3

Alp'in Ağzından

-yerde baygın yatan bir genç kız ve ona bütün samimiyeti ile endişeli bakan bir adam...-

Onu böyle görmek acı verici ,ondan ayrılamamak daha acı verici

onca seneden sonra bunun yaşanması hem de en basit olayda böyle olması o olacakları kaldıramaz bu olmamalı...

"Ambulans daha gelmeyecek mi?" Emir açık pencereden dışarı bakarak bağırıyordu .Açelya için endişelendiği her halinden belliydi ama bu olanların onun yüzünden olduğunu bilmiyordu ya da biliyordur ve bilerek yapıyordu.

Helin yanıma geldi ,Açelya'nın başına alıp kendi dizine koydu ve kolonya istedi.

Okulda kolonya bulunmayacağını gayet iyi biliyordu şansını denedi ama biri işe yaramadı.
Emir hala dışarı bakıyordu. Pencereden yüzü yansıyordu ağlamak üzereydi gözleri dolmuştu ambulansın sesi gelmeye başladı biraz sonra Emir arkasını dönerek "geldiler" dedi. öğrencinin bir tanesi aşağı indi adamları buraya getirecekti bir nevi yol gösterecekti . Hoca ile ben ne yapacağımızı bilmeden öylece bekliyorduk hoca ilk defa böyle bir şey ile karşılaşmış gibiydi . Çok geçmeden adamlar elinde sedye ile geldiler. Acelya'yı sedyeye yatırdılar sonra da ambulansa kadar taşıdılar.
Bütün herkes ambulansın etrafında toplanmıştı hemşirelerden biri yakını olan iki kişi gelsin dedi . Emir etrafta görünmüyordu nereye gittmişti ki ...

Helin benim elimden tutup çekiştirdi ve ambulansa bindik ambulans sirenini açtı ve hızla yol almaya başladı ben daha ağzımı açamadan Helin" tek başıma gidemezdim zaten Emir de yok ortalıkta " dedi. Ben de kafamı salladım.

Açelya hala yatıyordu, hemşirelerde tansiyonunu ölçüyor kontrolleri yapıyorlardı .Helin elini cebine atıp bir şey aramaya başladı onu ne aradığını sordum o da "telefonumu bulamıyorum galiba okulda unuttum telefonunu versene ailesini arayalım "dedi.
Ben de acele ile telefon çıkarıp verdim hemen bir numara girdi ve aramaya başladı telefon birkaç kez çaldıktan sonra açıldı . Telefondan Bir kadın sesi geliyordu galiba Açelya'nın babaannesiydi ,Helin olanları anlattı. Sonra da hemşireye hangi hastaneye gittiğimizi sordu ve Açelya'nın babaannesine söyledi telefonu kapatıp elime verdi.
Bir süre durduktan sonra başına omzuma yaslayarak ağlamaya başladı. "her şey benim yüzümden oldu böyle bir şey yapmasaydım bayılmayacaktı "dedi. sonra da boynuma kafasını sokarak iç çekmeye başladı onu biraz iterek " Senin bir suçun yok sonuçta ona sürpriz yapmak istedin." dedim ben böyle dedikten sonra Helin kafasını kaldırdı ve tebessüm etti .

Güzel bir kızdı ama benlik değildi zaten çiçeğim varken o bir hiç olur benim için
diye düşündüm.
yani umarım çiçeğim benim çiçeğim olursa umarım...

Ambulans durdu sonra kapları açıp hızlıca Açelya'yı çıkardılar hastaneye götürüyorlardı .
Helin elimden tutarak ambulanstan indi. İndikten sonra da elimi tutmaya devam etti elimi bırakmıyordu. korktuğunu düşünerek ben de onun elini tuttum sonra da Açelya'nın peşinden gittik .
Onu bir odaya aldılar ,bizi de sokmadılar kapıda bekliyordum .
Helin de koltukta oturmuş bir şey düşünüyordu galiba gözleri dolup dolup geliyordu.
Yanına gidip bir mendil verdim. Teşekkür edercesine gülümsedi ve gözlerini sildi.
Onun sırtını sıvazlamaya başladım" bir şey olmayacak sadece bayıldı. "dedim

Bunu Helin'e mi demiştim yoksa kendime mi bilmiyorum ama ikimiz de de pek işe yaradığı söylenemezdi .

