Bölüm 4

Umay benden gittikten sonra toparlandım, hep kendimi bu bir kabustur diye avutuyordum.
O gün gerçekten artık insanların beni umursamadıklarını ve belki beni sevmediklerini düşünmeye başlamıştım.

O günden beri Umay gelmiyordu hep gözüm onu arıyor bazen yalandan ağlıyorum gelir diye ama yine gelmiyor. Bu durumdan dolayı çok üzülüyorum ve insanlar ile konuşmaya başladığında hemen atar gider yapıyordum buda insanlar ile iletişimi zorlastırıyordu.

İkinci dönemin ilk haftalarıydı,

Cuma

Çıkış zilli ile beraber bahçeye attım. Telefonumu açıp gelen mesaja baktım.
Teyzem okulunda bir çocuğun velisinin acil işi çıktığını bu yüzden geç geleceğini yazmış.
Okunduktan sonra yürümeye devam ettim.
Yanlız başıma ilerliyordum ama yürümek bana iyi geliyordu, biraz hızlansam eve erken varırım. Evin olduğu mahalleye girdiğimde arkamdan birinin " Bakar mısın " diye seslendiğini duydum duraksadım çünkü bu bir erkek sesiydi.
Arkamı döndüğümde bizim okuldan bir çocuktu ama ben bunu tanımıyordum.
" Efendim " diyerek karşılık verdim.
" Bir şey sorabilir miyim " diyerek yanıma yaklaştı,
" Sor bari içinde kalmasın " boyu yüksek olduğu başımı haffif kaldırdım.
" Sen de bu mahallede oturuyorsun "
" Evet ve bundan sanane " sinirlendiğim için sesim yükselmişti hemen sakin olmaya çalıştım.
" Hayır, kötü bir niyetim yok sadece sordum "
Sesim yine yükseltip " Peki niye soruyorsun, nüfusuna mı aldırcan "
" Sizin apartmanın yanındaki 3 katlı apartmanda oturuyorum "
O an tehşisi koydum bunun bir sıkıntısı var gülmeye başladım gülmemi bitirince yüzüne bakarak, " Anladım, peki aynı mahallede oturduğumuz bildiğin halde sen neyi soruyorsun "
Afalayarak " Emin olmak için, belki başkasıyla karıştırmış olabilirim diye sordum "
Küçümser bakışlarım ardından " Anladım, benden ne istiyorsun "
Uzun dalgalı saçlarını arkaya atarak " Bu arada ben karşı sınıftan Yiğit Efe " ve elini uzattı.
" Oldu, ben artık gideyim hadi sana iyi günler dilerim " sırtımı ona dönerek hemen uzaklaştım.
Yaptığım kabalıktı ama gitmem gerekiyor, arkamı dönüp baktığımda başı eğik elini cebine koyarak yavaş yavaş yürümeye başladı.
Apartmana geldiğimde biraz daha hızlandım soluk soluğa kalmıştım. Evin anahtarının çantamdan çıkarıp kapıyı açtım. İçeri girer girmez gözüm Umay 'ı aradı, hemen salona geçtim, televizyonun karşısında duran tekli koltukta oturmuş öylece bana bakıyordu.
" Vay vay kimler gelmiş böyle, hoş geldin " ayağa kalkıp yanıma geldi.
Sevinçten hemen boynuna sarıldım " Umay çok özledim seni "
Saçımdan öpüp " Bende seni baş belası "
Sarılmayı bırakıp gözlerinin içine bakıp " Niye gelmiyordun, her gün seni bekledim "
" Şimdi geldim ama " diyerek apartmanın ön bahçesini gösteren pencere tarafına gitti. Pencereden dışarı izlemeye başladı güneşten rahatsız oldu ama hoşuna gidiyordu bende yanlız kalmasın diye yanına gittim.
Yüzüme bakıp " Okululun nasıl gidiyor, kimseyle konuşmuyorsun dimi "
Başım eğik " Hayır kimseyle konuşmuyorum "
Yüzüme bakıp " Yapman gerekeni yapıyorsun " ve dışarı izlemeye devam etti.
Umay dışarı izlemeye devam ederken bi anda yüzü düştü çünkü Yiğit Efe 'yi fark etmiş.
Şaşkın bir yüzle ve titremeye başlayan sesiyle " Ne kadar da Can 'a benziyor " biraz daha
dikkati bir şekilde baktıktan sonra telaşlı bir şekilde pencereden uzaklaştı.
Pencereye yapışıp iyice bakınca " Aaa bu bizim okuldan evi de yan apartmanda oturuyormuş "
Umay 'ın yanına yaklaşarak " Sen iyi misin "
" Bu Can " yüzünde kocaman bir üzüntü bıraktı.
" Hayır Umay, Can değil bu çocuk Yiğit Efe az önce bana söyledi "
" Ama Can 'a çok benziyor Aycan " tekrar pencereden baktık.
Evet, orda fark etmedim ama dikkati bakınca Can 'a benziyordu.
Yavaş adımlarla apartmanına girdi.
Onu pencereden uzaklaştırarak ellerini tutup " Onu özledin mi "
Yüzüme sert bir bakış atarak " Sanane Aycan baksana sen işine " ve odama doğru üzgün bir şekilde ilerledi.
Gidiyordu önümde duran sehpaya tekme atıp savurdum dayanamadım ve arkasından yine bağırarak " Bu kadar bencilsin Umay, ben sana ne yaptım bana böyle davranıyorsun "
Durdu ve arkasına dönüp gözlerimin içine bakıp daldı
Gözlerimden akan yaşları silip yanına gittim, yalvarmaya başladım " Umay lütfen gitme söz bir daha sormayacağım, ağzımı bile almayacağım yeterki sen gittme "
Tekrar önüne dönüp " Ben gidiyordum " diyemeden hemen kolunu tutup " Gitme Umay "
Sinirlenmeye başlamıştı bağırarak " Aycan bırak beni " tutuğum kolunu çekiştirip " Bıraksan " diyerek beni yere doğru itti, ne olduğunu bile anlamadan gitti.
Arkasından bağırarak ağladım " Gitme Umay " dizinin üstüne oturup gelir diye bekledim.

