Yıllar sonra kitap kapağı

1. bölüm / 6

Yıllar sonra

Gerçekler

Vaveyla Yazarı: Zeyneppp şeker

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 6Şu an: Gerçekler

Merhaba ben Gece 16 yaşındayim lise 3 gidiyorum bir ailem yok yada varsada ben bilmiyorum açıkçası pek umrumda diğiller yani niye birisi çocuğunu sokaklara bırakır ki eskiden neden beni bıraktılar diye düşünürdüm ama artik büyüdüm ve kafama takmıyorum yetimhanede yasiyorum ve en sevdigim hobilerimden biri şarki dinlerken resim yapmaktır küçüklüğümden beri çizim yapmayi cok severim

bugün çok yorucu bir gündü basım ağriyo sabahtan beri odadakiler bir susmadilar odalarımız 6 kişilik uyusamda bir rahat vermiyorlarki bir 18 olayım koşa koşa gidicem buradan bu arada ben bir cafede çalışıyorum yani 18 olunca koşa koşa gidicem ama nereye hangi eve bende oyuzden geçen yıl başladım ilk önce yetimhane müdürümüz izin vermedi ama sonra kabul etti yani devlet ev dağitmiyo bizde başımızın çaresine bakicaz bir şekilde

İşten geldim odaya gidip üstumu değistirdim ve kafa dağıtmak için kulaklığımı ve resim defterimi alıp teresa çiktim pek kalabalık değildi boş bir banka oturdum müziğimi açtim dinleye dinleye resmimi çizmeye başladım biri beni omzundan sarstı yerimden sıçradim resmen gelen kişi en yakın arkadaşlarimdi İrem ve kaan gelmişlerdi
___ ben. ödümü kopardınız ya napıyorsunuz
___ İrem. ay pardon canısı sadece şaka yaptık ya
___ Kaan. senin canın niye sıkkın bişeymi oldu
___ Ben. yok birşey dalmışım öyle
___ İrem. peki ee ne çiziyosun bakalım
___ Ben. .öylesine birşeyler ciziyodum işte boş ver e siz ne yapıyorsunuz
___ İrem bizde bahçeden geliyoruz senin terasta olduğunu görünce geldik hemen

Bir saat sonra odalara dağildik ben iremle aynı oradaydım kaanla vedalaştik ve odaya girdik İrem hala bana bir şeyler anlatıyor ama o kadar yorgunum ki anlattıklarını dinleyemiyordum resmen odaya girince kendimi hemen uykunun kollarına bıraktim

Gece Gece uyansana sana sesleniyorum
bu kimdi ya sabah sabah homurdanarak kalktım ve karşımda iremi gördüm
___ Ben. ne var İrem niye uyandırdin beni
___ İrem. gece sen iyimisin on dk sana sesleniyorum ateşinde var hadi kalk bir kendine gel
___ Ben. ben iyiyim
___ irem. eminmisin gece
___ Ben. evet evet
___ İrem. tamam o zaman hadi üstünü değiştirde yemekhaneye inelim
___ Ben.tamam sen in ben hemen geliyorum
___ İrem. tamam

yataktan kalktım üstümu değiştirdim ve yemekhaneye indim masada İrem ve kaanı gördum kendime bir tabak yapıp yanlarına gittim

___ Ben . günaydın sesim çok yorgun çikmisti
___ Kaan. kızım bu hal ne sen hastamı oldun dün kesin üşüttun terasta ateşinmi var senin İrem dedi gel buraya deyip elinii anlıma koydu
___ Ben. yok ya ben iyiyim kendimi geri çektim
___ Kaan. hiç iyi gözükmüyorsun kalk bir hastaneye gidelim böyle durulmaz deyip ayağa kalktı
___ Ben. saçmalama Kaan otur yerine iyiyim dedim ya hadi yiyin yemeklerinizi
yemek yerken kimse konuşmadi ama kaanın gözleri hala bendeydi bende iyi oldumu gösterebilmek için yemeğimi yemeye başladim ama midem bulanıyordu bir kaç çatal da yumurtadan aldım ama gerçekten kötuydum yani çatalımı bıraktım ve tepsideki su bardağıni alıp tek seferde içtim ama kaannin gözleri hala bendeydi ona döndüm ve ne bakıyorsun der gibi kafamı salladım hemen önüne döndü
___ Ben. ben doydum odaya gidiyorum hazırlanip işe gidicem ben deyip cevap beklemeden kalktım ama kalkar kalkmaz başımin dönmesi bir oldu yürümeye çalıştım arkamdakiler endişelenmesin diye ama gözlerim karardı kulaklarım çinladi yerler sallanıyodu sanki tam dengemi kaybettim yere düşcekken Kaan yakaladı ve kucana alıp koşmaya başladı gözlerimi açmaya çalıştım ama açamadim sesler geliyordu ama kim olduğunu ayırt edemiyordum

