Bölümler 5Şu an: 4. Bölüm:Künye
Damla'nın anlatımıyla...
(Devamı...)
Elimde tuttuğum bu künye bana geçmişten bir anıyı hatırlattı. Künyeyi elimde evire çevire inceledim. Künyenin üzerinde; Adı:Oğuz Soyadı:Yaman Kan:A RH(+)
D&O "Tek Gerçeğim Sensin" yazıyordu. Demek gizemli adamın adı Oğuzmuş. Bu isim bana tanıdık geliyor ama çıkaramıyorum. Benim en çok dikkat ettiğim şey künyenin en altındaki D ve O baş harfi, "Tek gerçeğim sensin" cümlesi oldu.Bu ne anlama geliyordu? O harfi adamın baş harfiydi fakat D harfinin kim olduğu hakkında aklıma bir şey gelmedi. Acaba D harfiyle beni mi yoksa başka birini mi kastediyordu? "Tek gerçeğim sensin "cümlesini sevdiği kadına mı söylemişti bunun hakkında da bir fikrim yoktu.Adamın -oğuzun-mesleğini künyeye bakarak bir asker olduğunu kendi kendime söyledim. Tam biraz daha yakından inceleyecektim ki aniden kapımın tıklatılmasıyla yerimden sıçradım. Kapının arkasından annemin sesi geldi:"Damla kızım iyi misin? Yemek hazır. Hadi sofraya gel." Ben "iyiyim anne, sen git ben hemen geliyorum. Üstümü değiştireceğim." dedim. Annem "Tamam, ama acele et yemeğin soğuyacak." dedi.Ben annemin cevabı ile yüzümde hafif bir tebessüm oluştu ve "Tamam Nezahat sultan , geleceğim." dedim.Annem cevabım ile gitti. Ben gittiğinden emin olmak için ayaklandım. Künyeyi yatağın üzerine bıraktım. Kapıyı açtım ve sağa sola bakıp gittiğinden emin oldum.Kimse yoktu.Bu durumdan faydalanarak hemen arkamı dönüp odama tekrar döndüm. Kapıyı ardımdan kapattım. Yatağıma doğru ilerleyip künyeyi yastığımın arkasına sakladım. Burada kimse göremezdi. Üstüme de temiz kıyafetler geçirip kapıyı açtım ve aşağıya yemek masasına gitmek için merdivenlerden indim. Tam 3 basamak kalmıştı ki ayağım aniden boşaldı ve merdivenlerden aşağıya doğru düştüm. Etraf karanlık ve bulanık olduğunda gözlerim ağır ağır kapandı...
Bölüm etkileşimi
