Zehirli zakkum kitap kapağı

11. bölüm / 16

Baba gibi

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 16Şu an: Baba gibi

Ben sadece kafam okşanıp ve babam ta- rafından sevilen kişi olmak isterdim,
İsterdim.
"Sen kendini ne saniyorsun ne bu davran-ışlar kendine gel!"
Kendimdeydim yüzüme defalarca tokat yemiş olmama rağmen,alışkandm zaten. Niye beni sevmiyordu ki, Niye annem gitmiştiki,
Neden ben bendim niye ben bu hayata mahkümdum.
"Konuşsana becereksiz."
Yüzüme tekrar bir tokat atı ğında dengemi kaybetin yere düştüm gozüme hucum ed- em yaşlar kaleyi fet etmiş gözümden akm- ıştı.
"Senden asker felan olmaz!annen seni gö- rse utançtan tekrar geberirdi!şimdi siktir git!"
Bağırıyordu ayağa kalkıp asker selamını verdiğim gibi kapıdan kendimi dışarı atım odama gitmem lazımdı,başımı yerden kal- dırmadan yürüryordum,
Ben zayıftım,ben duygularımı susturamıyo- rdum.
Ama beni durduran bir duvara çarptım, kafamı kaldırdığımda o duvarın,Çağan ko- mutan olduğunu gördüm.
"Kusura bakmayın komutanım."
Hızlica konuşup uzaklaşcaktım ama bırak- madı,hüzünle bakıyordu bana,
"Kızım dur bir konuşalım."
"Bırakın komutanım,"
Bırakmadı sarıldı gevşek şekilde sarılmıştı ben sıkı sarılınca o kolarını sıkıca sardı etrafıma,
Bir baba gibi...
~Geçmiş~ilahi bakış açısı~
Küçük kız babasının odasında ağlıyordu annesini daha iki gün önca kaybetmişti ama şuan burada babasının peşinden gel mişti,
Babası dört buçuk yaşında çoçuğun evde tek kalmasına izin vermediği için.
Annesini özlemişti Mira,
Odada annesini sayıklayarak ağlarken kapı çaldı,içeri yirmi beşli yaşlarında daha yeni üst teğmen olmuş Çağan Karaşan girmişti,
Piyade üst teğmen Çağan karaşan.
Ama içerde o ağlayan küçük Mira'yı değil babası olan gudubet herifi görmeyi bekle- mişti,
Komutanı olsada bu gudubet olduğunu de- ğiştirmiyordu.
Küçük kız tanımadığı adama şaşkınca ba- karken böğürerek ağlamaya başladı,
"Baban nerede?"
"Bilmiyorum,"masumdu sesi,korkmuştu sesi.
Çağan adımlarını Mira'ya yönelti küçük kız sandalyedede küçük kalmıştı.
"Niye ağladın peki?"
Mira dudaklarınin büzük halini bozmayı denedi ama olmadi ağlıyordu,
"Annem 'tanımadığın insanlar ile konuşma' derdi bana."
"Ben yabancı değilim babamın askeriyim ben."
"Ben babamı sevmiyorum sanırım kötü masal karkaterine benziyor artık."
Haklıydı.
"Neden öyle düşünüyorsun?"
"Annem bir haftadır yoktu o sürede çok değişti ama ben,"eliyle üç yaptı "iki gün önce öğrendim annem peri olmuş."
Ağlamaya başladı tekrar Mira,
Çağanın içi cız etmişti .
Çağan kolarını açtı kendi acısında o güçlü durabilmişti ama birinin ona sarılmasını isterdi,Mira'da isterdi.
"Sarılıyım mı?"
"Sarıl,"
Küçük kız adamın boynuna sarılırken Çağan'ında yüreği yanmıştı,
Kız kardeşi vardı bir tane çok değer verdiği el üstünde tutuğu ama artık yoktu.
Geçen yılarda tam bu gün kaybetmişti onu Çağan onu ne yapsada asker olamamaya ikna edememişti ve sonunda kardeşi,
Şehit piyade teğmen Merve karaşan
Olmuştu.
Herkezin farklı yarası vardı kimi ailesi kimi kardeşi,bir digeride sevdiği ile sınanıyordu hayat bu beli bir kuralı yoktu,
Ve eğer 'ölmediysen sorun yoktur'.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

59okunma 2beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…