7

Okuldaydım. Öğle teneffüsündeydik, Serdar ve Mina ile kantinde oturuyorduk.

Önümüzde birer çaylar vardı. Hava sıcak olsa da çaysız olmuyordu. Bunu bir Rize'li olarak söylüyordum.

Serdar ve Mina bu mesajlaşma işini biliyordu. İlk kimle konuştuğumu onlara söylemiştim direk. Onlar ise direk engellememi söylemişlerdi.

Ama ben bir aptal Ayperi olarak bir gün sonra hemen engeli kaldırmıştım. Ben meraklı bir insandım.

"Knk, arkandaki boş masaya geçtiler." Diye Mina masaya eğilip, sessizce söyledi. Ben Ayperi olarak şanssız bir insandım. Yemin ederim şanssız birisiyimdir.

Omuzlarım şimdiden gerilmişti. Sadece omuz silktim.

"Lütfen bu konu hakkında konuşmayalım," dedim çayı yudumlarken. Serdar keyifle arkasına yaslanıp, arkamda oturan Grubu izlemeye koyuldu.

Yüksek sesle konuşuyorlar, gülüyorlardı. Bu çok rahatsız ediyciydi. Ama hiç bir kul ortaya çıkıp uyarmıyordu. Bende dahildim tabii ki.

"Karsen direk sana bakıyor," dedi Serdar bir bana birde ona bakarak. Masanın üstünden eline vurdum. "Dön önüne Serdar." Dedim kızmaya çalışarak. Sadece göz devirip, önüne döndü.

Telefonuma bir mesaj düşmesiyle masanın üzerinde duran telefonumu aldım. Bizim okulda öğle aralarında telefon alınabiliyordu. Bu yüzden şanslıydık.

Karsen:Ayperi

Atan kişi arkamdan beni izleyen Karsen'di. Elim stresle klavyenin üzerinde gezindi.

Ayperi:Ne

O kadar şeyden sonra bunu yazdım. Hemen mesaj geldi.

Karsen:Nasılsın?

Ayperi:Niye soruyorsun

Yazıp hemen merakla gönderdim. Bir kaç saniye bekledim. O sırada başımı kaldırıp Mina ve Serdar'a baktım. Sohbet ediyorlar, arada telefondan bir şeyler gönderiyorlardı.

Karsen:Canım sormak istedi, Ayperi.

Ayperi:Sana ne Karsen

Arkamı dönüp bakmak istiyordum ama içimde o cesaret yoktu.

Karsen: Yine bir önyargılılık.

Düşünmeden yazdım.

Ayperi:Sence neden olmalı? Yoksa sen bir melek misin?

Karsen:Yok değilim birilerin tabirlerine göre şeytanım.

Ayperi:Bence birileri değil herkes

Ayperi:Hem sen gidip, birilerine zorbalık yapsana ne işin var benle

Ayperi:Vallahi grubundan birisi benle konuştuğunu duysa çok komik olur

Ayperi:Puahhwwws

Ayperi:Ay gülemiyorum da gülsem deli sanacaklar

Karsen:Ben her önüme geleni boşa dövmüyorum Ayperi.

Karsen:Hem kimse seni deli sanamaz.

Ayperi:Aynen Karsen

Kafamı kaldırdığımda Mina ve Serdar'ın pür dikkat benim gibi eğilmiş mesajları okuduklarını gördüm. Hemen telefonu kapatıp kafalarını geriye attım.

Mine ve Serdar birbirine bakıp gülmeye başladılar. "Kızım çocuk sana yürüyor sonda ne yazdığını görmedin mi?" Dedi gülerken Mina. "Bağırıp durmayın kalkın gidiyoruz!" Dedim dişlerimi sıkarak.

Telefonu alıp, arkamı döndüm. Tam da tahmin ettiğim gibi Karsen ile göz göze geldim. Gözlerimi ondan çekip etrafa baktım. "Hızlı olun," dedim Mina ve Serdar'a. Yanıma geldiklerini anladığımda beklemeden yürüdüm.

Onların masasının yanından geçmek zorundaydım. Sanki bilerek buraya oturmuşlardı. Tam geçerken gözüm Karsen'e kaydı ve beklemediğim bir şey yaptı.

Göz kırptı. Gülerek göz kırptı. Kimsenin görmesini ve dikkat çekmemek için hızlıca yürüdüm.

Telefonu açıp hemen mesaj yazdım.

Ayperi:Gözün öyle kalsın

Ayperi:Yok gözün yerinden çıksın Karsen

Karsen:Senden gelen herşeye razıyım ay yüzlü.

🌙
Evet bence bölüm çok güzeldi.
Bölüm değerlendirmesi alayım
Görüşmek üzere canlar