3.BÖLUM: NASIL YANİ?

jisung'un ağzından*

gözlerimi açtığımda hastanedeydim ve basimda annem babam lix ve minho vardı ne alaka minho?

-ne oldu bana?

doktor konuştu

- bişey yok ufaklık kafana darbe almışsın o kadar korkma.

- ne darbesi?

-bi yerden dusmussun ve kafanda derin bir açıklık vardı onu kapattık.

en son hatırladığım şey karanlik bi ortamdi burda ne olup bittiğini kim anlaticam bana??!!

minho sonra yanima geldi

- sincap iyimisin çok korktum şimdi nasıl hissediyorsun?

-bana ne olduki?

minhonun ağzından*

yaklaşık 1.5 saat olacaktı ve hala ortalikta yoktu nerdeyse okul bitincek ne oldu buna ya oldumu amk.

artık dayanamayıp depoya doğru gittim depoya gittiğimde içeriden ses gelmiyordu birkaç kez seslendim.

- sincapp uyuami kaldın aq okul biticek.

ses gelmedi

kapıyı acicaktim ama kapı kitliydi biraz zorladım fakat acamadim en son çarem kırmam gerekiyordu.

kapıyı kırdım ve han yerde yatiyodu. nasıl olm kim ne yaptı ne oluyo amk.

- han! han iyimisin aç gözlerini

handan ses yoktu.

kucağıma aldım ve dışarı çıkartim sonra hyunjini gördüm benim yanıma geldi

- noldu lan sevistinizmi?

- ne sacmalamiuon olm baygın ambulansı ara.

- tamam bekle arıyorum

ambulansı aradı ve ambulans geldi bende hemen onu bindirip beraber hastaneye gidiyorduk fakat son dk felixde geldi.

- bunların hepsi senin suçun.

evet haklıydı sadece onu kaybetmek istemediğim için ona zarar vermiştim ve kendimden su an nefret ediyorum ben nasıl bi insan oldum..

ambulansla hastaneye vardık ve hemen yoğun bakıma aldılar yaklaşık bir saat bekledik sonra doktor çıktı ve konuştu.

-merhaba han jisung'un yakınları sizsiniz sanırım.

lix konustu

- evet durumu nedir?

- şu anda iyi fakat kafasına çok büyük bi darbe almış buda kanamaya neden olmuş çok fazla kan kaybetmiş bize kan gerekiyor aranızda AB pozitif kan varmı?

ve işte bunu duyunca hemen atladım

- benimki öyle benden alın.

sevdiğim belli olacakti ama umrumda değil onu kaybedemem.

hemen ona verdiğim kanı götürdüler ve bir saat bekledikten sonra hani normal odaya aldılar hepimiz başında bekledik sonra hanım ailesi geldi.

ailesi aynı benim ailem gibi umursamaz sadece görünüp gittiler ve bu cidden üzücü.

- iste böyle oldu özür dilerim tekrardan.

- hayır sorun değil ama lütfen bana öyle görevler verme.

- tamam söz artık seni yanımdan ayirmiycam

bı sure daha durduktan sonra hani bi şekilde bende kalmaya ikna ettim ben ailemden ayrı yaşıyordum ama artık tek olmuycak sanırım..

evet arkadaşlar bugünkü bölümde böyle oldu belki bugün bı bölüm daha atabilirim optummmmm bayssssss 🤍🤍🤍