok.

"Braysın ve liz in sınıfına yazdırdım seni de yabancılık çekmemen için"

"Çok iyi düşünmüşsün anne"

Pek fazla konuşan biri olmadığımı bildiği için daha fazla bir şey demiyor. Kahvaltı bitene kadar dakikaları sayıyorum. En son masadan kalkıyoruz ben ve liz otobüs ile gidicez braysın ve çetesi de Markus un arabasıyla liz in anlattığına göre bir kez olsun o arabaya binmemiş benim binmemi de istemedi. Gideceğim okul burası gibi sakin bir yer değil şehrin en kalabalık yerindeydi otobüs ile bir saat süren bir yolcuğun ardından nihayet okula vardık.

Eski okulumdan çok daha büyüktü kalabalık grupların arasından geçip gitmeye çalışırken herkesin bana olan tuhaf bakışları ve anlam veremediğim sözleri duyunca biraz şaşırdım.

"Onlara kulak asma juli braysın ve çetesini bilmeyen yok şimdi de braysın ın bir kız kardeşi daha mı var diye konuşuyorlar"

Liz bütün sorularıma cevap verdi neyseki. Benim kim olduğumdan kime ne ki sonuçta braysın ın kardeşi olmayı ben seçmedim. Liz okulun geri kalanını da gezdirdi ama ben pek ilgilenmiyorum sıkıcı bir okul işte.

En son sınıfa gittik benim yanım boş dedi ben de zaten yanına oturdum. Etraftakileritraftakileri gösterdi biraz anlattı ama benim gözüm hep braysın ve çetesindeydi çünkü onların yanından geçenler bile tedirgin oluyor.

"Birileri maries e braysın ın onu sevmediğini söylesin"

Liz hafif kıkırdadı braysın ve maries in sevgili olduklarını söylediğinde inanmamıştım çünkü.

" Maries in de braysın ı sevdiği söylenemez"

" Neden birlikteler peki "

" Biri okulum sözde kraliçesi biri de çete lideri onlardan iyi ikili mi olur maries sadece güç için braysınla birlikte "

"Çok saçma sırf güç için biri ile sevgili olmazsın"

"Maries ya da braysın bunu anlayacak kadar zeki değil hem zaten maries in sevdiği kişi başkaydı ama o kişi maries i hiç bir zaman kabul etmedi"

"Sahi mi kimdi peki?"

"Robert tam adıyla Robert de juls"

Liz sözlerini bitirir bitirmez sınıf kapısı açıldı içeriye uzun boylu yapılı bir vücuda sahip siyah saçlı oldukça yakışıklı biri girdi. Islak saçlarından da anlaşılacağı üzere yağan yağmura yakalanmıştı. Üzerindeki ıslak deri ceketi çıkarınca belirgin kasları yılan ve omzunda ki çatlak dövmesi oraya çıktı. Kabul etmem gerekiyor ki oldukça havalı ve dikkat çeken birisi.
Önümden geçip giderken de parfümünün kokusu burnuma doluştu hoş bir erkek parfümü ne ağır ne hafifti. Hemen bir arkamızdaki yere oturdu yanında kimse yoktu.

" Peki demin dehşet bir karizmaya sahip olan o kişi kimdi? "

" Robert de juls işte maries in bir zamanlar en büyük aşkı"

Elbette ki dönüp arkama bakamadım ama Robert i çok merak ediyordum.

"Robert ve braysın düşmanlığını bilemeyen yoktur"

"Neden peki?"

"Braysın çetesine Robert i de dahil etmek istedi ama Robert kabul etmedi o bu zorbaların aksine hiç bir zaman kötü olmadı. Bir tarafta braysın çetesi bir tarafa Robert özetle Robert tek takılır kimseye bir zararı olmamasına rağmen herkes ondan da korkar bazıları ona koruyucu melek der braysın ve diğer ikisini tek başına kaç kere dövmüşlüğü bile var"

"O kadar iddialı diyorsun yani?"

