Alışma Süreci

Birkaç gündür şirketteyim ve gerçekten korkunç şeyler yaşandı... Burayı sevmeye başladım.

Nasıl olduğu hakkında hiçbir fikrim yok çünkü ben buradan nefret edeceğimi düşünmüştüm. Klişe yaz dizilerindeki ceo ve asistan arasında geçen romantik ilişkilerin içinde bulmak istemiyordum kendimi.

Fakat şöyle bir göz gezdirince burası böyle bir yer değildi sanırım. Şirkette birbiriyle sevgili olan neredeyse kimse yoktu.

Yine de planımdan sapmamalıydım. Burayı sevmemeliydim. Çünkü benim amacım çalışmak değildi. İtalya'ya gitmekti. Bu işe vize çıkması için girmiştim. Burayla bağ kurmamam gerekiyordu. Yine de çok samimi bir yerdi.

Hatta biraz düşününce yaz dizilerindeki şirketlere de benziyordu, ama bu artık bir sorun gibi görünmemeye başlamıştı.

Bu arada işinde iyiydim de. Aptal sakar bir asistan değilim. İşimi layığıyla yapıyorum. Patron bile bu 1 haftada bir kere bile eleştiremedi beni.

Kısacası hayat güzel gidiyor. Şimdilik.

Yine de bir sorun vardı. Ben bir asistandım, yani zaten başka bir statüde olmayı beklemiyordum ama, yine de bu bir garip davranan patron bozuntusunun asistanı olmak istemiyordum.

Fakat madem başrolüm, tabii ki tüm talihsiz olaylar benim başıma gelecek. Ne vardı Melis'in yanında çalışsaydım...

İşyerimi sevdim, bir nebze işimi de sevdim belki, ama burada sevmediğim tek detay, o patron bozuntusu. Cidden onun yanında durmak beni boğuyor. Yine de sanırım yapacak bir şey yok, katlanmaktan başka.