1.3

Bars’ın kollarından kurtulmaya çalışmayı bıraktım. Hâlâ ağlıyordum ve onun bana sarılması hiçbir şeyi düzeltmiyordu.

“Bırak beni.” dedim, sesim bu kez daha kısık çıkmıştı.

Bars biraz geri çekildi. Ama gitmedi. Dizlerinin üzerine çöküp yüzüme bakmaya çalıştı.

“Arya, bir dinle beni.”

“Neyi dinleyeyim Bars? Ne anlatacaksın bana? Yanlışlıkla mı doğdun da kendi doğum tarihini bile hatırlamıyorsun?”

Normalde olsa bu lafıma gülerdi.

Gülmedi.

“Ben senin doğum tarihini biliyorum.” dedi.Başımı kaldırıp ona baktım.“Eee?”
“Ee’si… bilmiyorum işte.” diye söylendi, ellerini saçlarının arasından geçirdi.

“Seni görünce aklım karışıyor.”

Acı acı güldüm.

“Benimle dalga mı geçiyorsun sen?”

“Hayır lan, ne dalga geçmesi?”

“Bana bir anda sarılıyorsun, waffle yemeye götürüyorsun, sonra da kendi doğum tarihimi bilmiyormuşum gibi davranıyorsun!”

“Tamam, aptallık ettim. Kabul ediyorum.”

“Sen hiçbir şeyi anlamıyorsun Bars.”

Ayağa kalkmaya çalıştım ama kolumdan tutup durdurdu. Bu kez hemen elini çekti.

“Tamam, tutmuyorum. Gitmek istiyorsan git.” dedi. Birkaç saniye sustuktan sonra ekledi:“Ama ağlama artık, ne olur.”

Gözlerimi devirdim.“Senin yüzünden ağlıyorum zaten!”

“Biliyorum.”

“Bilmiyorsun!”

“Tamam, bilmiyorum!” diye çıkıştı. Sonra derin bir nefes aldı. “Ama bilmek istiyorum işte, anlamıyor musun?”

Bir an sustum.Bars da sustu.Sanki kendi söylediği cümleye kendi de şaşırmıştı.Bakışlarını kaçırıp yerdeki küçük taşla oynamaya başladı.

“Ben normalde böyle şeylerle uğraşmam, biliyorsun.” dedi.

“Kimseyi merak edip durmam. Ama sen…”

Cümlenin devamını getirmedi.
“Ben ne?” diye sordum istemsizce. Bana baktı. Sonra kaşlarını çattı.

“Ya bilmiyorum Arya! Her şeyi de bana söyletme!”İstemeden dudaklarım kıvrıldı ama hemen toparlandım.

“Salak.”

“He, salak benim zaten.”

“Gerçekten öylesin.”

“Tamam, onu da kabul ettik. Başka?”

Bu kez gülmemek için dudağımı ısırdım.Bars bunu fark edince yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.

“Bak, sonunda güldün.”

Hemen yüzümü çevirdim.“Gülmedim.”

“Güldün kızım, gözümün önünde güldün.”

“Bars!”

“Tamam, sustum.”Birkaç saniye ikimiz de konuşmadık. Sonra Bars ceketinin cebinden telefonunu çıkardı, ekrana baktı ve yeniden cebine koydu.“Waffle yiyelim mi?”

Ona inanamayarak baktım.

“Sen ciddi misin?”

“Ne var? İkimiz de açız.”

“Ben seninle hiçbir yere gitmiyorum.”“

Tamam.” dedi başını sallayarak.

“O zaman ben sana alıp geleyim.”

“İstemiyorum!”

“Çikolatalı?”Cevap vermedim.

“Muzlu da koydursam?”Dudaklarımı birbirine bastırdım.

“Çilek de olsun.”

Bars bir an yüzüme baktı. Sonra gülmeye başladı.“Ulan sen de ayrı bir şeysin ha!”dedi

“NE VAR?”

“Hiçbir şey, prenses. Bekle burada.”

Ayağa kalktı ama birkaç adım attıktan sonra durdu. Arkasını dönüp bana baktı.

“Arya?”

“Ne?”

“Bir daha seni ağlatırsam var ya…”

Kaşlarımı kaldırdım.

“Ne yapacaksın?”

Bir süre düşündü.“Bir daha ağlatmamaya çalışacağım.”Başımı iki yana salladım.

“Harbi malsın.”

“Biliyorum.”Bu kez ikimiz de güldük.Bars uzaklaşırken arkasından baktım. İçimde hâlâ kırgınlık vardı ama onun da en az benim kadar kafasının karışık olduğunu hissediyordum.

🦶🏻bars kötü biri🤬