SAATLER SONRA

Gözlerimi açtığimda beyaz bir tavanla karşılaştım nerdeydim ben ne olmuştu bana gözlerimi etrafta gezdirdim hastane odasındaydim kolumda bir serum vardı yattığim yerde biraz doğruldum 3 dk sonra kapı açıldı içeriye hemşire ve yurt görevlileri girdi
hemşire konuşmaya başladı tahliller çıktı geçmiş olsun gece hanım biraz üşütmüşsünuz sadece korkulacak birşey yok yurt görevlilerine dönerek konunştu serum bittikten sonra çıkabilirsiniz birde bu reçetedeki ilaçları eczaneden ilaçları alabilirsiniz değip odadan çıkti
Aradan yarım saat geçti serum bitti hastaneden çıktık ben arabaya geçtim yurt görevlisi eczaneden ilaçları aldıktan sonra arabaya bindi kısa bir yolculuktan sonra yurdun kapısından içeriye girdik ve kapıda İrem ve kaan oturuyorlardı arabayı görünce ayağa kalktılar araba Park edilince kapımı açtım ve bana doğru koşan İrem ve kaan doğru yürüdüm İrem bir anda ellerimi boynuma doladı bende ellerimi beline doladım ondan ayrılınca Kaanda sarıldı

___ İrem. gece iyimisin nasıl oldun
___ Ben. iyiyim ben serum taktılar iyiyim merak etmeyin
___ Kaan. kızım çok korkuttun bizi eminmisin iyi olduğuna
___ Ben. evet evet iyiyim ben sadece yorgunum
___ İrem. hadi gel odaya çıkalim sende dinlen
___ Kaan. tamam bir şey olursa hemen haber verin
___ İrem. tamam hadi biz kaçtık

odaya girince bir sessizlik oldu hergün konuşan o kizlar sessizce bize bakıyodular
içlerinden biri gece iyimisin dedi
basımi o yöne çevirdim konuşan kişi merveydi
___ Ben. teşekkurler Merve iyiyim
İrem bu kızı hiç sevmezdi ama benle bir sorunu yoktu İrem beni kolumdan çeke çekke yatağa yatırdı İyi uykular balım dedi ve kendi yatağına uzandı bende hemen kendimi uykunun kollarına bıraktım
Gözlerimi iremin beni uyandırmasıyla açtım
___ İrem. sonunda hadi kalk yemek saati gece
___ Ben. tamam tamam kalktım
odadan çıktık yemekhaneye indik ve kapıda kaanla karşılaştık iyi olup olmadımi sordu iyi olduğunu söyledim yemek bitince bahçeye çıktık ve bahçede 3 tane siyah arabalar vardı ve arabaların önünde korumalar vardı bunlarda kimdi böyle bahçede bir banka oturduk etrafı izlerken bize doğru koşan bir kız çocuğu geliyordu yanımiza gelince nefes nefese konuşuyordu
___ abla seni müdüre hanım çağrıyo
___ Ben. neden biliyormusun dedim ve ayağa kalktım kız başının olumsuz şakilde iki yana salladı
___ Ben. anladım tatlım teşekkürler dedim ve İrem ve kaan ile yürümeye başladık
___ İrem. neden çağırdılar ki
___ Ben. herhalde iyimisin nasıl oldun der bence sesim endişeli çıkmıştı kapıya geldiğimizde kapıda bir koruma vardı ve bize dik dik bakıyordu