O sırada hastane odasını. kapısı açıldı ve doktor dışarı çıktı. Helin ile ben koşarak doktorun yanına gittik .Helin Açelya'nın durumunu sordu ,doktor da korkulacak bir şey olmadığını sadece yorgunluktan ve açlıktan olduğunu iyi beslenmesi ve dinlenmesi gerektiğini söyledi.

derim bir nefes verdim sanki hayatım boyunca o nefesim tutmuşum da bir anda verebilmişim gibi

Doktora" peki içeri girebilir miyiz" diye sordum o da kafasını salladı ve gitti. Helin ile birlikte içeri girdik .Açelya hala uyanmamıştı. 2 tane koltuk vardı oraya geçip oturduk .
Açelya çok iyi ,saf ,güzel bir kızdı onunla tam yakınlaştım derken benden ayrılamazdı . Onu bunca sene hep uzaktan izledim beni bırakamaz her ne kadar benden haberdar olmasa da ben ona kendimi kaptırdım, imkansıza tutuldum . Gözlerimi ondan alamıyorumdum Helin'in bana baktığını çok sonradan fark ettim. " onu seviyorsun değil mi ?" böyle bir soruyu beklemiyordum ya da bekliyorum ne fark ederdi ki sorunun cevabını bilmedikten sonra...
ben sadece kaptırdığımı biliyorum ama sevip sevmediğimi ben bile bilmiyorum takıntılımıyım yoksa onu gerçekten seviyor muyum ?
2 yıldan beri aynı soruyu soruyorum ama cevap hep kayıp hep kayıp...

Helin'e dönüp kafamı iki yana salladım sonra tekrardan sessizliğe boğulduk Açelya hala uyanmamıştı . Helin kafasını omzuma yasladı. Bir süre öylece durduk bu kız ne yapmaya çalışıyordu anlamıyorum arkadaşı böyle olduğundan mı acaba ne yaptığının farkında değil...
odanın kapısı yavaşça açıldı içeri bir tane hemşire girdi. Helin kafasını hemen çekti hemşireye bakarak "bir sorun mu var ?"dedi.
Hemşire de hafif bir gülümseme ile "kayıt işlemlerinin yapılması lazım" dedi. Helin de "tabii hemen geliyorum "dedi. sonra da bana bakıp" onun başında bekle bir yere gitme sakın " diye kısık sesle söyledi , ben de kafamı salladım .

zaten demesen gidecektim pöfff

Helin ile hemşire odadan çıktı .
Ben de Açelya'ya biraz yaklaşarak yanına oturdum, saçlarını yüzünden çektim. Saçları ile kapanan yüzü ortaya çıktı çok güzeldi ilk defa bu kadar yakından inceliyordum . Düz küçük bir burnu küçük bir ağzı vardı kirpikleri uzundu gözlerini güzel gösteriyordu, zayıftı.
Bir an gözlerini açtı ve tebessümle "daha incelemeye devam edecek misin" dedi alayla
Şok geçirdim bunca zaman uyanık mıydı ? Ağzimı açık brakmıştı resmen ama bunu benim yapmam gerekirdi.Bir nevi durumu eşitlemek için dudağından öptüm ve yavaşça geri çekildim yüzüne bakamiyordum bu sadece bir bahaneydi onu opmustum bende böyle bir şey olmasını beklemiyordum ama artık o da benim gibiydi bir süre öyle durduk bu böyle olmamalıydı
neden bunu yaptım ki ne gerek vardı buna

(Açelya'nın ağzindan)

Az önce ne olmuştu öyle şimdi ben onun yüzüne nasıl bakacaktım . Yatakta bir kıpırtı hissetim ayağa kalkmıştı gidiyordu elini tutup olan gücümle kendime çektim bana anlamaz bir sekilde bakıyordu "gittme " diye fısıldadım bana doğru eğilip sırıttı. Yüzlerimiz birbirine çok yakındı aramız da boşluk yok denecek kadar azdı .

An'a kendimizi o kadar çok kaptırmışız ki kapının açılma sesini bile duymadık. Kapıda Helin'in öksürme sesi geldi ikimiz de kafamızı kapıya çevirdik sadece Helin değil babaannem ve dedemde oradaydı...

❄️