13. bölüm · Yanı Başımdaki

✨.11

Suzii .

Dün Tyt sınavına girmiştik bugün de Ayt sınavına girip çıkmıştım ve bugün gece saat 11 e biletim vardı Muğla'ya gitmek için annemgil bir şey demediler uzun bir süreçten çıktığım için ama Selin sebebini bildiği için bana kızıyordu ama ben bir karar vermiştim ve bunu gerçekleştiricektim abimle son ki konuşmamızdan sonra hiç konuşmadık ama bakışları her şeyi anlatıyordu ben o gün sadece söylenmesi gerekeni söyledim belki fazla bile ileri gittim bilmiyorum fakat olan oldu artık.

Selin'le bugün dışarıya çıktık sonuçta gece Muğla'ya gidicektim Selin hala beni ikna etmeye çalışıyordu "Müjgan, abim gidiceğini bilmiyor" dedi birden konu ne ara abime geldi anlamadım "Selo kızma ama sanki ilk defa gidiyormuşum gibi konuşma lütfen hem bilse ne olur ben kararımı verdim" "Abim bilse engel olur biliyorsun abimi" "O zaman bilmiyorsa bilmemeye devam etsin çünkü ben kararımı verdim biraz burdan uzaklaşmak bana iyi gelicek hem abim bu meseleyi daha hızlı kapatır" "Müjgan bu olay abimde öyle bir iki günlük bir mesele değil en az 2 yıllık bir mesele ve abim aşkını itiraf ettikten sonra göz göre göre gitmene müsade etmez" "Selin bu işin oluru yok ben bunu abimede dedim kim onaylar bu ilişkiyi he söyle bana" "Ben seni de anlıyorum Müjgan ama abim bir haftadır barut gibi ve patladığı zaman çok kötü olucak konuşmadan çözemezsiniz bir şeyleri" "Selin ben konuşacağımı konuştum abimle ve bu meseleyi kapatmasını istedim " "Abim bu meseleyi en fazla sana kapatmış gibi gösterir ama kendi içinde kapatamaz bunu da unutma Müjgan" Allah'ım ben ne yapıcam.

Selin'le o konuşmanın ardından eve doğru yola çıktık ben eve geçicekken yengem aradı Selin'i annem ordaymış benide oraya bekliyorlarmış. Valizini hazırlayıp gelirim dedim ama hiç gidesim yoktu anneme geç gelirim halamgile diye mesaj atıp valizimi hazırladım kitaplarımı bir köşeye koydum nevresimlerimi değiştirdim odamı temizledim dip köşe derken akşam olmuştu bile akşam yemeğini orda yiyceğimiz için yengemgile geçtim abimle kapıda karşılaştık ama konuşmadan kapıyı çaldım.

Yengem kapıyı açtı abime hoşgeldin dedi bana da sarılıp içeriye aldı beni abimde arkamızdan kapıyı kapatıp geldi. Herkes burdaydı Eren hariç "Geç kalmışım kusura bakmayın odamı temizliyordum saati sonradan farkettim" "Ne kusuru kızım önemli olan gelmiş olman bileti saat kaça almıştınız" dedi dedem "Bu gece saat 23.00 da dede" "Geri dönüş ne zaman" "Ben daha gitmeden sen dönüşü sorarsan ben ayrılamam ki dediş burdan" "Gitme o zaman eşşek sıpası bizi de hasret koyma" "Anneannemgil de özledim ama dede gitmeyim mi" "Gitme demiyorum ki kızım bizi hasret koyma diyorum sana" "Koymam dedemm merak etme" dede mi öpüp sofrayı kurmak için Selin'e yardım etmeye başladım el çabukluğuyla sofrayı kurduk abimden ses çıkmamıştı sofraya oturduğum da dedem "Tufan" diye 2 kere seslendi sonra amcam dürttü "Noldu baba" "Oğlum deden sana diyor ses versene adama" "Duymadım dede kusura bakma buyur" "Hayırdır torun sevdalandın mı ne bu dalgınlık" abim bana baktı hemen bakışımı tabağıma çevirdim sonra "Ne sen sor ne ben söyleyeyim dede öyle imkansız ki kız Nuh diyor peygamber demiyor" ne yapmaya çalışıyor bu ya direkt isim verseydi Selin'e baktım ben dedim der gibi bakıyor bana "Uzun zamandır kahvemizi içmeye gelmiyorsun anneannen alınıyor bende kızıyorum bak bekliyoruz seni en yakın zamanda" Eren hemen atlayıp "Bize kahve yok mu" dedi babaannem "Var paşam olmaz mı siz gelin yeter ki" "Babaanne şuna paşam deme sonra kendini bir şey zannediyor gerçekten" Eren sinirle bana dönüp "Ablaaaa" dedi sonra hep birlikte Eren'in bu haline güldük.

