3. bölüm / 6
Yıllar sonraBir kaza
Bölümler 6Şu an: Bir kaza
- 1 Gerçekler1.387 kelime
- 2 Tanışma1.606 kelime
- 3 Bir kaza1.886 kelime · Okuduğun bölüm
- 4 ERİYEN BUZLAR1.530 kelime
- 5 AKRABALAR2.857 kelime
- 6 ASTIM KIRİZİ1.764 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kuzeyden
Evden bir yalanla çıktım aslında arkadaşlarımla buluşmayacaktım ama o içerde olanlar tamam yani benimde suçum var geceye öyle davranmamalıyım ama iş işten geçti bahçeye çıktım motora bindim motoru çalıştırdım ve gaza bastım otoyola çıktım daha çok gaza bastım aklımdaki düşünceler bir gitmiyordu bir anda bütün dengeyi kaybettim motor yan yattı kulakları çınlatıcak kadar yüksek bir ses çıkti ve kendimi yerde buldum her yerimi sürtmüştüm bacağim fena acıyordu kolumda öyle gözlerim Yavaş yavaş kapandı etraftan sesler geliyordu ama bir süre sonra o seslerde sustu
Geceden
gözlerimi bağirtılarla açtım hala balkondaydim soğuktan donmustum hem bu sesler ne neler oluyordu evin içinde özkan ailesinin sesi geliyordu hemen odadan çıktım solona koşarak gittim annem ağlıyordu babam telefon görüşmesi yapıyordu biranda telefonu kapattı etrafına baktı gidiyoruz hadi dedi neler oluyor herkes kapıya doğru koştular biri beni kolumdan tuttu kim olduğuna baktım bu berkti gözleri dolmuştu bende hala olayı çözmeye çalışıyordum
emir'e döndùm emir ne oluyo nereye gidiyoruz sesim korku dolu çıkmıştı
emir baba döndü k- Kuzey sesi titriyordu kaza yapmış hastaneye götürülmüş
demesiyle dondum kaldım benim yüzümdenmi arabadaki herkes çok kötüydü ben annem babam ve emir aynı arabada diğerleri başka bir araba ile geliyordu
bakışlarım anneme döndü çok kötü gözüküyordu anneme doğru eğildim ve ona sarildım merak etme Kuzey güçlü birisi onu sen benden daha iyi tanıyorsun o iyi olcak tamammı ağlaması daha fazla arttı yerime oturdum hastaneye gelince arabadan fırladık hastaneye girdiğimizde bütün gözler bize dönmüştü babam benim oğlum nerede diye bağırdı hemşireler bizi bir ameliyathanenin önüne getirdiler etrafta herkezs koşuşturuyordu hepimiz dağilmış gibiydik annem kendinini ayakta tutamadı yere düştü hemen bende yanına çoktum ama bilincini kaybetmişti etrafıma baktım hemşire yokmu yardım edin diye seslendim hemşireler geldiler annemi bir odaya götürdüler abilerimin hepsi yere duvarın kenarına çökmüşlerdi bende babamın yanına gittim onu bir sandalyeye oturttum ağlıyordum ama etrafımdakileri toparlamam lazimdı emirin yanına gittim kafasını duvara çarpıyordu yanınna gittim
emir lütfen yapma böyle emir kendine gel omuzlarından sarstım emir yalvarırım bana bak nefes alamıyor gibiydim tam o sırada ameliyathanenin kapısı açıldı bir hemşire çıktı bize döndü ve konuşmaya başladı
hastanın kana ihtiyacı var Berk atladı ben veririm dedi hemşire Berki bir odaya yönlendirdi arkasından baka kaldık göz yaşlarım sesiz sessiz akıyordu
herşey benim yüzümden hepsi benim yüzümden oldu hızla ayağa kalktım biraz başım döndü ama toparladım nefes alamıyordum ellerimle boğazımmı tuta tuta dışari çıktım hava karanıktı ağlamam şiddetlendi tırnaklarımı avuç içime geçirdim bir banka oturdum ellerimi sıkmaktan bembeyaz olmuştu
