Bölümler 5Şu an: 1.BÖLÜM
- 1 1.BÖLÜM1.471 kelime · Okuduğun bölüm
- 2 2. BÖLÜM996 kelime
- 3 3. BÖLÜM1.245 kelime
- 4 4. BÖLÜM1.501 kelime
- 5 5.BÖLÜM868 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
1.BÖLÜM
Gözlerimi çalan alarmın sesiyle açıyorum. Hemen yatağımın yanında olan masamdan telefonumu alıp saate bakıyorum, saat 11.30 . Ardından alarmı kapatıyorum. Gözlerimi hemen yan tarafıma çevirdiğimde Zeynep ’i gördüm. O da tam uyanmamıştı. Zeynep benim en iyi, en yakın arkadaşım. Zeynep ’ in annesi Zeynep daha 5 yaşındayken vefat etmiş. Babası da onu terk etmiş. Zeynep ‘e çok üzülüyorum. Benim de babam öldürüldü ama maalesef katil bulunamadı. Zeynep, İstanbul Sevgi Evlerinde büyümüş.
Zeynep düşüncelere daldığımı fark etmiş olacak ki bana ‘’Günaydın’’ dedi.
‘’Günaydın’’ dedim ben de. Zeynep ‘in siyah saçlarından gözlerimi alamıyordum. Benimde siyah saçlarım var. İkimizin saçları da güzeldi. Zeyneple ben yataktan kalkarak banyoya doğru gittik. Elimizi ve yüzümüzü yıkayıp mutfağa yöneldik. Annem çoktan kahvaltıyı kurmuştu.
‘’Günaydın anne’’ dedim. Zeynep ’te ardımdan ‘’Günaydın Merve teyze, kahvaltı için çok teşekkürler’’ dedi.
‘’Hadi siz oturun güzelce kahvaltınızı yapın, ayakta öyle durmayın’’ dedi annem gülümseyerek. Çok acıkmışız hemen kahvaltıya oturduk annemde salona geçti.
…
Yemeklerimizi bitirip mutfağı topladıktan sonra saat 12.30 olmuştu. Salona geçtik. Annem telaşlı bir şekilde oturuyordu, gergin gözüküyordu.
‘’Anne ne oldu?’’ dedim endişeli bir ses tonuyla.
‘’Gine o adam beni aradı, iş teklifi yaptı bende hayır deyip kabul etmedim’’ dedi sesinde gerginlik fışkırıyordu.
‘’E tamam bugün gidelim şikayet edelim’’ dedim onun yanına oturarak. O sırada Zeynep de annemin yan tarafına oturdu.
‘’Bilmiyorum bu sefer hiç ısrar etmediler’’ dedi, nerdeyse ağlamak üzereydi.Ben anneme sıkıca sarıldım sonra Zeynep de bize katıldı. Ardından annem iyi olmuştu sakinleşmişti.
Benle Zeynep telefonlarımıza gömüldük. Çok sıkıldığımı fark edince Zeynep’e dönerek :
‘’Zeynep canım sıkıldı. Dışarı çıkalım mı? Hem belki Gratis’e gideriz.’’ dedim.
‘’Tabi ki de çıkalım Defne, gider bir şeyler alırız çok güzel olur’’ dedi heyecanlı bir şekilde. İkimizde hemen odaya yöneldik. Ben gardırobumu açarak kıyafetlerime baktım. Havanın çok sıcak olması nedeniyle mavi kot ve mavi crop giyindim. Kot pantolon ve cropun mavi olmasının nedeni mavi rengi çok sevmemdi. Zeynep’e baktığımda o da siyah bir crop ve siyah bir pantolon giymişti. O da genelde siyah beyaz takılırdı.
‘’Çok güzel olmuşsun Zeynom’’ dedim.
