Tanışma

Merdivenlerden aşağı doğru indim dış kapıya geldim bahçeye çiktım arabalar hala bahçedeydi ama onlar yoktu ben ireme ve kaana fazla yüklendim neyse sonra gonüllerini alılirm hızli şekilde arkamı döndum ama birine çarptım az kalsın düşüyordum beni kolumdan tutup düşmemi önledi kimdi bu şimdi kafamı kaldırdım bu o ailenin çocuğuydu hemen geri çekildim önümde ailesinde duruyordu
çarptığım çocuk konuştu.
dikkat et düsücektin
kızım biraz konuşalım mı en azından konuşallim
tamam
karşılıklı banka oturduk annem babam karşıma sanırım abilerim olan kişiler beni ortalarına aldılar

___ beni neden bıraktınız
babam derin bir nefes aldı ve konuşmaya başladı
kızım sen doğduktan 2 hafta sonra kaçırıldın her yerde seni aradık hep senin bir izini bulmaya çalıştık affet bizi geçen onca seneyi getiremeyiz ama bundan sonraki yılları birlikte yaşayabiliriz

dilim tutuldu boğazım düğümlendi bunu fark eden annem konuştu
biz seni tanımak istiyoruz kızım bizi kabul et birlikte yaşayalım olurmu

___ Ben. olmaz ben burda büyudum yıllar sonra gelen insanlara ailem demem ben
babam konuştu kızım böyle deme nolur anneni üzüyorsun
ben üzulmuyormuyum sizce he daha sizi bile tanımıyorum
tanışalım kızım cevap vermemi beklemeden konuştu
Ben senin annen adım Zeynep 41 yaşındayım
Bende senin baban adım Murat 45 yaşındayım
sağımdaki çocuk konuştu
Ben senin en Büyük abin adım Bora 28 yaşındayım Doktorum
sağımdaki konuştu
Bende senin 2. abin adım Berk 26 yaşındayım Avukatım
annem konuştu sïra sende tanıt kendini
___ Ben.adımı biliyorsunuz zaten gece 16 yaşındayim gördüğunuz gibi yetimhanede yasiyorum bir işte calışıyorum ama sanırım kovuldum bugün hiç haber vermedim oraya
___ babam.kızım ne çalışamassınki sen daha çok küçüksün
___ Ben. 18 olunca buradan ayrılcam kendime bir ev alabilmek için geçen sene başladım işe
annem artık bir işe gerek yok biz varız bizimle kalcaksın artık hem velayetin bizde
___ Ben . ben sizle gelmem arada sırada beni z
iyarete gelirsiniz
___ babam. bugün Antalya gidiyoruz kızım ve sende bizimle geliyorsun
___ Ben. nee Antalya'mı asla olmaz
Bora konuştu evet Antalya'da yaşıyoruz ve evde kardeşlerim bizi bekliyor bence onları bekletmeyelim seni merak ediyorlar
Babam kızım anlıyorum seni yıllardir İzmir'de yaşıyorsun burda buyudun arkadaşların var ama artık biz varız kabul et gidelim birlikte

___ Ben. asla olmaz
___ bora.bece zorluk cikatma kardeşim çunkü velayetin bizde
___ Annem . kızım konuşmak ister misin
___ Ben .hayır
___ Annem. peki eşyalarını toplamanda yardım etmemi istermisin

