Bölüm 5

Asya bir anda nefes alamadı. Koridor dönüyordu. Müdürün sesi uzaklaşırken gözleri karardı. Gözlerini açtığında evdeydi. Artık taşlar sanki yerine oturuyordu. Bir anda annesi telefona baktı ve yüzü bembeyaz oldu. ‘Bu numara…’ dedi titreyerek. ‘Yıllar önce okulda kaybolan kızın numarası.’ Asya ne yapacağını bilemedi annesi mesajları okudu ama hepsi silinmişti. Sadece bir mesaj şöyle yazıyordu “Asya’nın bir kısmı 9/F’de” Asya kamerasını alıp 9/F’ye gitti. Kamerayla bazı garipliklerin fotoğrafını çekti mesela duvardaki 99990000 numarası gibi. Telefon tekrar titredi. Bu kez mesaj yoktu. Sadece gönderilen bir fotoğraf vardı. Fotoğrafta Asya yatağında uyuyordu. Ama fotoğrafın köşesinde biri vardı. Okul müdürü kameraya bakıyordu. Asya’nın içinde anlatılamayacak bir korku vardı ve hep şunu düşünüyordu “Keşke o gün okula girmeseydim.” Asya fotoğrafa tekrar baktı. Bu sefer müdür yoktu. Ama fotoğrafın arkasındaki aynada biri vardı. Kendisi gibi görünüyordu ama yüzü yoktur. Sonra telefonuna ses kaydı gelir. Gönderen yine 99990000. Ses kaydında kendi sesi vardır: “9/F’ye girme.” Ama mesaj geldikten birkaç saniye sonra ayakları kendi kendine yürümeye başlar. Sanki biri kontrol ediyordur. Okula gider. Kapı açıktır. O gün olanlardan dolayı girmek istemiyordur. Ama bir his onu okula gitmeye zorluyordur. Asya o hissi durduramamış ve okula girmiş. Koridorlar soğuk ve korkunçmuş. Bu korkunç koridorlarda yürürken 9/F’nin kapısının açık olduğunu fark etmiş.