Bölümler 1Şu an: 1
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yorumlarınızı ve oylarınızı unutmayınız.🖤
Uyarı!: Bu bölümdeki yer,zaman,kişi,evren vb. Bütün kavramlar hayal ürünüdür. Yani yarı distopya gibi düşünebilirsiniz.
🍷🌑
Deniz;
Her gece olduğunda,faniler uyurdu. Gece onlar için huzurdu bazen. Sessizlikti. Günün sonuydu. Fakat bizim gibi vampirlerde tam tersiydi. Gece iner inmez herkes avını arardı. İnsan kılığına girerdik arada. İnsanların arasına karışırdık.
Kendimize en uygun kanı seçerdik. Kan ilaçtı benim için. 'Kurumuş çölüme su getirdin' diyordu faniler hep. İşte o misaldi. Her neyse,neredeyim ben? Yine her zamanki gibi vampir olabilecek şüpheliler toplanıyordu. İlk defa geliyordum. Kimisi hemen dişlerini kullanıp kaçmaya çalışıyordu. Ama fiyasko. Direktmen bir yerde bekletiliyor,güneşlik alana getiriliyordu ve soyumuz azalıyordu. İşte buna çok sinir oluyordum!
Bunları düşünürken lanet olası odanın kapısı hafifçe aralandı. Bir adam sesiydi. Biriyle bir şeyler mırıldandı ve odaya girdi. Sızan ay ışığından yüzünü seçmeye çalıştım ama tam göremedim. Kalın sesi odada yankılandı.
"Deniz hanginiz?" Dedi. Gözlerimi devirip konuştum.
"Ne yapacaksın sen Deniz'i,okyanusu? Çek sorgunu bas git kardeşim ya!"
Yapmacık bir kahkaha atıp bana doğru yürüdü. Az çok yüzü görünmeye başlamıştı. Fakat hala net değildi.
"Bunu dediğine göre Deniz sensin," Beni süzdüğünü hissedebiliyordum. Şu an onu gebertmekten beter etmek için her şeyimi verebilirdim!
"Gel sen bakalım,bunu dediğine göre Deniz sensin. Değil mi?"
"Ben Deniz değilim!"
"Hayır Deniz'sin. Teoman anlattı seni zaten. Bu tavırlarından belli Deniz'in sen olduğu,"
Teoman da kimdi? Tanımıyordum. Her kimseyse de benim hallerimi,tavırlarımı niye anlatıyordu? Nereden biliyordu?
"O kim?" Dedim merakla.
"Gelirsen öğreneceksin," gözlerimi yumdum. Derin bir nefes alıp kabul ettim. Teoman kimdi bilmem gerekiyordu. Kimse beni benden izinsiz başkasına anlatamazdı. Saçmaydı. Tanımadığım,etmediğim biri neden beni anlatsın ki? Kabul etmemin ardından karşımdaki zafer kazandığını belli edercesine bir sırıtırken sonra ellerimden tutup beni dışarı çıkardı. Daha doğrusu odanın dışına. Büyük bir sorgu hastanesinin içindeydik. İsmi Turvakils'ti.
Turvakils soyumuzu çürütmeye başlatan tek hastaneydi ve bu beni delirtiyordu. Bu hastaneden de,sahibi her kimse ondan da nefret ediyordum. Sahi,buranın sahibi kimdi? Lanet olsun! Unutmuştum! Kahretsin ki unutmuştum. Acaba Teoman dediği buranın sahibi miydi? Olabilir miydi? Of,aklım bir türlü çalışmıyordu!
"İçeri geç,iplerini çözüyorum. Bir şey yapamazsın şu an zaten." İçeri geçip arkamdan kapıyı tekmeyle kapattım. Saçlarımı ellerimle geriye tarayıp ayaktaki adama baktım. Evet,oydu! Bu hastanenin sahibiydi ve kökümüzü kurutmaya yemin etmiş olan Teoman'dı! Bana bakarak sırıtıyordu. Ellerini masaya dayamıştı.
"Sen..." dedim fısıldayarak. Parmağımla onu gösterdim.