‘’Sen de çok güzel olmuşsun Asloşum, ’’ diyerek kapıya yöneldi.Bende
‘’Kanki ismim zaten 4 harfli neden ‘’asloş’’ diyerek uzatıyorsun ki?’’ dedim alayla, o da güldü. Ben de ardından gelmiştim. Annem mutfak masasında oturup telefona bakıyordu.
‘’Anne benle Zeyno dışarı çıkıcaz 2 saate geliriz’’ diyerek yanağından öptüm.
‘’Tamam, hadi siz gidin güzel güzel gezin canlarım’’ dedi. Zeynep anneme yaklaşarak ona sarılmak istedi annem bunu fark edince hemen birbirlerine sarıldılar sonra annem bana sarılıp bizi kapıya kadar eşlik etti.
‘’Görüşürüz annem’’
‘’Görüşürüz Merve teyze’’
…
Gratis’e varmamıza az kalmışken yine düşüncelere dalmıştım. O adamlar tam tamına 5 kez annemi arayıp iş teklif etmişlerdi. Annemde onların dolandırıcı olduğunu düşünüp tam 5 kez reddetti. Ama her seferinde de adamlar bir şirketleri olduğunu orada kolay bir iş vereceklerini diyorlardı. Zaten annem matematik öğretmeni işe ihtiyacı olmadığını defalarca söylemişti.
Ben düşünürken Gratis’e geldiğimizi Zeynep durunca anlıyorum.
‘’Hadi gidelim’’ dedi heyecanlı bir şekilde.
İçeri girdiğimizde hemen bakım ürünlerinin oraya yöneldik. Zeynep ve ben ürünlere odaklandık. Yüz temizleme jeli, bakım kremleri falan alıp dışarı çıktık.
Saat tam öğleden sonra 2 olmuştu . Bir saat orada oyalandığımızı fark edince :
‘’Zeyno biz bir saat boyunca orada oyalanmışız’’ dedim şaşkınlıkla. Zeynep de farkına varınca :
‘’Oha harbiden, ben yoruldum sanırım, gidip evde yemek için hamburger ve pizza alalım’’ dedi
‘’Evet çok iyi olur hadi gidelim.’’ dedim.
…
Eve geldik tamda kapının önündeydik. Zeynep zile basarken :
‘’Bacaklarımı hissetmiyorum’’ dedi.
‘’Bende’’ diyerek karşılık verdim.
Annem kapıyı açtığında morali bozuk görünüyordu. Kapıyı açıp mutsuz bir şekilde
‘’Hoş geldiniz’’ deyip salona gitti.
Zeynep ve ben elimizdeki poşetleri mutfağa bırakıp salona gittik. Annem koltukta oturmuştu ama elinde bir mektup gibi bir şey vardı.
‘’Anne ne oldu?’’ dedim. Bana cevap vermeden elindeki mektup gibi bir şeyi bana uzattı. Zeyneple ben birbirimize bakarken
‘’Aslı’’ dedi Zeynep donuk bir sesle.
Ardından elimdeki mektubu açıp sesli okumaya başladım :
‘’Saat 14.32
Cinayet saatleri’’
- X
Bunu yazan her kimse ne saçmalıyordu. Biri bize tatsız bir şaka yapıyordu eminim.
‘’Anne bunu her kim yaptıysa şaka, yani sakin ol tamam mı?’’ dedim endişeli bir ses tonuyla.
‘’Evet Merve teyze sen hiç bunları kafana takma.’’ dedi Zeynep.
‘’Zeyno hadi kalk karakola gidiyoruz, anne sende gel şikayette bulunucaz.’’ dedim. Bir yandan da annemin kolunu tutup kaldırmıştım. Annemin hemen çantasını alıp çıktık. Annem ben ve Zeynep yürüyorduk. Annem birden kollarıma düştü, ben ne olduğunu idrak etmemişken Zeynep hemen annemi gölgelik bir yere oturtmuştu. Bende hemen annemin yanına oturdum.
