2. Bölüm – Aynı Koridor, Yanlış Sessizlik

Ertesi sabah Liam’ın günü kötü başladı.
Uyanamamıştı.
Çantasını yanlış almıştı.
Ve kafasında hâlâ Mia vardı.
Bir yabancıyla yemek yemiştim, diye düşündü.
Ve garip olan… bundan rahatsız olmamam.
Okulun kapısından girerken omzuna biri çarptı.
“Özür—”
Mia.
Aynı kız.
Aynı rahat gülümseme.
Liam olduğu yerde durdu.
“Şaka yapıyorsun.”
Mia gözlerini açtı.
“Hayır ya… sen mi?”
Etraflarına bakındılar.
Okul.
Formalar.
Koridor.
“Demek lise,” dedi Mia.
“Aynı lise.”
“Harika,” dedi Liam.
“Artık kaçamam.”
Mia güldü.
“Zaten kaçacak gibi durmuyordun.”
Tam o sırada yanlarından iki öğrenci geçti.
“— dün akşam bir çift gördüm,” dedi biri.
“Bayağı tatlıydılar.”
Liam irkildi.
“Ne?”
Mia sakince yürümeye başladı.
“Demek biri görmüş.”
“Kim?”
“Biz.”
Liam durdu.
“Ne demek biz?”
Mia arkasına döndü.
“Fast-food. Yan yana. Gülüyorduk.”
“Bu bir buluşma değildi.”
“Henüz,” dedi Mia göz kırparak.
Liam yüzünü kapattı.
“Okulda dedikodu çıkacak.”
Mia omuz silkti.
“Bırak çıksın.”
“Senin umrunda değil mi?”
“Biraz,” dedi dürüstçe.
“Ama korkacak kadar değil.”
Ders zili çaldı.
Mia birkaç adım geri gitti.
“Görüşürüz, sevgilim.”
Liam kafasını kaldırdı.
“SAKIN—”
Ama Mia çoktan gitmişti.
Koridordaki fısıltılar başladı bile.
“— kim o kız?”
“— Liam’ın sevgilisi mi?”
“— Ne zaman oldu bu?”
Liam masasının başına çöktü.
Bu kız… diye düşündü.
Hayatımı ele geçiriyor.
Ama garip bir şekilde…
gülümsüyordu.