Bölüm 3

Othrys kalesinin kalıntıları, asırlık bir lanetin sessiz tanığı gibi yükseliyordu. Gökyüzü zifiri bir karanlığa bürünmüştü. Ryan sessizce ejderhası Drago’nun zırhını tamir ederken, taşların arasından Atlas belirdi. Üstünde toz yoktu – sanki fırtınanın içinden gülümseyerek çıkmış gibiydi.
Bir süre sessizlik oldu. Sonra Atlas, ellerini havaya kaldırdı, tiyatro sahnesindeymiş gibi abartılı bir tonla konuştu:
"Sevgili seyirciler! Bugünün hava durumu: denizler kuduracak, fırtınalar yükselecek ve... Poseidon’un yüzü, görmeliydiniz, tam anlamıyla bembeyaz oldu!"
Ryan başını kaldırmadı, sadece Drago’nun metal kanadına son bir darbe indirdi. Sesi oldukça soğuktu:
"Ne yaptın?"
Atlas alayla yürüyerek devam etti:
"Ne yaptım mı? Ah, sadece küçük bir ziyaret. Tatlı bir sohbet, eski bir dostla... tabii dost diyebilirsek." Kahkahasını bastıramadı. "Babanın gözlerindeki o anı görmeliydin Ryan. O an – senin kim olduğunu anladığı an. Boğuldu resmen, kendi denizinde."
Ryan aniden lafını kesti. Gözleri amansız bir öfkeyle kararmıştı. Poseidon ve baba kelimesinin aynı cümlede kurulmasına katlanamıyordu.Dişlerinin arasından, tıslar gibi bir ses tonuyla;
"Bir daha o kelimeyi kullanma!" dedi.
Tapınaktaki rüzgar Ryan'ın bu ani çıkışıyla bir anlığına buz kesti. Drago’nun gözleri hafifçe parıldadı; Ryan’ın parmakları durmuştu ama yüzü hâlâ donuktu. Bakışlarını Atlas'a dikti:
"Demek söylediğim her şeyi ona anlattın."
Atlas hiç istifini bozmadı. Dudaklarındaki o sinir bozucu, alaycı gülümsemeyle omuzlarını silkti:
"Evet, hem de mükemmel bir şekilde. Her şeyi, en ince detayıyla.En başından itibaren olanları, Kronos’un seni nasıl bulduğunu... hepsini. O bakış yok mu, hah!" Bir kahkaha daha attı. "Su bile dalgalanmayı kesti. Poseidon sessizleşti. Belki de ilk kez korktu."
Ryan alçak, sert bir sesle konuştu:
"O korkudan doğacak her şey, senin için iyi olmayabilir Atlas."
Atlas eğilerek, fısıldar gibi cevap verdi:
"Belki de senin için iyi olur, küçük fırtına. Çünkü baban şimdi seni arayacak. Ve seni bulduğunda, hangi tarafa ait olduğunu bilmek zorunda kalacaksın."
Ryan bunu duyunca hırsla; "sence ben tarafımı çoktan seçmedim mi Atlas" dedi.
Atlas kale kapısına doğru yürürken arkası Ryan'a dönük bir şekilde "taraflar değişebilir küçük kral, hem de her an değişebilir" dedi.
Ryan ona küçük kral denmesinden içten içe hoşlanıyordu, isminin anlamı buydu. Fakat bunu Atlasın söylemesi pek hoşuna gitmemişti.
İçinden düşündü "taraf değiştirmek" Bunu aklından bile geçirmezdi, düşünmesi bile ona bu gücü veren Kronos'a ihanet ve ölümüne nefret ettiği o adamı yoktan yere affetmek anlamına geliyordu.
Ryan bu iğrendiği ve nefret ettiği düşüncelerden hızla sıyrılıp, Kaledeki işlerine başladı.