"Evet,ben,Deli Vampir..." Gözlerim mi doluyordu? Hayır dolmamalıydı! Eğer gözlerimden o yaş akarsa,vampir olduğum belli olabilirdi. Bu bütün vampirlerde vardı. Ağlamak bize göre değildi.
"Ben vampir değilim,bunlar senin şizofren dünyanda kurduğun saçma şeyler!" Burnundan güldü. Adımlarını bana yönelttiğinde o yaşı içime hapsedip hırçın gözlerimi göz önüne serdim. Bana daha fazla yakınlaştığında itmeye kalktım. Geri çekilip engelledi. Tekrar denediğimde ellerimi havada tutup,hızlıca kapıyla kendisi arasına sıkıştırdı. Sinir dozum doruklardaydı. Burnumdan soluyordum. Sakin olmaya çalışıyordum ama o sinir bozucu yüzü beni çıldırtmaktan başka bir işe yaramıyordu!
"Vampirsin,önceki senelerimizi hatırlayamadın herhalde?" Önceki senelerimizmiş! Aramızda tek bir şey yoktu. Sadece beni kan içerken görmüştü. İnsanlara söyleyip herzamanki gibi kaos yaratmıştı. Ama sonra şaka yaptığını açıklayıp üstümdeki bütün önyargıları tuzla buz etmişti. Deliydi. Bana deli diyenin kendisi deliydi! Son gücümle itip onu kendimden uzaklaştırdım.
"Sen ne saçmalıyorsun? İçtiğim vişne suyu demiştim ya sana! Boş boş kaos yaratma derdin yüzünden geçmişimiz deyip durma! Beni bu rutubetli alandan da çıkar hemen. Midemi bulandırıyor burası!"
"Cık,olmaz. Bana kaos yaratacağım bilgiler vermen lazım. Yoksa bu koca hastanede başbaşa yaşar gideriz. Bu arada korkma sabah olursa güneş gelmez buraya. Perdeler güneş ışığı geçirmiyor,"
Dudağımı yaladım. Gülerek alayla baktım ona.
"Sen proje falan mısın? Çıkar beni buradan,çıkar!"
"Olmaz deli vampir,olmaz. Hadi,bana... şey,siz kadınlar ne derdiniz? Ha! Dedikodu,dedikodu! Bana ondan ver bakayım," kısık sesi kulağımı turmalarken ciddileştim.
"Beni,çıldırtma! Beni,çıldırtma!" Diye haykırdım. Kahkaha attı ve "Tamam," dedi. Kapıya yaklaşırken geri çekildim ve açmasını bekledim. Kapıya iki kez tıkladı ve dıştan kilitli olan kapı açıldı. Kapıyı açarken beni alan adama göz işareti yaptı. Buradan şükürler olsun ki gidecektim! Tam kapıdan çıkacakken yüzüne baktım. Konuştum ona acıyarak bakarken. Sanırım aradığım kan buydu,o. Soyumu çürüten Teoman.
"Seni öldüreceğim Teoman..." diyerek sırıttım. Sinsice yüzüme baktı, boynunu açarcasına başını hafifçe yana eğdi.
"Öldür beni o zaman deli vampir. Dişlerini tenime geçir de, cennetin senin kanında olduğunu bileyim..."
"Vampir değilim!" Dedikten sonra omuz silkip bilmiyormuş gibi yaptı.
Sinirle gözlerimi devirip yürüdüm. Çıkışa doğru giderken son kez içeri baktım. Burada nasıl benim soyum çürüyorsa,o Teoman belası da burada ölecekti. Onu öldürecektim...
🍷🌑
İlk bölüm nasıldıı?? Yorumlarınızı dört gözle bekliyor olacağıımm!! Bu arada arkadaşlar Teoman'a tanıtımda vampir yazdım,ama şu an vampirlere düşman bir insan olarak görüyorsunuz. Herşeyin bid zamanı var bu konuda bir mantık hatası yok haberiniz olsun. İkinci bölüm için beklemede kalın!!
Bölüm etkileşimi