kısık sesle Kendi kendime konuştum
daha ilk günden mahfettim ben bu aileyi zaten niye buldularki beni ben sevilmeyi bile haketmiyorum ya nerden cıktiki bu aile neden beni buldular neden tırnaklarımı avuç içime geciriyordum nefesim daralıyor ama astım ilacıni kullanmak istemiyordum
ilerden adım sesleri geliyordu kesin abileimden biriydi gözlerim hala kapalıydı önümde diz çoktü sanırım
ellirini aç bak kanıyorlar üşümüşsün zaten gözlerimi aç sıkma kendini
gözlerimi açtım kimdi bu sarı saçlı yeşil gözlü biriydi ama bir dakka bu kimdi ya niye benim yanımda ve şuan elimi tutuyordu elimi hızla çektim ve ayağa kalktım başım dönüyordu zar zor nefes almaya çaliştim ama nafile karşımda iki kisı daha dürüyordu biri kız bana doğu koştu beni tutmaya çalıştı
gözüm kararmaya başladı kendimi toparlamaya çalıştım bana birşeyler diyordular ama ben duymuyordum dizlerim vücudumu artık taşıyamıyordu tam düscekken biri beni tuttu gözlerim yavaş yavaş kapandı sonrası zifiri karanlık
Gözlerimi ağır ağır açtığımda karşımda Bora ve Mert abim duruyordu yattığım yerden doğruldum
Bora abim konuştu nasılsın cüce iyimisin
ben iyiyim Kuzey nasıl ona ne oldu o iyimi
sen kuzeyi merak mı ettin
evet
iyi gibi yoğun bakım odasına aldılar
kafamı eğdim ve ağlamaya başladım
abicim ne oldu neden ağlıyorsun bakıyim sen
Mert ve Bora abilerim şok içinde bana bakıyodular bora abim yine konuştu
fıstığim söyle anlat bana neden ağlıyorsun sen
benim yüzümdenmi Kuzey kaza yaptı ben sizin düzeninizi mi bozdum hıçkıra hıçkıra ağlamaya devam ettim abim bana sarıldi kulağıma fısıldadı
senin bir suçun yokki fıstığım ağlama bak bakıyim sen bana baş parmağı ile göz yaşlarımı sildi ama ardından yeniden aktı
mert abim konuşu bak gece Kuzey gayet iyi abim tamammı suan gözetlemek için yoğun bakıma aldılar ama sabah olduğunda normal odaya alıncakmış
o zaman onu görebilirmiyim dedim bora abime bakarak
hayır küçük hanım olmaz hem daha serumun bitmedi
ama nolur
olmaz gece hem cezalisin sen kan tahlillerin çok düşük hiç kendine bakmıyormusun sen
bu kez Mert abime döndüm gözlerimi kırptım bunu yapınca tatlı gözüküyordum
Mert bana baktı baktı en sonda bakışlarıni boraya çevirdi
abi izin ver gitsin baksın
offf tamam ama serum bittikten sonra
aradan yirmi dk geçtikten sonra serum bitmişti odadan çıktık ve emiri görüp üstüne atladım emirde bana sarili ondan ayrilınca kuzeyi sordum emirde kuzeyin iyi olduğunu söyledi
birlikte yoğun bakım odasının önüne geldiğimizde bahçede yanıma gelen ben bayıldığımda beni tutan sarısin çocuk duruyordu arkadaşlarida ordaydi beni gorünce gülümsedi bunların burda ne işi vardı ki bakışlarimi diğer abim Berk e çevirdim bana gülümsedi bana doğru geldi ve bana sarıldı bende ellerimi Yavaş yavaş kaldırdim ve beline koydum aramızda okadar çok boy farkı vardı ki eğilmek zorunda kalmışti kafam onun gösüne geliyordu gülerek ayrıldı benden
bakışlarimi yeniden o çocuklara çevirdim Berk ise onları tanıtmaya başladı gece bunlar kuzeyin arkadaşları
