0.8

•••

Bars’ın arkasından salonda bir sessizlik olmuştu. Kimse ne diyeceğini bilmiyordu. Ben ise elimdeki çay bardağına bakıp duruyordum.

Karsu ağlamaya başlamıştı.Polina teyze onu sakinleştirmeye çalışırken Bade yanıma oturdu.

Bade: iyi misin?

Arya: iyiyim

Bade: yalan söyleme

Arya: niye yalan söyliyim kızım

Bade: çünkü yüzün her şeyi söylüyo

Arya: yüzümü de susturayım bari.

Bade hafifçe güldü.

Ben de gülmeye çalıştım ama pek beceremedim.Tam o sırada Bars salona geri geldi.Herkes ona baktı.Bars’ın gözleri ise direkt beni buldu.Hemen önüme döndüm.

“Ben biraz hava alıcam.” deyip ayağa kalktım.Bahçeye çıktığımda derin bir nefes aldım. Üzerimde ince tişört vardı ve akşam serinliği iyice hissediliyordu.Arkamdan kapının açıldığını duydum.

Bars: üşürsün

Arya: üşümüyorum

Bars: yalan

Arya: bugün herkes yalancı ilan etti beni

Bars: ben seni tanıyorum

Arya: tanımıyorsun

Bars: tanıyorum Arya

Başımı kaldırıp ona baktım.Bars birkaç saniye sustu.

Bars: nişanı bozduğum için pişman değilim

Arya: benim için bozmadın zaten

Bars: senin için bozmadım

Bir an sustu.

Bars: ama senin yüzünden kararımı daha net verdim

Arya: Bars…

Bars: yanlış anlama

Arya: zaten anlamıyorum

Bars: iyi

Arya: iyi mi?

Bars: evet

Arya: çok saçmasın

Bars: biliyorum

İkimiz de sustuk.Sonra Bars üzerindeki ceketi çıkarıp bana uzattı.

Bars: al

Arya: istemiyorum

Bars: Arya

Arya: tamam ya

Ceketi aldım.Üzerime geçirirken ona bakmamaya çalıştım.Ama içimden geçen tek şey şuydu;

Keşke bu kadar zor olmasaydı.•••