YOKUŞ kitap kapağı

3. bölüm / 3

2.BÖLÜM🌺

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 3Şu an: 2.BÖLÜM🌺

Her yara bir gün kapanır,kabuk bağlar .Peki insanın yaşadıkları ,cektiği acılar kabul bağlarmı ?,unutulurmu?,silinirmi ?

1,5 ay sonra;

Etrafımda birileri konuşuyordu ama onları anlamıyordum,duyuyordum ama sesleri bir uğultu gibi geliyordu .Gözlerimi hafifçe araladım.Beyaz bir tavan gördüm önce başımı hafifçe uğultulu gelen seslerin sahiplerine çevirdim .Birtane erkek doktor yanındada birtane hemşire vardı .Benim onlara baktığımı gördüklerinde doktor gözlerimi kontrol etmek için bir ışık tutu gözlerime . Geri çekilince doktorla hemşireye baktım.Doktor soru sormaya başladı .
Başım çok fazla ağrıyordu ,ne olmuştu bana ?,neden hastanedeyim?.Ben bunları düşünmeyi bir kenara bırakıp doktorun sorularına cevap verdim.

"Derin, kendini nasıl hissediyorsun?"

"Bilmiyorum çok yorgun hissediyorum. Başım çok fazla ağrıyor".

"Bunlar normal ciddi bir kaza geçirdin .Şimdi tenine iğne batırıcam hissedersen bana söyle olurmu?.
Başımı olur anlamında aşağı yukarı salladım .Doktor bu tepkim üzerine elinde tutuğu iğneyi sol koluma hafifçe batırdı.

"Hissediyormusun derin?"

"Evet"dedim sol kolumu hafifçe geri çekerek .Doktor sağ kolumada iğneyi batırdı yine aynı soruya aynı cevabı verdim .Sonrada sağ bacağıma sonrada sol bacağıma yaptı aynı şeyi hissettiğimi belirttim doktorun sorularına .Doktor yeniden yanıma gelip konuşmaya başladı .

"En son ne yaptığını hatırlıyormusun derin?,nerdeydin?,kaza nasıl oldu ,hatırlıyormusun?.
Doktorun bu sorularını duyunca yeniden kendime sordum .Ne olmuştu ?,nasıl kaza geçirmiştim ?,ne zamandan beri ben hastanedeyim?.Bunların hiçbirine cevap veremiyordum ,hatırlamıyordum .
Gözlerimi kapatıp biraz düşündüm en son nerdeydim...nerdeydim...Sonunda hatırladım okuldan çıkmıştım annem gelip beni almış sonrada alışveriş merkezine gitmiştik.Annem birkaç elbise almıştı kendisine sonra acıkmış alışveriş merkezinde hamburger yemiştik birlikte.Başka...başka yine yok hatırlamıyorum.Gözlerimi acıp benden cevap bekleyen doktora bakıp konuşmaya başladım.
"En son okuldan cıkmıştım annem gelmişti beni almaya sonrada alışveriş merkezine gitmiştik .Annem birkaç elbise almıştı kendisine sonrada hamburger yemiştik sonrada ...hatırlamıyorum "dedim doktora.Bu söylediklerimi dinleyen doktor yeni bir soru yöneltti.

"Şuanda hangi yıldayız biliyormusun derin ?"bu soru çok saçmaydı tereddüt etmeden cevap verdim.
"Tabi ki biliyorum 2022 yılındayız"
Bu cevabım doktorun duymak istediği cevap değildi belli ki o yüzden kaşlarını cattı sonra geri açtı .
Sonrada yutkunup konuşmaya başladı.
"Hayır derin .Biz şuanda 2025 'deyiz birkaç gün sonra2026 'ya giricez".

"Ne!"

"Evet derin bir buçuk aydır komadaydın .Çok büyük bir kaza geçirdiğin için his kaybı yaşayabilirdin yada hafızanı kaybedebilirdin. Ki olduda zaten .His kaybın yok ama hafızanı kaybetmişsin ,endişelenme kısa süreli olduğunu öngörüyorum .Şimdi sen dinlen, odana alıcaz seni.Annenle babanda burdalar onlarda durumun hakkında bilgi vericem"dedi doktor sonrada arkasını dönüp gitti .

