Yürek Sancısı

Ilgıt Efil'dim ben, iki isminin anlamlı cümle oluşunu deneyen o kızdım. Hafif, yavaş rüzgar demekti. İki ismimin anlamı.

Sürekli kalbimin sıkıştığını buruktan izleyen bir kadındım ben.

***
Beni alaylı gözlerle izlemesi kalbimi defalarca hançer fırtalıyormuşcasına hissiyat veriyordu.

"Ne oldu, hafif rüzgar? Sevinemedin mi?" dedi.

"Neye sevinmeyecekmişim de," diye sordum başımı kaldırarak.

Alaycı gözlerle birlikte güldü. "Üzüldün, ben de senin bu üzülmenle mutlu oldum. Bana laf etme, biliyorum. Ben üzülürsem sen ağlarsın..." dedi.

Kemiklerime kadar kırıldım...

Yürek sancısıydı bu; insanı en derinden sarsan.

Konusu: Bir okul partisinde intihar eden bir kız yüzünden orada bulunup bir araya gelen arkadaş grubunu anlatıyor. Bu hikâyede Ilgıt Efil Soykamber'in hislerini, Pars Vidar'ın ise ifadesini okuyoruz.