Bir ton içki

(Ulaş'ın anlatımı ile.)

Ben Ulaş,Emir denen salak varlığın en yakın dostu, kardeşiyim.Kendisi Dünya'da ki en boş varlık-ama olmazsa yaşayamam.-Yine ne bok yediyse onu almaya gidiyorum.Sarhoş bir şekilde mezarlığa gitmek mi?Aptallık.Emir'de aşkı yüzünden en büyük aptal.Seni sevmeyen birine aşık olmak?Dünya'da en son yapacağım şey.

Mezarlığa yaklaştığımda etraf çok sessizdi.Hızlı adımlar ile üstünde "Simay Uzan" yazan mezara ilerledim.Mezarlığın başına geldiğimde gördüğüm görüntü ile dudaklarımın arasından bir küfür savruldu.Emir malı sarhoş bir şekilde mezarlığa geldiği yetmezmiş gibi birde kadının mezarının yanına yatmıştı.Saçma salak anlaşılmayan bir şeyler söylüyordu.Emir'i sırtlayıp arabaya attım ve direkt evine bıraktım.Kendim tekrar arabaya binip dikiz aynasından kendime baktım.Parmaklarımı ve boynumu kıtlattım.Asıl Mesele şimdi başlıyordu.

Arabayı hızla Emir'i bu hale getiren ve sevdiği kadını vahşice öldüren şerefsizin evine gidiyordum.Umarım çayı demlemiştir.Malum insan öldürecek bile olsam çaysız olmazdı.Arabadan inmeden önce son bir kez arabaya binmeden önce ettiğim lafları tekrar ettim.

"O adam ya ölecek ya ölecek."

Elimde ki silahı havaya kaldırdım ve bir kaç kurşun sıktım.Geldiğimi belli etmeliydim, haksızlık ve hukuksuzluk sevmiyorum.Büyük malikaneden fırlayan adamlara baktım.En az 17 kişilerdi.Üstüme doğru gelen bir adamı ters bir çelme hareketi ile hallettikten sonra diğer üstüne doğru koşan adamı sola doğru savurdum.Sanırım benden imza istiyorlar.Üstüme doğru bu şekilde koşmalarının başka bir anlamı olamaz.En sonunda hepsini alt edince sinirden kudurmuş ağzından tükürük saçan bir köpeği andıran şerefsiz malikaneden çıktı.İlk yerde ki adamlara sonra bana baktı.

-Kim lan bu it?!

Yüzümde Ufak bir sırıtış belirdi.

-Ulaş Yüksek ben,cicim.

Adam sinirden kıpkırmızı olmuştu.Bir anda arkasından biri kafasına silah dayayınca şaşırdım.Planıma kimseyi dahil etmemiştim oysa ki.Kafasına silah dayanan kişi iki adım yana gittiğinde onu görebiliyordum.Siyah küt saçlı, siyah gözlü, dudaklarında kırmızı bir ruj olan,neredeyse 1.75 boylarında,cesur ve asi duran bir kadındı.

-Naber baba?

Kadın konuşunca yüzümde alaycı bir ifade oluştu.Adamın kendi kızı bile babasından nefret ediyor gibi duruyordu.İt oğlu it omzunun üstünden konuştu.

-Arya Mira!

Kadın silahın kabzası ile adamın kafasına vurunca adam kafasından akan hafif kan ile yere yığılmıştı.Adama yaklaştım ve tek hamlede sırtıma attım.

-İyi iş çıkarttın ufaklık.

Kadın yüzünde ki alay ifadesi ile bana baktı.

-Ufaklık?

Cebinden bir cüzdan çıkarttı ve bana uzattı.Benim cüzdanımdı.

-Hassiktir!Bunu nasıl aldın sen?

Omuz silkti.

-Araba kilidi açabiliyorum.

Cüzdanımı elinden çektim ve cebime attım.Adamı rastegele bir odada sandalyeye bağlayıp uyanmasını bekliyordum.Garip bir şekilde yanımda duran kıza hafif bir ilgi vardı içimde.Adam gözlerini açınca sert bir sesle konuşmaya başladım.

-Ulan Dalyarak,sen bir kadını öldürmeye nasıl cesaret ettin lan!Hemde benim yengemi!

Kafasına silahın namlusunu bastırınca dişlerini sıkarak konuştu.

-Öldürmedim!Yaşıyor.

Arkadan Emir'in karım diye fotoğrafını gösterip onun için deli gibi içtiği kadın geldi.

-Ben yaşıyorum.Peki ya o...

kaşlarımı çattım ve hiç umursamadan adamın kafasındaki tetiği çektim.

-O kim?

Bakışlarını yere çevirdi.

-Emir.

Kafamı salladım.

-Ölü bir şekilde yaşıyor.