Bölüm 11- Plan 2

(Tamamen kurgudan oluşmaktadır, kişilerin gerçekte ki kişilikleriyle alakası yoktur. Gerçekte düşmanlık, kin, ihanet gibi duygular beslenmemektedir. Keyifli okumalar...)

-Ee, anladın mı? Neden Efe'ye kötü davrandığımı?

-Efe yapmaz ya, hayır yapmaz. Bunlar gerçek değildir.

-Bana inanmıyor musun? Efe'yi yeni tanıdın ve onu mu savunuyorsun Arda?

-Yeter Umut! Ben Efe'nin böyle bir şey yapacağına inanmıyorum. Şimdi de müsaadenle dans dersim var.

-İster inan ister inanma, ben bir katille aynı yarışmada olmak istemiyorum.

Arda'dan...

Umut'un yanından ayrıldığımda kafamdaki karışık sorular beynimi çürütüyordu. Efe böyle bir şey yapacak birisi değildi. O fotoğraflar Efe'ye kurulmuş bir şantajdı ya da gerçekti.
Miraç'la aynı dans seviyesindeydik. Ona çaktırmadan sormam gerekiyordu. Efe'yi bu kadar kısa süreli tanımama rağmen bu kadar bağlanmak bana da sürpriz olmuştu. Kendisi ne kadar böyle konuşmamaya çalışsa da o da bana bağlanmıştı.

Telefonum titrediğinde cebimden çıkarıp WhatsApp'ı açtım. Umut'tan mesajlar vardı.

Umut
Arda
Arda
Baksana
Çok büyük şeyler oldu

Siz
Umut çok yorgunum daha dans dersine bile giremedim ne oldu yine

Umut
Olm ciddi lan
Ciddiye alsana beni

Siz
Ne olmuş?

Umut
*Görsel atıldı
Efe'den yeni fotolar geldi
Kekoymuş la bu
Tabi şu tipten ne beklersin
Melek yüzlü şeytan
Cebinde ki kelebekle korkutuyordu herhalde herif

Siz
Sen bunları nerden buluyon lan
Umarım iftira atmıyorsundur
Hatta
Umarım iftira atıyorsundur
Ben hala inanmıyorum

Umut
Aga niye yalan söyliyim
Adam Türkiye'nin Bonnie&Clyde'ı işte

Siz
Tövbe de mal
Abartma
Efe kanun kaçağı mı aq
Banka soymamış ki
Belki asıl olay böyle değil
O çocukta öyle bir tip yok
Tanımam gerekmiyor yani
Ben Miraç'ı yoklicam
Şimdi derse gitmem gerek

Uygulamayı kapatıp tam telefonu cebime atacakken telefonum tekrar titredi. Umut sanarak telefonu açtım. Yazan Miraç'tı. Önceden numarasını Efe'den aldığım için kayıtlıydı.
Telefonun ekranını açıp okumaya başladım.

Miraç
Arda nerelerdesin? Sertan Hoca geldi bile
Neredeysen çabuk gel

Siz
Ayy unuttum ben onu
Tamam geliyorum

Dans dersi tamamen aklımdan çıkmıştı. Adımlarımı hızlandırır çabukça gitmeye odaklandım.

Efe'den...

Dans dersi bitmişti. Çok yorgundum. Üzerimden 40 fil geçmiş gibi hissediyordum. Yorgunluğun baskıladığı susuzluğum da artıyordu. Mutfağa giderken karşıma hasretinden yollara düştüğüm Umut çıkmıştı. Yüzüm gülerek yanına yaklaştım.

-Vay, vay! Kimler gelmiş? Nerelerdesin ya? Gözüm yollarda kaldı. Çok özledim seni.

-Buradayız Efe efendi. Bir yere gittiğimiz yok. Ama sen kalmayabilirsin, son günlerin. Tadını çıkar!

-Ne diyorsun ya sen? Sen şu aralar çok kafanda kuruyorsun sanırım. Bence sana senin tarafından, satılık ve esmer bir çocuk lazım. Baş harfi Arda mı yoksa?

-Hahaha, dinlemişsin bizi. Tam istediğim gibi.

-Ne planlar kuruyorsun lan sen?

-Normalde planlarımı düşmanlarıma anlatmayı sevmem ama konu favori düşmanım olunca zevkle.

-Cool Umut konuştu! Dinliyorum seni.