eee ben müdire hanımla göruşçektimde dedim
koruma kenara çekildi allahım neler oluyordu
arkamdakiler baktım Kaan ve İrem aynı anda hadi gir dediler kafamı salladım
kapıyı çaldım ve içerden GİR diye ses geldi kapıyı açtim ve içeriye girdim
içerde 40 yaşlarda bir kadın ve bir adam vardı birde yanlarında 2 tane erkek benden büyuk çocuklar vardı bunlar kimdi çocuklarımi ben onlara şok içinde bakarken kadın ağlayarak bana sarıldı
___ kızim canım kızım benim dedi ağlayarak bir süre öyle kaldı sonra benden ayrıldı bende müdire hanıma bakıyordum
müdire hanım sandalyesinde dikleşti ve konuşmaya başladı
___ gece nasıl oldun bakalım dedi
___ Ben. iyiyim teşekkür ederim
___ gececim otursana dedi müdire hanım eliyle sandalyeyi göstererek bende gösterdiği sandalyeye oturdum konuşmaya basladı
gece burdaki insanlar özkan ailesi senin ailen
ben o an dondum gözum o kadına gitti benim gibi kumral saçları vardı gözleri kahve rengiydi ve ağlıyodu yanında duran adama döndüm onun saçları daha koyuydu gözleri ise benimkiyle aynıydi ela adam bana gülerek bakıyordu yanındakilere baktim 2 erkek sanırım çocuklarıydi onlarda aynı babasının gözleri gibi ela saçları koyu kahveydi
gözlerim dolmuştu hayır şimdi olmaz sakin ağlama diye kendimi sakinleştirmeye çalıştım kalbim çok hızlı atıyordu çıkck gibi yani şimdimi geldim akıllarına
müdire hanıma bakışlarımı çevirdim
___ Ben. ne ne saçmalıyosunuz siz ayağa kalktım bu şakamı
oyunmu bu
o kadın konuştu hemen ona döndum
kızım yalan değil sen bizim kızımızın
gözümden bir damla yaş aktı hemen elimin tersiyle sildim ama ardından bitane daha aktı gülerek kadına baktım hem ağlıyordum hem gülüyordum kesin deli olduğumu felan düşünüyorlardır
___ Ben. şimdimi geldim aklınıza ben ha söylesenize şimdimi geldim aklınıza delirmiş gibiydim bana bakın siz beni bir çöp gibi sokağa atmışsınızsiz artık gulmuyordum cevap versenize
kadın koşarak bana sarıldı ben ise geri çekildim
___ Ben.benim sizin gibi bir ailem yok uzak durun benden sesim öfkeli çıkmıştı gözlerimi kapadım sekinleşmeye çalıştım ama hiç işe yaramıyor
odadan çıkmaya karar verdim en sonunda ve hızlı adımlarla odadan çıktım İrem ve kaan birden önüme geçtiler
___ İrem. gece neler oluyo niye ağladın kimdi onlar
___ Ben. terasa çıkalımmı hava almak istiyorum
___ kaan. tamam hadi gel bakalım
terasa çıktık beni bir banka yönlendirdiler oturdum onlarda bir sağ biri sola geçti anlat bakalım dedi İrem
olayı anlattım onlara ikiside şok oldular
___ kaan. sen onları tanımak istiyor musun
___ Ben. kafamı iki yana salladım
___ İrem. onları neden tanımak istemiyor olabilirsin gece belki ama sandığın gibi kötü insanlar değillerdir belki onlara bir şans vermelisin bana bak Kaan bak bizim ailemiz varmı benimkinde onunkide öldü ama senin ailen burda gece en azından tanış onlarla
___ Ben. ama neden beni yıllar sonra alıyorlar ki neden beni sokağa bıraktılar
___ Kaan. işte bu aklındaki tüm soruları ailene Sor ve cevabını al gel biz burdayız hep arkandayız gece bunu sakın unutma
___ Ben. onlar nerden benim ailem oluyor ya diyip ayağa kalktım yanlız kalmak istiyorum dedim ve merdivenlere yöneldim

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

98okunma 27beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.