___ Ben. gerek yok
___ Annem.tamam o zama biz seni burda bekliyoruz
tamam der gibi kafamiı salladım binaya girdim zaten İrem ve kaan aşaği iniyordular
hemen ikisinede sarıldim ağlamaya başladım onlara olayları anlattım üzüldüler başka şehre gitçem diye ama yine görüşürüz her gün seni ararız dediler sonra iremle odaya çıktık hem ağlıyorduk hemde eşyaları topluyorduk odadakilerle vedalaştım bahçeye indim Kaanda katıldı bize elimdeki valizi aldı ve yürümeye başladı bahçede beni bekliyorlardı İrem bana sıkı sıkı sarılıyordu bende ona sarıldım hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladık iremden ayrılınca Kaanda sarıldim kendini ağlamamak için sıkıyordu yüzu kırmızıya dönmüştü resmen onlaradan ayrıldım
istemeye istemeye aileme doğru döndüm ve yürümeye başladım yanlarına gittim birlikte arabaya doğru yürüdük araba siyah buyük bir seydi söför öne bindi annem ve babam karşı koltuklara Bora ve Berk ise beni ortalarına aldılar yol boyunca uyudum
bir yerde durmuştuk burası 3 katlı bir evdi daha çok malikane gibiydi ama neyse arabadan indik yan yana eve doğru yürüdük her yerde koruma vardı neden bu kadar fazlaydılar acaba evin kapısını bir abla açtı 40 yaşlarda gibiydi eve girdiler en son ben girdim evden sesler geliyordu kavga sesleri ve kahkahalar geliyordu yukardan biri aşağıya merdivenlerden resmen ucarak inmişti arkasındanda biri daha iniyordu çok komik gözüküyorlar öndeki çocuğun bakışları bende takılı kaldı bir anda ayakları birbirine takıldı ve yere yuvarlandı bu kimdi bana benziyo gibiydi arkasındakinin bakışlarıda bende olduğu için düşen kişiyi ğörmedi ve oda diğerinin üstüne düştü resmen zincirleme kaza gibi izledik
babam çocuklar diye kükredi biraz tırstım
bunlar kaç kardeşlerki diye düşünürken merdivenlerden bir kişi daha indi Allahım bunlar gittikçe çoğalıyorlar resmen
şu bana benzeyen çocuk dik dik bana bakıyodu kafamı ne bakıyorsun der gibi kafamı salladım ama hala şok içinde bana bakıyordu bir anda öne atladı ve kollarını sıkı sıkı bana sardı ve annesine dönerek
anne bu o mu bu benim ikizimmi
bende şok olmuş gibi ona bakıyordum her şeyimiz aynıydı boynumuzdaki Ben bile aynıydi
herkes bana bakıyordu açıkcası biraz bunaldım sitres olurum ben böyle yerlerde bunu fark eden annem hemen konuşmaya başladı
çocuklar bana bakın bakalım sesini yükselterek bu sizin kayıp kız kardeşiniz gece bana dönerek kızım zaten biz sana kendimizi tanıttık bunlar senin diğer 3.ve 4 .abilerim ve ikizin
3.abimi göstererek oğlum tanıtsana kendini
ee ben mert 3. abin 23 yasindyim hoş geldin evimize dedi ve gülümsedi gözleri dolmüştu
hoşbuldum dedim gülümseyerek
annem diğer 4. abimi işaret etti ama o bana biraz tuhaf bakıyordu diğerleri gibi değil annem onu kolundan dürtü oğlum tanıt kendini dedi
ben Kuzey 19 yaşındayim dedi soğuk bir sesle kafamı anladım dercesine salladım sonra bakışlarım ikizime gitti ve hemen kendini tanitmaya başladı
ben emir senin ikizin hoş geldin dedi gülerek
bende ona gülerek hoşbuldum dedim sanırım onunla daha iyi anlaşcak gibiydim sonra bir anda telefonum çaldı ekranda yakışıklı baş belsı arıyor yazıyordu telefonu açıp arkamı döndüm ayy kesin ekrandaki yazıyı gördüler
efendindim Kaan arkadaşım dedim sesimi kısıyordum ama herkes süs pus beni dinliyordu
kızım mesaj attım görüldü attın aradım meşgule attın niye açmıyorsun telefonunu çok korkuttun bizi iyimisin sen
Kaan iyiyim ben geldim Antalyaya seni sonra arasam olurmu
tamam bir sıkıntı yok dimi
yok yok bir sıkıntı merak etme hadi bay bay
bay bay telefonu kapattı
hemen arkamı döndüm ve arabada olan Bora ve berke baktım onlara doğru yürüdüm
kim benim telefonumu karıştirdi dedim kendi aralarında biraz bakiştılar ve aynı anda o diyerek birbirlerini gösterdiler ikisinede sinir le baktım kimseden çıt çıkmıyordu annem konuya atladı oğlum niye karıştırdınız kardeşinizin telefonunu
o arayan kimdi dedi ikiside aynı anda
bende arkadaşım dedim kisık bir sesle
arkadan Kuzey aynen kesin olarak öyledir
sinirle döndüm ona sana ne oluyor ya dedim bana ters ters baktı keşke bulunmasydın keşke ölüp gitseydin dedi
Zeynep hanım bana odamı gösterirmisiniz dedim gözlerim doldu kendimi tutmaya çalıştım
Zeynep hanım dememe biraz bozuldu gibi ama pek beli ettirmemeye çalıştı yani bende ilk günden anne baba diyemezdim herhalde bana beni takip et der gibi kafasını salladı merdivenlerden çıktık odama girdim sade bezaz ve lacivert ve kırem rengiydi oda çok güzeldi kapıyı kapattım odada iki kapı daha vardı biri banyo diğeri ise giyinme odasiydi ben gelmeden önce her şeyi ayarlamışlar banyaya girip duş aldım banyodan çıkınca giyinme odasına gidip bir tane tavşanli pijama takımı aldım onu hızla üstüme giyindim ve saçlarımı kuruyacak gücum bile yoktu bugün gerçekten çok yorucu bir gündü hastane bir yandan yıllar sonra çikan ailem bir yandan çok yorulmuştum kendimi yatağa attım ve hemencecik uykuya daldım

