Hayatta kalan kimse...

Jen Sin-ji bağırınca irkildi ve silahı ona doğrulttu

J:HA!

S:JEN DUR LÜTFEN BENİ VURMA!

J:Kimsin sen ışığa gel seni görmemiyorum!

S:*öne gelir*Benim Jen dur lütfen

J:yürü, yürü, yürü git Beak-yoon'un yanına çöme çabuk!

S:Tamam, tamam beni vurma yeter

B:korkuyo musun? Benim için artık bir anlamı yok deliler gibi sevdiğim kız başkasından hoşlanıyormuş gebermek ustiyorum benim için hiç sorun değil!

S:aa Samara gelicem şimdi sen kim oluyorsun da benim sevdiğim kıza ilanıaşk ediyosun LAN! *Beak-yoon'a sert bir yumruk atar*

B:bana vuruyorsun öylemi ÖYLEMİ HA! ELLERİMİ ÇÖZ DE ADİL BİR KAVGA EDELİM HA NE DERSİN?

J:HEY GEÇİN LAN YERLERİNİZE!

* İkiside yerlerine geçdiler*

J:Demekki ikiniz de benden hoşlanıyorsunuz. Peki benim için ne yapabilirsiniz?

S:Ölürüm!

B:Öldürürüm*Sin-ji'ye ters bir bakış atar*

J:Harika! O zaman bu silahı alda Sin-ji'yi vur bakalım! HAHAHAHAHAHAHAHAHHA

S:bekle ne hayır!

B:*yutkunur*J-Jen ben bunu yapamam

J:biliyordum, SÖZLERİNİZİ TUTMİCANIZI BİLİYORDUM!*silahı Beak-yoon dan alır* al bakalım SENİ YALANCI!*ateş şesi*

S:b-bi dakika benimi seçtin Jen?

J: HAYIR SENİ *** KURUSU! *ateş sesi*

Jen'in etrafında üç tane ceset vardı ama korkmuyordu. Son sözü olarak dediki...

J:Ben yeni bir sayfaya geçtim ama bu sayfayı çoktan kirletmişler...

*Ateş sesi*

Bitti, bitti bütün aşk üçgeni ÖLDÜ...