Yemek bu şekilde bitti ve benim otobüs saatim yaklaştı saat 22.00 gibi otogara doğru yola çıktık hep birlikte. Dedemgille evde vedalaştım onlar gelmiyordu babaannem hasta olduğu için. Eren de gelmiyordu arkadaşlarıyla buluşcakmış babam kızdı ama ben bir şey olmaz zorlama çocuğu baba diyince daha fazla zorlamadı. Bizim arabada gidiyorduk peşimizden de Selingil geliyordu "Kızım hemen gitmek mi zorundasın sınavdan çıkar çıkmaz gidiyorsun ben ne yapcam kim ben gelince kapıyı açıcak prensesim"
"Yaa baba annem açar kapıyı hem temelli gitmiycem geri gelicem bir kaç ay sonra" "Aman Yiğit görende bir daha hiç gelmiycek sanır dediği gibi gelicek zaten bir kaç ay sonra" yarım saattir yoldaydık ve en sonunda otogara gelmiştik.

Babamgil valizimi aldılar onlar önden yürürken bende peşlerinden gidiyordum sonra birden bir el koluma dokundu "Kirpik benim yüzümden gitme" "Abi biri duyucak hem seninle bir ilgisi yok kafamı toparlamam lazım çok bunaldım" "Geri geliceksin ama söz mü" söz vermem çünkü sadece eşyalarımı toplamaya geri gelmeyi düşünüyordum "Her şeyi zaman gösterecek abi" yine abimi geride bırakıp yürümeye başladım.

Otogar da 15-20 dakika daha birlikte bekledik sonra benim valizimi yerleştirdiler hepsiyle vedalaşıp otobüse bindim ardından otobüs kalktı otogardan uzaklaştık. Evet istediğim oluyordu uzaklaşıyordum burdan ama hâlâ bir yanım burdaydı.
Bugün artık o sıkı çalışmalar son buldu ve umarım güzel sonuçlar alıcaktım. Selin bana mesaj atmış
Selo: Müjgan abim işim var deyip bizi amcamlarla yolladı peşinden gelmesin sakın
Siz: Yok be Selo yapmaz herhalde gelse nereye kadar gelicek zaten
Selo: Valla en son seninle konuştuktan sonra ortalıktan kayboldu sonra otobüs hareket edincede baba benim acil işim çıktı siz amcamlarla gidin dedi ve gitti
Siz: Gelse bile geri döndüremez beni hem ben onun yüzünden gitmediğimi söyledim sadece bana sonda geri gelicek misin dedi bende her şeyi zaman belirliycek dedim
Selo: Valla bu söylediğine kendin bile inanmazken abim hayatta inanmaz Müjgan bu iş patlak vermese bari
Siz: Offff Selin ne yapıcam ben
Selo: Bilmiyorum Müjgan ama gerçekten de işi çıkmıştır belki ben sadece haberin olsun diye söyledim
Siz: Tamam Selo ben eğer görürsem haber veririm
Selo: Tamam bitanem iyi yolculuklar.
Siz: Teşekkürler Selom
Selo bu mesaja 🤍 ifadesini bıraktı

Petrolde durdu kaptan ihtiyaç molası için ama daha yola çıkalı yarım saat bile olmamıştı ki neyse petrolün marketinden atıştırmalık bir şeyler almak için indim abim karşıma çıktı Selin haklıymış.
"Gülüm benim yüzümden gitme yapma bana bunu beni mahrum bırakma senden" "Abi biraz bana alan tanı lütfen bak ben yeterince bunaldım ve yoruldum bu durumdan. Keşke hiç ısrar etmeseydim de öğrenmeseydim her şey daha kolay olurdu benim için" "Haklısın Müjgan seni fazla zorluyorum ama gitmesen" muavin "Muğla yolcusu kalmasın" diye bağırdı "Görüşürüz abi" dedim dememle beni kendisine çekip sarılması bir oldu. Hızla ayrılıp otobüse bindim abim orda öylece giden otobüsün arkasından baktı.

İlk defa bu kadar uzun bir bölüm yazdım arkadaşlar şimdiden iyi okumalar dilerimm 🩷🌸