‘’Galiba sıcaktan oldu geçer birazdan.’’ dedi annem yorgun bir şekilde. Bir adam yanımıza yaklaşıp elinde ki su şişesini uzattı.
‘’Hanım efendi alın biraz su için sıcaktan baygınlık geçirmiş olmalısınız.’’ dedi adam. Güneş gözlüğü takan biraz beyaz tenli, beyaz gömlek ve siyah pantolon giyinmiş, yüzünde de beyaz bir maske vardı, boyu 1,70 civarında ve 38 39 yaşında olduğunu tahmin ettiğim adamı ilk kez gördüm. 5 yıldır bu mahallede oturuyorum ve hiç bu adamı gördüğümü hatırlamıyorum. Of bugün de hep değişik şeyler oluyor, diye iç geçirdim.
‘’Teşekkür ederim, isminiz?’’ dedim sorarcasına. O sırada Zeynep de anneme su içiriyordu.
‘’İsmim 22 6 15 11 16.’’ dedi adam. Hiç soru sormamıza fırsat vermeden yanında duran lüks araca binip uzaklaştı. Ne diyordu bu adam hiçbir şey anlamadım.
Zeynep’e baktığımda telefonunu çıkartıp bir şeyler yazdı.
‘’Anne biraz daha iyi misin?’’ dedim anneme bakarak. Annem başını aşağı yukarı sallayarak beni onayladı. Sonra yürüyerek karakola vardık.
Zeynep danışmana gidip şikayette bulunacağımızı söyledi. Bizi bir odaya aldılar. İçeri biri girdi.
‘’Hoş geldiniz ben komiserin muavini Efe, şikayetiniz neydi?’’ dedi.
Sesi ve görüntüsü 28 yaşlarında olmama düşündürmeme neden oldu, çünkü ben ve Zeynep 26 yaşındaydık. Kahverengimsi şaçları ve 1,86 boylarında falandı.
‘’Kim olduklarını bilmediğim birisi 5 kez beni arayıp mesaj attı.’’ dedi annem.
Mesaj attıklarını bende bilmiyordum annem bana söylememişti. Şaşkınlıkla anneme bakıyordum. Sonra devam etti :
‘’Bugün yine aradılar ve yine reddettim, ama bu sefer hiç ısrar etmediler. Bir iş teklifiydi sadece birinin yardımcısı olacağımı çok kolay bir iş olacağını ve çok para kazanacağımdan bahsettiler. Bende onlara güvenmiyordum zaten. Beni aradıktan 1 saat sonra kapının önünde bunu buldum çevreme baktığımda kimseyi görmedim.’’ Deyip elindeki mektubu komisere verdi. Komiser mektubu inceleyip fotoğrafını çekti. O an aklıma geldi ki keşke bende fotoğrafını çekseydim ama unutmuştum işte.
‘’Tamam siz gidebilirsiniz bu numarayı araştırıcam ama mektup hakkında bir şey diyemem şaka olabilir.’’ dedi komiser.
‘’Zeynep sen annemi dışarı götür ben arkanızdan gelecem.’’ dedim. Zeynep başıyla beni onaylayıp annemle dışarı çıktı. Ben çantamdan numaramı çıkartım komiserin masasına koydum.
‘’Numaram, gelişme olursa ararsınız.’’ dedim. Komiser numaram inceleyerek:
‘’Avukat Aslı TÜRKAY’’ dedi alaycı bir ses tonuyla. Sonra ne olur ne olmaz diye Zeynep in numarasını da bıraktım.
‘’Bu da yanımdaki arkadaşımın numarası bana ulaşamazsanız diye’’ dedim.
‘’Hemşire Zeynep ASLAN’’ dedi yine alaycı bir ses tonuyla.
