Yer altının gölgesi-88 iskambil

Annesinin yaşadığı düşükten sonra ikinci hamileliğinde dünyaya gelen Ilgın Eflal Aral, hayatının bir gün yeraltı dünyasının sessiz kumarhanelerine sürükleneceğinden habersizdi. Tek istediği, babasının sevgisini kazanabilmek. Küçük yaşta büyümek zorunda kalan Ilgın, yaşayamadığı çocukluğunun peşinden koşarken kader onu yeraltı dünyasının gölgeleriyle yüzleştirdi. Ve o gün öğrendi ki yıllardır aradığı kişi, yeraltının silüet imparatorluğunun sahibi Karan Karaca'ydı. Yedi kumarhanede aynı anda ışıklar söndüğünde, bütün iddialar ve kayıtlar ortadan kayboldu. Şüphelerin tamamı Ilgın'ın üzerine yıkılırken, gerçeği ortaya çıkarmakla görevlendirilen kişi Karan oldu. Bazı hikâyeler unutulmaz... Sadece iz bırakır. Karanlıkla aydınlığın arasında sıkışmış iki insan, kendi kaderlerini yazmaya çalışırken aslında başkasının yazdığı bir hikâyenin içinde olduklarını fark ederler. Peki ya gerçek, sandıklarından çok daha acıysa? “Bir çiçek kurudu diye bahar bitmez sanmıştım.” Gözlerimi ondan ayırmadım. Aynı sakinlikle karşılık verdim. “Yanıldın, Karan... Baharı bitiren kuruyan çiçekler değil, onları zamanında sevmeyen ellerdir.”