eliyle sarışın çocuğu gösterdi bu Ege diğer kumral çocuğu gösterdi bu Yusuf ve Yusuf'un kardeşi seninle yaşıt damla
memnun oldum bende gece dedim
sonra Bora abim elinde hastane önlükleriyle geldi hızlica giyindim ve odaya girdim odaya girer girmez kuzeyin kalp atışlarinı duydum yüzu solgundu dudakları çatlamişti göz altlarında mor halkalar olmuştu gözümden yaşlar akıyordu kötü gözüküyordu ama iyi gibiydi yatağın yanındaki tabure ye oturdum biraz onu izledikten sonra konuşmaya başladım
Kuzey ben geldim belki beni sevmiyorsun hatta belkide benden nefret ediyorsun sende haklısın 16 yıl sonra ortaya çıkan bir kıza alışamassın ona kardeşim diyemezsin seni anlıyorum çünkü bende size pek alışamadım ama yinede sizi çok seviyorum çok güzel bir ailen var kuzey ve hepsi senin için çok endişelendiler biz gayet iyiyiz sende zamanla iyi olcaksın elini tuttum küçük bir öpücük kondurdum benim artık gitmem gerekiyor görüşürüz Kuzey
odadan çıktım annem ve babam geliyordular onlara doğru yürüdüm
babam : kızim biz annenle eve gidiyoruz sen ve emirde bizimle geliyorsunuz
ben ve emir : hayırrr
annem : itiraz yok babanız ne dediyse o
emir : anne biz niye geliyoruz ya
babam : hadi düşün peşimizde
belki bize yardımci olur diye Bora abime döndüm ama bana yardımcı olamam der gibi bakıp sırıtmaya başladı
Bora : bencede babam haklı hadi bakalım eve gidiyorsunuz
boraya nefret dolu bakışları attıktan sonra Berk abime döndüm oda bana sırıtıp olmaz dedi son bir şansım kalmısti mert abime tatlı bakışlar attım ama nafile bana yaklaşıp yanaklarımı koparırcasına sıkıp çekıştirdi
ben : ya Mert bırak yanaklarımı
Mert : senle bir anlaşma yapalım sen bana abi de bende annemleri ikna edeyim
hayır
iyi git ozaman eve
resmen bana tirip atıyor ya öfff asıl benim ona atmam gerekiyor
ben : peki sana abi dersem yardımcı olcakmısın
Mert : az önce bana Mert diyerek bütün şansını kaybettin küçük sincap
ben : ne sincabı yaa
Mert : ağlamaktan yüzün şişmiş o yüzden eve git ve dinlen
herkes gülmeye başladı benim ise gözlerim dolmuştu
ben : çok mu çirkin gözüküyorum
Mert : çok tatlı gözüküyorsun bence
bakışlarımi emir'e çevirdim annenle babamı ikna etmeye çalışıyordu ama nafile kaybettik ve şuan emirle birlikte arabanın arka koltuğunda oturuyorduk evin önüne gelince hızlıca eve girdik
ben odama girer girmez sıcak bir duş aldım duştan cıkınca civcivli pijamalarimi giyindim ve kendimi yatağa fırlattim tam uykuya dalcakken telefonum çaldi İrem arıyordu AA doğru ya ben onu iki gündür dönmüyorüm
hemen telefonu actım ve kulağıma götürmemle çekmem bir oldu
SEN NERDESİN GECEEE
NEDEN ARAMALARIMA CEVAP VERMİYORSUN
BİN KERE ARADIM ŞU LANET TELEFONU
İrem sakin ol lütfen
NE SAKİNİ GECE BİZ BURDA DELİYE DÖNDÜK SENİN HABERİN VARMI
haklısin ama yeni aileme alışmaya çalışıyorum bide abim kaza yaptı o yüzden sizede haber veremedim
nee abinmi peki şimdi nasıl
iyi gibi yarın normal odaya alıncakmış
anladım sen nasılsın peki gece
bilmemki
gecoş seni çok özledik şu koskocaman iki günde gözüme uyku girmiyo
İrem böyle yapma nolur
sen orda mutlumusun onlar nasıl insanlar anlat hadi
onlar çok iyiler abilerim de öyle
abilerin mi ?
