1.BÖLÜM: Yanlış hedef (19)

Hoşgeldiniizz tekrardan, keyifli okumalar diliyorum aşklar🙃

Yazım ve noktalama yanlışları için kusura bakmayın🔗 Yorumlarınızı eksik etmeyinn🩶

1.BÖLÜM

🔗⚖️

Gökyüzü 3 can borçlu.

Gökyüzü 4 can borçlu.

İlahi Bakış Açısı

23.02.2028

Gökyüzü sizin için ne ifade eder?

Umut mu?

Hayal mi?

Gerçeklikten bir kaçış belki de.

Ya da sıradan bir mavilik.

Herkes farklı bir anlam yüklerdi. Gökyüzü için kayıp diyenlerdendi Turan. Güneşle parlayan mavilik de ona ölüm getirmişti gecenin karanlığı da. Buna rağmen bir nefreti olmazdı. Sıradan bir mavilik der geçiştirirdi.

Monoton bir hayat yaşıyor sanırdı. İki yıldır girdiği absürt bir döngü vardı. Uyan, işe git, eve dön, uyu. Hayatı bunlardan ibaretti. Şimdilik.

Dününden farkı olmayan bir gün geçirmişti. Sadece dünün aksine kendini gün sonunda oldukça halsiz hissetmişti. Bu yüzden yarınki kurye işine bakması için arkadaşına yazmıştı. Vefakâr bir arkadaştı. Bir günlüğüne Turan’ın yerine bakmayı kabul etmişti.

İkisi de başlarına geleceklerden habersiz yataklarına girdiler. Gün doğdu. Mesai saatinde Akın dükkândaydı.

Mesai başlangıç: 08.00

Mesai bitiş: 18.00.

Sipariş alım: 16.23

Sipariş teslim: 16.48

Ölüm saati: ?

Sıradan bir kuryelik yapan arkadaşının yerine bakmakla sorumluyken geçen her dakikada ölüme yaklaştığından bihaberdi Akın. Kafedeki çalışanlarla muhabbet etmeye çalışırken önüne konulan fatura sebebiyle gözlerini devirerek faturayı almak zorunda kaldı. Sipariş alım saatine baktığında kaşları çatıldı. Motoruna ilerlerken bir taraftan da Turan’ın ona anlattıklarını hatırlamaya çalışıyordu.

Sekiz aydır mekânda kuryeyim ve her Allah’ın günü bir manyak aynı saatte aynı siparişi veriyor. Bir de siparişi kapıya bırakmam söyleniyor. Başta dalga geçiliyor sandım ama sekiz aydır değişmedi. Düzen takıntısı biri herhalde.

Kulağına değen cümlelerin ardından eline tutuşturulan pakete göz ucuyla baktı. Üzerine eklenmiş küçük bir not vardı. Sipariş kapıya bırakılacak.

Her şeyi anlardı ancak siparişin kapıya bırakılması absürttü. Oldukça tuhaf bir durumdu. Turan’ın yerinde olsa ürker, işi bırakırdı ama Turan’ın bu işten başka çaresi olmadığını biliyordu.

Adrese varana dek kafasında bin bir senaryo kurdu. Kendi kendini ürkütüp kendi kendini sakinleştirdi. Apartmanın önünde durduğunda kat ve numaraya bakıp ilerledi. Merdivenleri hızlı adımlarla çıkmaya karar verirken duyduğu gıcırdama sesleri sebebiyle apartman sakinlerini rahatsız etmemek için yavaş adımlarla devam etti.

Bina dört katlıydı ve adres son katı gösteriyordu. Apartman gerçekten ürkütücü müydü yoksa az önce kurduğu senaryoların etkisinde miydi, anlamadı Akın. Ancak bu apartmanda yaşanmayacağının farkındaydı. Evler nasıldı bilmiyordu belki ama merdiven boşlukları örümcek ağlarıyla doluydu. Garip olan bir şey vardı ki girişte denk geldiği, bodrum kata inen merdivenler oldukça temiz görünmüştü. Aynı şekilde apartmanın girişi de öyle.

Dördüncü kata gelene kadar her yere göz gezdirdi. Birinci katta örümcek ağları vardı, ikinci kat güneş ışığı almıyordu, üçüncü kat fare ve türünü bilmediği canlılarla doluydu. Ve son olarak dördüncü kat. Burası boya badanası dökülmüş, hiç güven vermeyen bir yapıya sahipti. Burnuna yoğun bir atık kokusu geliyordu.

Kimyagerdi kendisi. Kimyasalları iyi bilirdi. Bu koku da tanıdıktı ama bir türlü çıkartamadı. Burnunu kırıştırırken ilerledi. Merdivenlerin tam karşısında duran daire kapısının önüne siparişleri bıraktı. Aynı zamanda gözleri karşı daireyi bulduğunda kaşları çatılmıştı. Dairenin kapısı açıktı ve yoğun atık kokusu oradan geliyordu.

Doğrulurken adımları son basamaktan kopup daireye yöneldi. Attığı ikinci adımla olduğu yerde kalakaldı çünkü kokunun hangi kimyasala ait olduğunu anlamıştı.

Formaldehit.

Binlerce kullanım alanı vardı formaldehitin ancak gerginlik dolayısıyla aklına tek bir sebep geldi. Tıp fakülteleri gibi yerlerde incelenmek için hazırlanan kadavraların kokmaması için kullanılırdı. Kullanılma amacı bu muydu? Burada binlerce ölü vardı ve kokusu giderilmeye mi çalışıyordu?

Nefes alışverişleri hızlanırken adımları ilerleyemedi. Gerileyemedi de. Önce kapısı açık olan daireye ardından yemek paketini bıraktığı daireye baktı. Bıraktığı paket yoktu.

İliklerine kadar tedirginlikle dolarken adımları hızlıca geriledi. Kaçmaktı planı ama hiçbir şey bilmemesine rağmen çok fazla şey biliyordu. Ölüm kaçınılmazdı.

İkinci kata inen merdivenlerin ucunda kaçışı son buldu. Üzerine formaldehit dökülüp diğer ölüler arasına konulacağını sandı ama yanıldı. Bedeni kanlar içinde merdiven basamaklarına yığılırken başından akan kanlar oluk oluk merdivenlerden akıyordu.

Can çekiştiği saniyelerde yanına bir gölge yaklaştı. Başucunda eğildi ve sağ bileğine bir şeyler karaladı. Aynı zamanda kalın, tok sesi ıssız apartman içinde yankılandı. “Yanlış hedef.”

Siyah eldivenleri kuşanmış elleri adamın bileğinden çekilirken gölge ayaklandı. Ardını dönüp basamakları çıkmaya başladığında geriye ölü bir beden ve sağ bileğine kazılmış iki rakam kaldı.

19.

Sipariş teslim: 16.48

Ölüm saati: 16.48