Yeniden tanışma

"Hayır!ben kimseyi öldürmedim"

"Ünlü dedektif lee minhonun bulduğu tek şüpheli sizsiniz efendim"

"Gidin burdan! beni yanlız bırakın"

Kalbinin sesi duyulacak diye korkuyordu jisung,zayıflıklarını öğrenecekler diye korkuyordu.Dudakları açılıp kapanırken gözleri dolu etrafa bakıyor.Tutunacak yer olarak duvarı seçiyordu.Tüm vücuduna yayılmış olan adrenalin ne gitmesine ne de kaçmasına yardımcı oluyordu.Kendini savunmuyordu.Hayatı boyunca kendisi için konuşan birileri hep olmuştu ve buda jisungu suskunluğa gömmüştü.
Ama,şimdi?

Sakin değildi,insanlar etrafından ayrılmaya başladığında bile sakin olamadı.Tüm bakışlar onun üzerindeydi ve sanki burda olmasına rağmen onu dünyadan soyutlamışlardı.Hoş zaten öyle değilmiydi?

"Hadi git ve başkalarını öldür orospu!"

"Nasılda masum rolünü oynuyor"

Duyulan sesleri bile dinlemedi,dinleyemezdi.Bakışlarını önüne çevirip son kalmış cesaretiyle arkasındakileri umursamadan koşmaya başladı. Adımlarının sarsaklıgı kendine güveni kadardı.Gözlerindeki umut ise bir sokak ötesi kadar..

12. Sokakta olmalıydı.Evinin adresini bile unutmuştu bir an.Sesler gittikçe kaybolurken kendi düşüncelerinde boğulacağını düşünse de öyle olmadı.beyni bile susmuştu,sanki herşey onun suçunu kabul etmiş gibiydi,jisung hariç...

12

Tabelanın soğuk ve solmuş Mavi görüntüsünü gördüğü için bile ağlaya bilirdi jisung.Aglamak için bir sebep ihtiyacı vardı.Saatlece ağlamak istiyordu.Ağlarsa kurtulacağına inanıyordu...
Yani en azından istiyordu bunu. Adımları öyle hızlı bir şekilde yürüdüki etrafına doluşmuş birkaç hayvan bile korkuyla kaçıştı.İçini acıttı bu jisungun.Herkes ondan kaçıyordu,peki o kendinden nasıl kaçacaktı...

"Ellerini havada kaldır ve sakince bu tarafa dön"

Kalın ve duyduğu andan itibaren içini ürperten sesler bir anlığına dondurdu jisungu.Algılama yetisi kendini terkederken duymamış gibi davranmayı seçmek istedi.Evet,tam olarak bunu yapmalıydı.Hiçbirşeye bulaşmadan usulca gitmeliydi burdan.Bu düşünce çok iyi gelirken duyduğu ses anında yelkenleri suya düşürdü.Jisung yine boğulmaya mahkum edildi

"Kaçmayı düşündüğünü biraz daha gizlemeye çalış küçük."

Hasiktir!

Oydu,oydu,gerçekten oydu!

Ayakları kilitlenmişti küçüğün.Vücudunun titrek hali bile artık belliydi.kimseden saklayamazdı.
Belli etmediği anlarda bile korkuyordu.Elinde değildi.Azılı bir suçlu olarak dolaştığı sokaklarda herkes onu öldürecek gibi bakıyordu.Tabiki de korkardı.
Yönünü ona doğru hafiçe çevirip bakışlarına karşılık vermekten ödü kopmasına rağmen baktı jisung ona.

"Benimle geliyorsun çocuk.Sakın ani bir hareket yapma"

Anı bir hareket yapma mı demişti o,imkansızdı.Tüm hücreleri git diyorken durup yüzlesemezdi.Yüzleşek yüzü bile yoktu ki.
Duyduklarına birlikte adım atmaya çalıştı jisung.Birkaç adım geriye attı.Gidebilecegini düşündü.Belki biraz uğraşsa,belki cesaretli olsa gidebilirdi.Herşeyden,kendinden bile.

Yutkunamadı bir an.
konuşmak istedi.Bu kez savunmak istedi kendini.

"Sadece yerinde dur küçüğüm.Korkma,ben istemediğim sürece kimse yanına yaklaşamaz.Kimse seni öldüremez"

"Ne istiyorsunuz benden" dedi jisung.gücünü bulmaya çalışıyordu.Gözlerinden akan yaşlar bile artık pes etmişti zaten,onun için çabalamanın bir anlamı yoktu.

Ne ara yanına yaklaştıgını kestiremediği silüetten yediği darbeyle afallayan ve acısını yaşayamadan uyuşma hissiyle dengesizleşen jisung işlerin iyiye gitmediğini şimdi çok net anlıyordu.bir şey olacaktı,birşey yapacaklardı.Ve jisung en çokta bundan korkuyordu.

"Söz veriyorum jisung,korktuğun herşey sona erecek"dedi minho.Bu bir teselli değildi.Masum cümlelerin gerçekliği hep ağır basardı.

Ve jisung duyduğu hırıltılı sesle bilincine veda etti.Neredeyse kapanacak olan gözleriyle gördüğü kızıl saçlar,Onun sonuydu.Düşmekte olan bedenini tutan adama teslim olduğunu hissediyordu.

Günahkarın kollarında açan masum çiçek,umarım kirlenmezdi,

Seytanın planlarının aynı yola sürüklediği,birbirlerini tanımayan iki gencin hikayesi,güneşin gölgesinin üzerlerine düştüğü bir günde aniden başladı.

Kuralsız bir oyun oynanacaktı ve sorun şuydu.kuralsız bir oyunda bir kaybeden olurdu ve bu sefer kaybetmek yasaktı...

Zarlar hep altı gelmeliydi...

Yazar L. T.

Hikaye başlıyooorrrr
Umarım beğenirsiniiizzz