Bölümler 5Şu an: 2. BÖLÜM
- 1 1.BÖLÜM1.471 kelime
- 2 2. BÖLÜM996 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 3. BÖLÜM1.245 kelime
- 4 4. BÖLÜM1.501 kelime
- 5 5.BÖLÜM868 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
2.BÖLÜM
Gözlerimi açtığımda kendimi yatakta budum ve bir tane hemşire yanımda, bana serum takıyordu. Başım çok ağrıyor. En son neredeydim ben, ne oldu da buraya geldiğimi hatırlamıyordum.
Hemşire çıkınca odaya Zeynep giriyor. Ama çok mutsuz görünüyordu. Yanıma gelip yatağımın yanında olan sandalyeye oturuyor.
‘’Aslı nasılsın daha iyi oldun mu?’’ ded , sesi çok garipti.
‘’Ben… ben iyiyim, annem nerde?’’ dedim.
‘’Merve teyze … öldü… öldürüldü Aslı…’’ dedi ağlayarak.
Annem ölmüştü…
‘’Nasıl’’ dedim güçlükle. Ellerini yüzüne koyan Zeynep ben soru sorunca ellerini yüzünden çekip şaşkınlıkla bana bakıyordu.
‘’Sen…sen ağlamıyorsun’’ derken sesi donuk çıktı. Doğru söylüyordu. Cama bakıyordum. Zeynep yanımda ağlarken benim gözümden tek bir damla yaş bile gelmemişti.
‘’Aslı olaylar gerçek rüyada değilsin…Aslı duyuyor musun beni? ’’ bağryordu.
‘’Panik Atak geçiriyor’’ diye yabancı birinin sesi geldi, hemşireydi.
‘’Aslı’’ bir kez daha kuvvetle bağırdı Zeynep. Evet sesleri duyuyordum biraz boğuk geliyorlardı, ama tepki veremiyordum. Sonra birden bir ses duydum…
ŞAKK. Zeynep yüzüme tokat attıktan sonra kendime geldim. Ağlıyordum.
‘’Ağlıyorum’’ dedim ellerimi gözlerimden akan yaşlara götürerek.
Zeyneple birbirimize sarıldık.
‘’Geçecek’’
Ama geçmeyecekti biliyorum, aynı acıyı bir kez daha yaşadım.
…
Gözlerimi açtığım da yanımda Zeynep vardı.
‘’Kaç saattir uyuyorum?’’ dedim sesimde hiçbir duygu belirtisi yoktu.
‘’2’’ dedi Zeynep. Ardından odanın kapısı açıldığında odaya polisler girdi. Hayır bu o Efe Komiser…
‘’Geçmiş olsun Aslı… Hanım, ben Zeynep Hanımın ifadesini almıştım, şimdide sizin ifadenizi almaya geldim.’’ dedi Komiser.
‘’Ben normal bir pois gelir diye düşünmüştüm.’’dedim. Ama hiç üzgün değildim. Sanki… sanki annem değil de bir yabancı öldü.
‘’Evet ııı…ben özel olarak gelmek istedim.’’ dedi karışıklık içinde.
Özel olarak mı? Ne alaka.
‘’Yani dün bir diyalogumuz olmuştu bende araştırmak için gelmek istedim.’’ dedi.
‘’Anlıyorum başlayabilirsiniz.’’ dedim bıkkınlıkla.
Ve sordu sorular sormaya, ben de hepsine doğru cevaplar verdim tekrar hatırlamak gözümden birkaç damla yaş akmasına neden oldu. Zeynep’te benim göz yaşımı siliyordu.
‘’Tamamdır, teşekkürler Aslı Hanım.’’ dedi Efe.
‘’Annemin katili bulunacak mı?’’ dedim donuk bir sesle.
‘’Tabi ki de bulunacak, siz hiç merak etmeyin.’’ dedi umutla.
Sonra kapı açıldı elinde dosyalarla bir polis içeri girip elindeki dosyaları Efe Komisere uzattı.
‘’Komiserim otopsi raporu çıktı.’’ deyip odadan ayrıldı.
Efe ilk önce elindeki kağıdı inceledi sonra bana bakarak:
‘’Alın annenizin otopsi raporu.Birde annenizin tam ölüm saatinin 14.30 ile 35 veya 40 arasında olduğunu düşünüyoruz.’’ dedi bana uzatarak.
Annemin fotoğrafını gördüm. Çok güzeldi.
Okumaya başladım :
‘’Merve TÜRKAY karnından agır bir bıçak darbesile öldürülmüştür.’’
Öldürülmüştür… Öldürülmüştür…
‘’Maktul birde boğularak nefes alışı engellenmiştir’’
Ben daha fazla okuyamayınca elimdekini komisere uzattım, bir bardak su içtim.
‘’Evi incelediniz mi? Katile ait bir iz falan.’’ dedim güçlükle.
‘’Evet inceledik ama bir şey bulunamadı. Sanki katil kendi eviymiş gibi girmiş ve çıkmış. Hala inceleme devam ediyor.’’ dedi komiser.
‘’Eve girdiğimizde ben anahtarla kapıyı açtım, açarken hiç zorlanmadım yani kapıda zorlama olmamış.’’ dedim düşünceyle.