-Arda ile aranızı açtım. Bu ikinci favori planım, asıl bomba yakında!

-Haha, tek bir kelimenle aramızı kapatabilirim. Daha kapsamlı düşün sonraki planın için bence.

-Düşündüm zaten. Ve Arda'ya o bahsettiğin tek kelimeyi söylesen bile Arda'nın seninle tekrar konuşmaya başlayacağını pek sanmıyorum.

-Nedenmiş o?

-Plan 2... Hazır mısın?

•••

-Arda, sen neden geç geldin?

-Unuttum ya, küçük bir işim vardı. Miraç, sana bir şey sorabilir miyim? Ama lütfen dürüst ol.

-Ne olduğuna bağlı.

-Efe, okulda, derslerinde nasıldı? Arkadaş ortamı falan?

-Dersleri iyiydi. De, sessizdi. Çok sosyal değildi. Ben mezun olduğumda biraz sosyalleşmiş sadece. Kendi halinde, şarkı söyler, gitar çalardı. Neden sordun ki?

-Yok, merak ettim sadece. Yani arkadaş ortamı düzgün müydü?

-Sen ne saklıyorsun Arda?

-Birşey saklamıyorum.

-Birşey saklıyor musun demedim. Ne saklıyorsun diye sordum.

-Umut, Efe'ye iftira atıyor.

-Ne? Nasıl ya, anlatsana?

••• Arda Miraç'a anlatır...

-Plan hazır mı Miraç?

-Hazır Arda. Sen Umut'un tarafında olacaksın ve Efe'ye uzak duracaksın. Anlaşıldı mı? Ve böylece Umut'u kendi tuzağına çekeceğiz.

-Anlaşıldı. Bu da Umut'a ders olsun. Bundan sonra Umarım Efe'ye bulaşmaz...

•••

​-Plan 2'yi anlatıyorum. İyi dinle.

-Hazırım Umut arkadaşım. O kadar merak ediyorum ki birazdan patlayacağım anlatmazsan.

-Arda'ya ufacık bir yalan söylemiş olabilirim.

-Nasıl bir yalan? Umarım dediğin gibi ufaktır.

-Ona dedim ki; Efe seni ayakta uyutuyor Arda. Zorbalığından birisinin ölümüne mal olmuş. Çetesiyle saldırılar yaptıkları için okuldan atılmışlar. Kim bir katille aynı yarışmada olmak ister ki? Nasıl demişim ha?

-Bunu dememiş ol. Bunu dememiş ol Umut.

-Maalesef yaralı çocuk. Arda buna inandı çünkü kanıtlarım var.

​ Umut telefonundan açtığı gerçek olmayan fotoğrafları göstermişti, çok gerçekçiydi ama gerçek değildi. Arda'da buna inanmıştı.

​-Bu nasıl bir iftira ya?

-Güzel bir iftira. Ama bunu birisine anlatırsan daha güzel bir iftira olacak.

-Sen beni tehdit mi ediyorsun?

-Tam üstüne bastın! Ama bomba planımı daha anlatmadım. Seni bildireceğiz. Ve... Görüşürüz Efe Şan! Bu sahte kanıtlara herkes inanır. Sende anlatamayacağına göre?!! İdol House'tan yollanacaksın Efe! Valizini hazırlasan iyi olur. Sayılı günün kaldı! Yardıma ihtiyacın var mı?

-Ya sen böyle bir şeyi nasıl yaparsın psikopat!

-Sana acımam demiştim.

​ Yanımdan ayrıldığında onu takip etmeye karar verdim. Sonuçta benim de planlarım vardı. Vokal odasına girdiğinde kapıyı üstüne kilitleyecektim.
Odanın kapısını açıp içeri girmişti. Ben de ses çıkarmadan gitmeye başladım. Kapının önündeydim... Şeytani bir gülümseme ile anahtarı çevirdim. Anahtarı da kapıdan çıkarıp koridorun sonunda ki pencereden aşağı attım.

​"Şimdi görüşelim Umut'cum. Tabii, çıkabilirsen."

​–Bölüm Sonu

Arkadaşlar Selam! Son günlerde bölüm atamıyorum. Emin olun yeni bölümlere çok çalışıyorum🙇 Siz beklemekte kalın birkaç güne veya daha kısa bir sürede yeni bölüm gelecek!