Çıkamamak

"Lee know!"
...

"Lee know!"

"Çıkarın lan beni!"

Bir adım atıyor zavallı çocuk.Minik minik adımlar.Kalbinin atışıyla uyumlu.

Sandalyenin düşme sesi geliyor kulaklara,jisung devirmiş çünkü.Sinirle itiyor yere.Hıncını atmak ister gibi.

"Gitmem gerek!sikeyim.Harbiden gitmem gerek.Burada kalamam"

Atmosferi daha hızlı çekiyor içine.Göğsünün hızla kalkıp inmesini umursamadan.

"Söyleyin o patronunuz gelsin"

Ses yok.Ah aciz çocuk.Kimle konuştuğunu bilmeden incitiyor ses tellerini.

"Gerçekten korkmaya başlıyorum.Kimse yok mu?"

"Beni burada mı bıraktınız?"

Zamansızca vakit aradı kendine jisung.Gitmek için.Gitmek ve bu yerden kurtulmak için.Demir kapıya vurdu gününden hallice.Elleri kızardı.Gözlerinin kızartıcı gibi.Canı çok acıdı,ama ağlamadı.

"Lee know'a söyleyin.Yalvarırım gelsin.Ben burada duramam,bu suç"

Tam bu sırada az önce vurduğu kapıdan içeriye gür bir ses ulaştı.

"Patron yarın burada olacak,o gelene kadar sakin olmaya çalış!"

"Olamam,o-olamam.O gelsin!Yalvarırım o gelsin.Korkunç insanlar!Sizi polise şikayet edeceğim!"

Yazar L. T.

Sunar.......