İrem benim 4 abim var bide emir ikizim
neee peki nasıl davranıyorlar sana
çok iyiler
anladım neyse ya benim uykum geldi yatıcam şimdi
tamam iyi geceler
iyi geceler
ha bu arada kaanıda ara oda seni çok merak etti hatta iki gündür doğru düzgün dïsarı bile çıkmıyor
tamam ararım bay bay
Bay bay
telefonu kapattıktan sonra kaanı aradım hemen açtı
alo gece nasılsın iyimisin birseymi oldu sesi biraz kırgin cikmistı sanki
ben iyiyim sen nasılsın
bende iyiyim
eminmisin İrem söyledi odandan çıkmıyormuşsun
hemen sanamı şikayet etti
güldüm oda güldü
bu arada iremi yalnız bırakma onun sana ihtiyacı var seninde ona tamammı
neler oldu anlat bakalım dediklerimi pek takmamisti
ben sizi çok özledim gözümden bir damla yaş düştü burnumu çektim konuşmaya devam ettim
neler olmadı ki hem aileme alışmaya çalışıyorum ama sizide çok özlüyorum
gece nolur ağlama benide üzüyorsun hem
bide bunların üstune abim kaza yaptı herşey üstüme üstüme geliyor nefesim daralıyordu
biliyorum gece herşey üstuste olmuş olabilir ama sen güçlüsun kendine gel ve çabuk o astım ilacıni kullan
cevap bile veremiyordum ellerim boynumda yataktan kalktım hemen ilacı alıp dudaklarıma götürdum iyi gelmişti kendimi yatağa attım elime zorlukla telefonu alıp kaana iyigeceler deyip kapattım
çok uykum vardı gözlerim hemen kapanmısti zaten
Gözlerimi günes isiklariyla açtim yataktan kalkıp banyoya gittim işlerimi halledip odama geri döndüm üstüme bol lacivert sweatshirt giyindim altimada gri renk bol eşofman giyindim kumral saçlarimi ev topuzu yaptım sonra odadan çıktım telefondan saate baktım 8.20 geçiyordu
merdivenlere doğru yöneldim ne kadar çok basamak var kendimi merdivenlerin yanindaki tutunma yerine yerleştirdim ve hızlı hızlı kaymaya başladım çok hızlıydı korkmaya başladım tam yere guvenli bir iniş yapiscakken birden karşıma emir çıktı ben ona tutunmaya çalıştım oda bana azımdan kısa ama korku dolu bir çığlık çıkti ve kendimi yerde buldum emirde yanımdaydı kafamı yere carptım
---- Emir : gece ne yapıyorsun ya off başımı vurdum senin yüzunden diyip ayağa kalktı
----Ben : bende kafamı yere carptım çok aciyoo sağ gözumden yaş aktı
---- Emir : iyimisin bana bak bakiyim offf kızim kafan sisiyo bi dur bakalım Aslı abla bize bitane buz getirirmisin
Aslı abla yanımıza koşa koşa geldi emir ablanin elinden buzu aldı beni yerden kaldırdi kafamın arkasına buzu koydu
birlikte yemek odasına girdik ki annem korkuyla ayağa kalktı
gece kızım ne oldu sana neden ağladın
babamda kalktı ve yanımıza geldiler
--- Emir : anne ben tam buraya gelcekken bir baktımki merdivenlerin korkulukların üstunde gece bana doğru geliyor sonra birlikte yere yapıştık
babam ve emir birlikte kahkaha attı ama annemin bakışlarıyla sustular
--- Annem : gece birdaha ordan kaymak yok duydunmu beni
--- Ben : tamam yaa
yemek masasına geçtik pek aç hissetmiyordum kendimi kahvaltı bitince hastaneye doğru yol aldık
hastaneye gelince hemen arabadan indik ve hastaneye doğru yürüdük bahçede. kuzeyin arkadaşları vardı bizi görunce ayağa kalktıtılar selamlastiktan sonra binaya girdik ama Ege'nin gözleri bendeydi daha doğrusu kafamda
--- Ege : kafana ne oldu şis gibi
emir yine gülmeye başlayınca dirsegimi karnına geçirdim sonrada Ege'ye döndüm
birşey yok
eminmisin
evet
hep şismi kafan
emir ise gülmekten patlicakti
hayır ya neden böyle düşündün ki kafami yere carptım o yüzden şişti
anladım peki acıyormu buz alıyım mi
gerek yok sabah koydum zaten
tamamdir ozaman ama birşey olursa çekinmeden isteyebilirsin
tamam
ayyyy kesin kızardım
çok yakışıklı biriydi neden daha önce tanismadikki
hele gülüşü Gülünce gamzesi çıkıyordu bide boyu çok uzundu yani yanında cüce gibi kalıyordum
acaba kaç yasındaydiki sevgilisi varmı acaba
ben bunları düşünürken asansöre bindik
Bölüm etkileşimi