"Hemde nasıl Robert mecbur kalmadıkça kimse ile pek fazla konuşmaz "

" Tuhafmış hep mi böyle? "

" Yani tanıdığımdan beridir böyle braysın ile kötü olmak istemiyorsan Robert ile iletişime geçme "

" Robert ile konuşmak için can atıyorum bu birincisi ve braysın beni ilgilendirmez hayatıma karışmaz "

" Juli senin için endişelenmiyorum çocukken basit bir dışlamaydı ama artık iş ciddi "

" Merak etme başa çıkabilirim"

Liz beni kesin bir dille uyardı bu konu benim dışımda. Dersin sonuna kadar ne Robert i ne de geri kalanları düşünmemeye çalıştım. Teneffüs zili çaldığında geç kaldığı için koşarak sınıfa yetişmeye çalışan zavallı çocuğun belki de tek derdi sorunsuz bir gün geçirmekti ama ne braysın ne de diğerleri buna izin vermedi. Çocuk önünden geçerken çelme taktığı yetmedi üstüne bir de eşyalarını dağıttı diğer aptallar da buna sesli gülerken geri kalanlar da ses çıkarmıyordu. En son çocuk için belki de özel olan eşyasını eline alıp çocuk ne kadar ısrar etsede geri vermeyen braysın a dayanamayıp ayağa kalktım bütün dikkatini çocuğa vermişken elindeki defteri aldım.

" Yeter dur artık "

Sınıfta birden buz gibi bir hava esmeye başladı herkes donup kalmıştı. Braysın keskin bakışları ile bir kaç dakika baktı sadece ve söylediği tek şey şuydu.

"Sen karışma jus"

Buna sessiz kalamazdım .

"Yeter braysın"

"Sana karşıma dedim juli aptal hayal dünyanda yaşamaya devam et "

"Başkalarının zor durumda kalıp acı çekmesi ne senin ne de burdakilerin eğlence aracı değil tamam mı?"

"Sana son kez söylüyorum işine bak"

Bakışlarımı ondan bir saniye bile olsun çekmedim ne kadar ciddi olduğumun da farkındaydı. Sessizlik devam ederken Robert ayağa kalktı oldukça sakin bir tavırla gelip önce yerdeki çocuğu kaldırdı sonra da elimdeki defteri ona verip çıktı olayın burda bittiğini düşündüm ama çünkü Robert herkse gereken cevabı çoktan vermişti.

" Juli hadi gidelim biz"

Dedi liz bir an önce beni burdan kurtarmak ister gibi.

" Bir dakika liz beni söyleyeceklerim hâlâ bitmedi "

Dedi braysın bir yere gittiğim yok söyle ne söyleyeceksen.

" Bana bak juli kredini doldurma işime de karşıma"

" İnsanlara zarar verme o zaman sende"

İşaret parmağını anlıma dayayarak beni duvarın dibine kadar ittirdi.

" Seni bir kere uyarırım ikincisinde uyarmam"

Sadece bakmakla yetindim cevap veremedim ve kemdime kızdım korkak juli. Lavaboya gidip elimi ve yüzümü yıkadım aynada kendime bakarken neden bu kadar korkaksın dedim sessizce.

"Yaptığın iyi bir şey değildi juli"

"Ama yapılması gerekendi liz sen de farkındasın"

"Sen yapmadan Robert yapıcaktı ve kesin braysın ı dövecekti"

"İkinci bir kavga nın önüne geçtim bana teşekkür etmelisin"

Liz bir şey demedi ben de lavabodan çıktım tam o sırada önümden Robert geçti bir iki saniye gözlerimin içine baktı sonra da dolabına ilerledi ve cebinden düşen 20 dolar dikkatimi çekti heme düşen parayı elime alıp yanına gittim arkası dönüktü ama emindim beni gördüğünden.

"Bakar mısın Robert "

Arkasına dönüp anlamsız bir şekilde baktı. Elimdeki 20 doları ona uzattım.

"Bu senin demin düştü "

Yüzünde anlam veremediğim bir ifade vardı.

" Halelerden beklenmedik bir hareket "

Yüzüne boş boş baktım"

"Bu para nın bana geri döneceğini hiç düşünmedim"

"Benim soy adım hale değil braysın da benim öz abim değil sadece onunla aynı evde yaşamak zorundayım o kadar"

" Bundan banane hiç tanımadığım bir kız aptalın biri ile neden aynı evde kalmak zorunda olduğunu anlatıyor "

Derin bir nefes aldım.

" Doğru tabii seni ne ilgilendirir ki ben de seni insan sanıp konuştum hata bende"

Diyerek uzattığım 20 doları ayaklarını önüne düşürüp yanından ayrıldım sınıftan çantamı da alıp çıktım ilk okul günü bu kadar olsun fazla bile dayandım.