…
Eve geldik annem uyuyunca bizden iki sokak ötede olan eczacıya gitmeye karar verdik. Çünkü annemin şekeri düşmüştü ilaç almaya gidiyorduk. Ben yine düşünüyordum ; annemi, mektubu, arıyanları…
‘’Aslı yoksa overthınk mı yapıyorsun yolda?’’ dedi Zeynep alayla.
‘’Zeyno sen var ya bu durum da bile beni güldürüyorsun.’’ dedim gülerek.
‘’Aslı sence bu olanlar şaka mı?’’ dedi Zeynep. Suratı moralsiz görünmeye başladı tekrar. Az önce gülen Zeynep’ten eser kalmamıştı.
‘’Bende bilmiyorum Zeyno.’’ dedim sıkılmış bir şekilde. Ayakkabılarımızı giyinip sokağa çıktık. Yürüyorduk… Umutsuzca…
Biraz yürüdükten sonra Zeynep konuşmaya başladı :
‘’Kanka hani bir tane adam annene su vermişti, ismini sorduğunda da sayılar demişti, ben o sayıları not ettim ve bir numara olduğunu düşündüm ama değildi, sence bu nasıl bir şifre?’’ dedi Zeynep. Ben tepki vermeyince adamın söylediği sayıları gösterdi.
‘’Sence ne bu?’’ dedi.
22 6 15 11 16… Bu ne olabilirdi acaba? Yoksa alfabetik sıraya göremi, genelde böyle olur.
‘’22…S…6…E…15…L…11…İ…16…M’’ deyip duraksadım.
‘’Harfleri birleştirirsek de…SELİM adamın ismi Selim’’ dedim.
Zeynep durdu, şaşırız gii görünüyordu tekrar yürümeye aşladı ancak endişeliydi, yüzünde hiç duygu belirtisi yoktu. Ben de sormadım.
…
Eve geldik, kapıyı çaldık ama annem kapıyı açmadı.Saat 14.50 ydi
‘’Her halde uyuya kaldı dur ben anahtarımı çıkartayım.’’ dedim. Anahtarımı çıkartıp kapıya taktım ve kapıyı açtım.
‘’Anne biz geldik.’’ dedim bağırarak. İçeri girip mutfağa baktım elimdeki poşetleri mutfağa bıraktım, annem mutfakta da yoktu. O sırada Zeynep salona girdi.
Bende dolap tan soğuk bir şişe çıkartıp su içtim. Ev çok sessizdi, ne Zeynep’ten ne annemden ses geliyordu. Sanki fırtına öncesi sessizlikti.
Bardağa soğuk su doldurup salona doğru gittim. Zeynep yerde oturuyordu. Ne yapıyordu o öyle?
Zeynep ‘in yan tarafından akan kanları gördüm, emin miydim biliyorum kan mıydı o?
Görüş şeklim bulanıklaşıyordu, olduğum yerden gözlerimi ovaladım. Ve gözlüğümü geri taktım.
Zeynep sanki ayağa kalktı, evet ayağa kalkmış. Yavaş yavaş kenara çekiliyordu. Elinde kırmızı bir şey vardı. Kan mıydı o?
‘’Zeynep’’ dedim donuk bir sesle.
Bana cevap vermedi bir yere bakıyordu. Nereye bakıyordu?
Gözlerimi onun baktığı yöne çevirdiğimde gördüğüm şey elimdeki bardağın yere düşürmeme neden oldu. Bardağın kırılma sesi kulağımda yankılandı.
Yerde yatan annem mıydı? Kanlar içinde…
‘’Anne’’
Annemdi… Annem kanlar içinde yatıyordu o güzel saclarına kanlar bulaşmıştı.
Anneme yaklaştım. Yanına oturdum. Nefes alıyordu.
Gözlerimden yaşlar akıyordu.
‘’Sizi çok seviyorum kızlarım’’ dedi.
Ama sonra gözlerini kapattı. Cesaret ederek elimi onun boynuna götürdüm nabzını ölçecektim. Ama… Annem… Ölmüştü
Bölüm etkileşimi