‘’Evet biz de onu fark ettik, sanki evin anahtarı zaten ondaymış gibi rahatça içeri girmiş.’’ dedi komiser. Aradan biraz zaman geçtikten sonra devam etti :
‘’Hiç anahtarınızı düşürdünüz mü? Yada evinizin yedek anahtarı nerdeydi?’’ dedi komiser düşünceli bir şekilde. İçimden ‘’Sorgunun bittiğini sanmıştım.’’ dedim. Bu sefer Zeynep cevap verdi.
‘’Bizim her birimizde evin anahtarı bulunur yani.’’ dedi Zeynep düşünerek.
‘’Peki anahtarlarınız yanınızda mı?’’ dedi komiser. Zeynep cevap vermeden kendi çantasını aldı. İçine bakıyordu. Sonra bulup :
‘’Benim ki burada’’ dedi. Sonra eline benim çantamı alıp benim anahtarımıda çıkarttı. Hiçbir şey demeden komisere gösterdi. Eline bu sefer annemin çantasını almıştı. Anahtarı arıyordu. Bulamayınca çantayı masaya koydu.
‘’Ama biri eksik o da Merve teyzeninki.’’ dedi bıkkınlıkla.
‘’Peki en son anahtarı nerde gördünüz?’’ dedi komiser.
Bu sefer ben cevap verdim
‘’En son anahtarı biz karakola giderken gördük annem evden çıkarken kapıyı kilitlemisti’’
‘’Evet bende sonra hiç görmedim.’’ dedi Zeynep beni onaylayarak.
‘’Güzel, biri sizi takip etmiş anahtarı düşürünce de hemen anahtarı almış olmalı.’’ dedi komiser. O anda aklıma ismi Selim olan adam gelmişti. Zeynep’e bakarak :
‘’Zeynep Selim.’’ dedim. Zeynep in aklına gelince hemen komisere dönerek bize su veren adamdan bahsetti. Zeynep’in konuşması bitince komiser bana dönerek :
‘’Artık eminim ki anahtar anneniz bayılınca düşüyor sizi takip eden adam da fırsat bilerek anahtarı alıyor. Yani ya Selim dediğiniz adam işledi cinayeti yada işletti.’’ Deyip duraksadı. Sonra bana dönerek devam etti :
‘’Aracın plakasını aldınız mı?’’ dedi. Soru karşısında duraksadım.
‘’Kusura bakmayın, her gördüğümüz aracın plakasını almak aklımıza gelmiyor.’’ dedi Zeynep soğuk bir ifadeyle. Dedi soğuk bir ifadeyle.Komiser şaşkın saskın baktı. Ben kendimi değişik hissediyordum. Sanki Annem ölmedi. Ve aniden ağzımdan şöyle bir şey cıktı:
’’DNA...DNA testi evet evet DNA testti istiyorum.’’
Ne diyordum ben yaaa offf kafayı yedim herhalde. Zeynep.
’’Ne’’
Efe ise telaslanmıs gibi görünüyordu, acaba benim deli olduğumumu düsünüyoar
Efe:
’’Eeee... İyimisiniz Aslı hanım bu kaç?’’ deyip eliyle iki işareti yapıyordu.
’’Evet iyiyim komiser ama iyi oldugum kadar körde değilim’’ dedim nazikçe.
Efe hemen elini indirip :
Benim bir yere gitmem lazım sizi rahat bırakayım, deyip hemen odadan ciktı
Zeynep ise bana saskin bir ifadeyle bakıyordu
Aslı iyi misin neden böyle bir şey istedin ki, dedi.
’’Bilmiyorum Zeynep bilmiyorum içimden bir his böyle yapmama söylüyor anladın mı?’’
Benim için rahat etsin diye gidip su DNA testini ister misin?’’
Zeynep bir şey demeden o dadan cıktı .bir an acaba yapmasam diye düşündüm ama yapmasam bu sefer meraktan ölecektim.
...
Zeynep yaklaşık bir yarım saat sonra geldi, yaninda da bir kaç kişi vardı.Bana bakarak :
Evet annenin örneğini almaya gittiler bu arkadaşlarda senin saç telini alacaklar, dedi
Zeynep in işi kolaydi çünkü o bu hastanede hemsireydi o yüzden yardımcı oldular.Benden saç telimi aldık tan sonra sonucun 1 gün sonra çıkacağı nı söyleyip odadan cıktilar.Zeynepte bana bakım odadan cıktı. Sanki bir şey söylemek istiyordu ama söylemiyordu.Yaklaşık 10 15 dk sonra Zeynep geldi.
Aslı bütün işlemleri bitirdim için rahat mı?, dedi
Çok tesekkür ederim Zeynep ama içimde öyle bir his varki anlatamıyorum.Sanki tamda buram düğümlendi sende beni anla.
Zeynep tam bir şey diyecekken içeriye efe komiser geldi.Elinde bir kaç belge vardı ben belgelere odaklanırken Zeynep:
Biz DNA testi yaptırdık defne ile Merve teyzenin. dedi
Efe ise küçük bir ofladı.Sanki benim değilde onun annesi olmuş gibiydi benim sinirlenmem gerekirken o sinirleniyordu.
Sonra bana dönerek :
Anneniz size bir vasiyet bırakmış, okursunuz.
Vasiyet mi??
Bölüm etkileşimi
