Yükselen Yıldız

Akşam olunca şirketten çıktım ve eve gittim. Hızlıca eve vardım. Bir elma ile çok da aç olmayan karnımı tıkattım. Kırmızı ve sırtı açık güzel mini bir elbise giydim. Gene yakıyordum. Kendi kendine yükselen ilk insandım sanırım. Kendi kendime kahkaha attım. Makyaj yapmadım. Yalnızca uzun kirpiklerime maskara sürmekle yetindim.
Motoruma atlayıp bara gittim. Kapıda patronumu arabasıyla görünce yanına selam vermeye gittim.
Beni görünce arabadan inmek yerine yeni korumalarına kapıyı açmalarını söyledi. Arabaya bindim. “Selam” “Beni selam demek için mi arabaya bindirdiniz? Oha ya!” Sözlerimle kaşlarını çattı. “Konuşmaya başlamıştım ki beni sen susturdun. Deli misin kızım sen?” “Ne zamandan beri bu kadar samimiyiz Deniz bey? Kızım falan demeler?” Deli ediyordu beni. “Sensin bana atar yapan.” Ay şaka mıydı bu adam! Beni o kadar zahmete sokup sadece selam derse tabii ki atar yapardım.

İçeri geçtik. Yan yana oturduk.
-O kız mı yapmış gerçekten?
-Olanları babama anlattım ve o da çok geçmeden bunu kanıtladı. Yani o yapmış ve elimizde bunu kanıtlayacak bilgiler de var. Şikayetçi olacağız. Babam en iyi avukatlarından birisi ile onların cezalarını çekmelerini sağlayacak.
-Fazla abartmıyor musunuz?
-Aslında evet, bu tür olaylar çok sık yaşanıyor ama onların bize ihaneti ikinci kez tekrarlandı. Yani intikam alıyoruz aslında, hem de adil yollarla.
-Güvenliğin için endişe etmiyor musun peki?
-Bu tarz olaylar o kadar fazla yaşanıyor ki artık korumalarla yapışık doalşmaktan bıktım. Yanımda koruma olmamasının sebebi bu.
-Baban nasıl müsade etti peki?
-Etmedi ki.
-Bence etmemekte haklı.
-Neyse daha fazla bu konudan konuşmak istemiyorum.
Evin önüne geldimizde “Dikkatli ol” dedim ve arabadan indim.
Artık motorum kayıp değildi ancak hala onunla gidip dönüyordum ve sebebini de bilmiyordum. Saçma bir şekilde hoşuma gidiyordu. Ayrıcaaa bu durumdan Deniz de memnun olacak ki hala itiraz etmeden beni arabayla gidip getiriyor.

Çok yorgun olduğum için güzel bir uyku çektim. Ancak fazla iyi bir uyku çekmiş olmalıyım ki uyanmama korna sesi ardından da zil sesi sebep oldu.
Evet, uyuyakalmıştım ve ve Deniz durduraksız kapımı çalıyordu. Bir hışımla yataktan kalktım ve kapıyı açtım. Hazır olmadığımı görünce şaşırdı.
-İlk defa uyuyakaldım. Hiç öyle bakma!
-Tamam ama hızlı ol.
-İyi, geç içeri.

Yaklaşık beş dakika sonra hazırdım.

-Bu kadar hızlı olman beni şaşırttı.
-Ee olsun o kadar. Hadi çıkalım.

Yarım saat sonra şirkete vardık.