Ben koskoca bir boşlukta savruluyordum sanki .Çok büyük bir bilinmezlik içindeydim .Bir sürü soru dönüyordu kafamın içinde ama şimdilik düşünmek istemiyordum şayet uyusam daha iyi olucaktı , baş ağrım hiç azalmamıştı ve çok bitkin hissediyordum.

Gözlerimi bu kez daha sıcak bir odada actım .Etrafıma baktığımda odada kimse yoktu.Annemle babam burdaydılar hemşire söylemişti ama şimdi odamda değillerdi belkide yemek yemek için çıkmışlardır diye düşündüm .Biraz dik oturmaya çalışıp solunda kalan camdan dışarıya baktım ,lapa lapa kar yağıyordu.Odamın kapısı bir anda açılonca irkilip kapıya baktım.Babam elinde bir tepsi ićinde iki bardakla içeri girdi .Beni görünce tepsiyi yatağımın önünde duran masaya bırakıp yanıma geldi.

"Kızım kendini nasıl hissediyorsun?"dedi sıcak bir gülümsemeyle.
"İyiyim baba sadece biraz ağrım var oda geçer"dedim kısık bir sesle.
"Peki ,tamam.Annen nerde?,en son burdaydı."dedi odada gözlerini gezdirerek .

"Bilmiyorum uyandığımda yoktu "dedim bitkin çıkan sesimle.
"Ben doktorla konuşucam durumunu ,annende nereye gitmişse gelir birazdan "dedi odanın kapısına yönelerek.Babam odadan çıkınca yalnız kalmıştım yeniden.

Birkaç dakika cama bakıp kar'ın yağışını izledim . Sonrada odada gözümi gezdirirken sağ tarafımda duran komodin üstünden telefonumu gördüm.Telefonumu alıp ekranı açtım ama gördüğüm ekran hiç benim tarzım olmayacak şekilde siyah bir ekrandı.Bunu garipsesemde pek ilgilenmeden kilit ekranına yöneldim ama şifre vardı.En son kullandığım şifreyi düşündüm ama hatırlamayınca telefonu yeniden komodini. üstüne bıraktık .Yeniden başımı çama doğru çevirip kar'ın yağışını izlemeye başladım.On dakika sonra kapı açıldı annem içeri girdi önce arkasından doktorum ve onunda yanında babam girdi.Doktor benim yanıma doğru yürüdü.

"Derin kendini nasıl hissediyorsun ?"
Bu soruyu yine duymaktan sıkılmıştım ama doktora bakıp cevap verdim.
"Biraz yorgun hissediyorum ,kolumda sızlıyor biraz "dedim şuanda hissettiklerimi söyleyerek .
Doktor başını aşağı yukarı hafif sallayıp konuşmaya başladı.
"Bunlar normal derin .Sonucların temiz cıktı derin bir sorun yok buyüzden bugün taburcu olucaksın ama iki gün evde dinlen.Sonra okula gidebilirsin.Sol kolun için düzenli olarak kontrollere gelmelisin ,kolundaki aparatta bir sürek kalmalı.Hafıza kaybına gelicek olursak .Kendini hatırlamak için zorlama geçici bir kayıp olduğunu söylemiştim zaten sana "dedi sakin bir şekilde konuşarak .

Sol koluma bakıp geri çekildi bu konuşmayı yaparken .
"Bir hafta sonra bekliyorum seni derin .Geçmiş olsun iyi günler ."dedi son sözlerini söyleyip odadan çıktı .
Babamda arkasından taburcu işlemleri için gitti.Odada annemle kaldığımızda yanıma doğru ilerleyip bana sıkıca sarıldı .Geri çekilip yüzüme birkaç saniye baktı sonrada odadaki dolaba doğru ilerledi.

"Ben bir kaç parça kıyafet getirmiştim sana onları giymene yardım ediyim baban gelincede cıkarız."dedi dolabın içindeki kıyafetlerimi çıkarırken .Annem çok solgun görünüyordu ,göz altlarıda baya kızarmıştı.Benimle göz temasından kaçınıyordu sanki .Bu soğuk bitkin haline pek anlam veremesemde sorma gereği duymadım.

"Tamam olur "dedim sonrada yataktan hafifçe doğrulup ayağa kalktım .Annemin dediği gibi kıyafetlerimi giydim sonrada babam işlemleri halledince hastaneden çıkıp evimize geçtik.

🌺

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

240okunma 46beğeni 13yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…