birinin benim ismimi sayıklamasıyla uyndım
çok şükür uyandın gece bu gelen emirdi hadi gel yemek yiğcez seni bekliyoruz
tamam tamam geliyorum hala uyanamamıştim ve kafamı tekrar yastığa koydum başım çok arıyordu emir beni yine dürtü ya hadi gece uyan artık biranda kapı sökülürcesine açıldı gelen kuzeydi bağırarak
oğlum biz seni buraya kizı izle diyemi gönderdik hadi aşağıya gece kalk sende diye bağırdı yerimden sıçradim odadan sırayla çıktik benim bütün uykum kaçmışti yemek odasına girince bütün gözler bize bakıyordu Kuzey yanımdan geçerken bana omuz atıp yerine oturdu emirde yerine geçtive masada tek boş yer Bora ve kuzeyin yanıydı istemeye istemeye gittim tuhaf birisiydi Kuzey Murat bey afiyet olsun dedi herkes yemek yemeye başladı ama benim midem bulanıyordu yinede çorbadan birkaç kaşık aldım zorla yiyordum resmen
aklıma Kaan ve İrem geldi şimdi ne yapıyorlardi ki çok özledim onları şimdiden bu mercimek çorbası kaanın en sevdiği çorbaydi bir keresinde çorba kaseleriyle bize doğru gelirken yere düşmüştü her yeri mercimek çorbası olmuştu hafif bir tebessüm ettim birinin beni kolumdan sarsmasiyla kendime geldim bu kişi kuzeydi bana çok korkutucu bakıyordu
kızım içsene çorbanı dalıp gittin dedi annem
benim pek iştahım yok izninizle odama gidiyim ben dedim kuzeyde kendi kendine mırildanıyordu
tabi git kızım dedi babam tebessüm ettim ve odama çiktim kulaklığimı takip valizimden bir tane küçük bir tuval aldım guaj boyalarını fircalarimi çikardim calişma masasına oturdum mirtane manzara remi çizmeye başladım aslinda karakalemde daha iyiyimdir ama bugün renkli birşeyler çizmek istedim başladım şarkıya eşlik ederek resmimi tamamladim boynum ağrımıştı kulakligımi cikardım

çizimi böyle oldu ✨✨
Arkamı dönmemle yerimden sıçramam bir oldu çunkü içerde Emir Bora Berk Mert. beni izliyorlardı
siz ne yapıyorsunuz benim odamda Bora yatakta yatıyor diğer kişiler adayı karıştıriyorlardi
bana döndüler mert öne atladı kızım ne güzel sesim var senin öyle
nee duydularmi olamaz kesin kıpkırmızı oldum ya karşılarinda
ee kimin ikizi diye atladı emir gülümsedim ona
Berk ne çiziyosun bakalım dedi ve yaptığim resmi aldı
oha gece bu çok iyi olmuş bana versene bunu
ben daha birşey diyemeden Bora konuştu hayırya bana verçek onu diğilmi canım kardeşim
biranda döndüm bana mı dedi onu bana kardeşimin dedi gözlerim doldu başka yöne baktım onlar kendi aralarında kavga ederken bende araya girdim
bir dururmusunuz hey bana baksanıza hepinize yetcek kadar resmim var
hepsi bana döndü giyinme odama dizmiştim bütün resimlerimi 4 tane tuval resmi aldım ve yanlarına gittim alın bakalım

bu resimleri verdi onlara✨✨
hepsi bir ağızdan oha dediler çok komik gözuküyorlardi odadan sırayla çıktılar ellerindeki resimlerle solona indiler bende susadıgim için mutfağa gittim kendime su doldurdum ve salona doğru yürüdüm annem babam ve diğerleride burdaydi ve Kuzey de burdaydi abilerin elindeki resimlere bakıyordu üzülmüş gibi bakıyordu tabi üzülür gece hepsinde var bir onda yok ama oda düzgün davransın yani
Kuzey bir anda ayağa kalktı anne ben arkadaşlarla dışarı çıkcaktım unutmuşum ben gidiyorum dedi ve ayağa kalktı
ee bende odama gidiyim iyi geceler hepinize diyip odaya çıktım sürekli aklıma Kuzey geliyordu yatakta bir oraya bir buraya döndüm durdum uyuyamadım için balkona çıktım kulaklımı taktım sarkımi dinledim üşümüştüm ama içeri girmedim öylece ben bugün ne yaşadım diye düsundum durdum gözlerim yavaş yavaş kapandı kalkıp yatağıma yatacak kadar üşaniyordum