Akşama kadar öylece oturtup beklemiştim.
Kapının açılma sesini fark edince ağlamaktan şişen gözlerimi görmesin diye oturduğum yerden kalkıp odama gittim hemen kapıyı kilitlenip ertesi sabaha kadar çıkmadım.

1 Hafta Sonra
Onunla tanıştıktan sonra hayata olan bakış açım değişti, arkadaşlık bahanesiyle hayatımı değiştirdi.

Okuldan gelmiştim Teyzemden izin alıp bahçede oturmaya çıkmıştım telefonda Umay ile çektiğimiz fotoğraflara baktım. Biraz geçtikten sonra ayağımda bir kaşıntı hissettim başımı telefondan kaldırıp ayağıma baktım. Çok şaşırdım geçen apartmanını önünde duran kediydi, sevmek için eline aldım tasmasını fark ettim. Sahibi var deme ki, kimin olduğumu bilmiyorum ama çok tatlıydı.
Yaklaşan ayak sesiyle " Bende onu arıyordum sana mı gelmiş " başımı kaldırdım şaşkınlıktan dillimi yutum resmen, çünkü gelen Yiğit Efe 'ydi.
Şaşkınlığımı daha fazla gizlemeyerek " Bu kedi senin mi "
Gülümseyerek " Evin kedisi "
" Çok tatlı ama "
" Evden kaçıp buraya geliyor "
Elimle oturduğum bankın köşesini gösterek " Otursana ayakta kalma "
Oturduktan sonra " Şey yolda ettiğim kabalık için özür dilerim, acelem vardı "
" Ne kabalığı önemli değil, onu boşver okulla alışabildin mi ? "

İçimden " Ne okul meraklısı çıktı ya "

" Alıştım " kediyi sevmeye devam ederek.
Sesini toplayarak " İsmini bilmediğim için sana nasıl hitap edeceğimi bilmiyorum " daha sonra yüzü kızardı.
Sol elimi uzatarak " Adım Aycan "
Tekrar yüzünde gülümseyerek elimi sıkarak" Memnun oldum "
Kediye bakarak " Yok mu bunun adı "
" Var Annem Pamuk ismini verdi "
Klasik kedi ismi ne bekliyorum ki,
Biraz sohbet ettik. Okuldan bahseti, Teyzemden bahsetim. Uzun zaman sonra bu kadar kimseyle sohbet etmiştim, iyi gelmişti bana ayağa kalktım " Teyzem bekliyor gitmem gerekiyor " Pamuğu uzatarak " Zahmet olacak ama "
" Tanıştığıma çok memnun oldum Aycan "
" Bende hadi git evine anan baban bekliyordur gelmişsin burda benimle dedikoduya dalmışsın "
Yüzünde kocaman bir tebessümle o
" Onların haberleri var hem seni yalnız görünce yanına geleyim dedim " ayağa kalkarak.
" Kedi bahane sohbet şahane yani "
" Hayır öyle demek istemedim "
" Yürü git "
" Peki arkadaş mıyız "
" Gerek var mı "
" Özür dilerim, ben gideyim iyi günler " Pamuğu kucağına alıp tekrardan özür diledi. Arkasına dönüp yavaş yavaş yürümeye başladım.
Arkasınıdan seslenerek " Sana da iyi günler arkadaşım "
Arkasına dönüp " Arkadaşız o zaman "
" Bi şey söyleyim mi "
" Tabii ki de Aycan seni dinliyorum "
" Sen bir beyin cerahına git "
Güldü " Komik arkadaşım, yarın okulda görüşürüz " tekrar önüne dönüp evine doğru gitti.
Eve gittiğimde Teyzem pencereden gördüğü için sordu bende bizim okuldan olduğunu ve az öncede arkadaş olduğumuz anlatım,

Teyzem içten içe seviniyordu, zaten bu yüzden Yiğit Efe 'nin arkadaşlık isteğini kabul ettim belki de Teyzem Umay 'ı unuttuğumu sanır ve beni de rahat bırakır.

Okuduğunuz için teşekkür ederim🧸
Beğeni ve yorum atmayı unutmayın 🧸