Farkında olunmayan Değerli Günler.

9. Sınıfın 2. Dönemi öyle güzel geçiyordu ki , bir gün biz yine tenefüste sınıfta toplanmış oturuyorduk. Ben sırama geçtim resim çizmek istemiştim , Belinay ile Melisa ise kendi aralarında gülüşüyorlardı , tepemde birinin olduğunu hissedip başımı kaldırdım , tepemde Nisa dikilmiş bana bakıyordu , garipsedim..

İlayda; Ne oldu?

Nisa; sen hala beni mi düşünüyorsun?

İlayda: şuan buraya gelmeseydin varlığını bile hatırlamıyordum.

Nisa: her gece rüyamda seni görüyorum İlayda.. artık seni çok özledim barışalım mı? Ne dersin..

O an bu sözler bana o kadar saçma geldi ki ama bir yanım ona acıyordu.

İlayda: koridora çıkalım orada konuşuruz.

Nisayla sınıftan çıktık , çıkarken sınıftaki bazı kişiler bize garip şekilde bakıyordu haklılardı. Ben olsam bende öyle bakardım. Nisayla koridorda yürüdük aramızda bir sessizlik vardı, Nisa bana döndü ve , ,

Nisa: İlayda ben artık barışmak istiyorum, yokluğun beni her geçen gün dahada bitiriyor , lütfen.. bir kez olsun eskisi gibi olmaya çalışalım.

O sözleri ve gözündeki pişmanlık beni delirtti ve en sonunda kabuk ettim.
O günden sonra Nisa ile eskisi gibi olmaya başladık ama içimde bir yerde , Melisa ve belinayın yanına gidip Nisayıda ardımda bırakmak vardı aslında. Ama gönlüm el vermiyordu , sonuçta o benim ilk yakın arkadaşımdı.. bir süre sonra nisayla eskisinden daha yakın ve samimi olduk, ama ona güvenmiyordum , bir şey yaptığı söylenemez biliyorum ama nedense sürekli içimde nisaya karşı garip bir şüphe vardı , ondan nefret etmiyordum ama bir konuda şüphe duyuyordum ne olduğunu bende çok iyi anlayamıyordum ama birşeyler vardı işte.. sanki onunla hiç arkadaş olmamam gerekiyordu gibi hissediyordum... Neyse ne akışına bırakmak gerek bazen..
Sınav haftamız gelmişti , sinavlarima harıl harıl çalışan biri değildim ama anlayacağım kadar çalışırdım. Ama Melisa ve Belinay sınav girmeye 1 dakika kala bile ezber yapıyordu gerçekten gurur duyulacak birşey , ama kendilerini çok sıkmaları bence bir tık aptalca, her neyse herhangi bir dersin sınavını oluyorduk sınavı erkenden bitirip kağıdımı teslim ettim , arkamda oturan unutun zorlandığını anlayabilmek çok kolaydı , öğretmen lavaboya gitmek için sınıftan çıktığı gibi arkamı dönüp tüm bildiklerimi umuta söyledim ve sınav kağıdını doldurmasını sağladım. Benim sayemde bir dersten geçmiş oldu tenefüste bana teşekkür etti ve eliyle hafifçe omzuma dokundu , o dokunuşla nasıl bir kelebek hissi yarattı.. varya... Düşündükçe o anı tekrardan yaşıyorum.. 9. Sınıfın 2. Döneminde tüm anılarımda ufak ufak umutts yer alıyordu bu beni sahada mutlu ediyordu , bir gece yatmadan önce bir soru belirdi kafamda , "Acaba bir gün ona karşı hislerim değişince neler yaşanmış olacak?".. Bu soruyu dahada düşünmeden uyuyuvermişim , sabah kalktığımda her zamanki gibi okula bir heyecanla gittim... Ama Nisa okulda yakamı salmıyordu , bir gün onu karşıma aldım ve açıkça konuştum.
İlayda; Nisa arkadaşlığımız dıştan ne kadar iyi görünse de ben sana nedense güvenemiyorum , seninleyken içimde bir huzursuzluk olması çok rahatsız edici oluyor, lütfen zorlama artık konuşmayalım.
Ve o gün yine nisayla iletişimi kestik.
2. Dönemin sonlarına gelmiştik Melisa ve Belinay çok yakındı ama Melisa Belinay ve benim aksine daha ciddi ve soğukkanlı duruyordu , okulun kapanmasına 3 hafta kalmıştı kimse okula gelmiyordu ben Yusuf , Melisa , ve Belinay hariç , 4 'umuz okula gelip sürekli oyun oynuyorduk oynadığımız oyunda saçma çocukça bir oyundu , bir kağıt oyunu "Charlie Charlie" oyunu bir kağıt dört eşit parçaya bölünecek şekilde çizilir, ve çapraz gelecek şekilde iki bölüme "yes" kalan diğer iki bölüme ise "No" yazılır iki kalem ortada üst üste koyulur , ve Charlie'nin adı iki kez tekrarlanıp bir soru sorulur , kalem döner ve bir yazının üzerinde durur. Yanıtı belirler , tabii gerçek değil ama biz eğlenme amaçlı oynuyorduk , Yusuf ben Belinay Melisa o kadar eğleniyorduk ki , okul hayatımızın en güzel günlerini geçirdiğizin farkında değildik.. karantina kitabındaki Mahşerin dört atlısı Grubu gibiydiz , ama tek erkek Yusuftu işte , karne gününe son 1 gün kaldı , o zaman içime bir boşluk kazinmaya başladı , gelecekten kaygılanıyordum .. ve karne günü geldi , o gün normalce hazırlanıp tam saatinde okulda oldum karneler dağıtılmadan önce fotoğraflar çekildik Melisa ben Belinay bir kaç fotoğraf çekildik, Yusuflada çekilmek isterdik ama o kendi erkek arkadaşlarının yanında durmaktan Bizim yanımıza gelemedi maalesef.. güldük eğlendik ve karneler dağıtıldı, şaşırtıcı ama Melisa sınıf birincisi olmuştu, Belinay ise sınıf dördüncü olmuştu ben Melisaya tebrik ettim ve Belinay da tebrik etti , Belinayla evimiz yok üstü olduğu için beraber gidiyorduk yolda ağladıda ağladı, nasıl bu kadar düştüğünü sorguluyordu , Belinayın evinin önüne geldim ona sımsıkı sarıldım ve sonunda ayrıldık eve gittim ve karnemi bir köşeye koyup valiz hazırladım çünkü yine bu tatili babamın yanında geçirmek zorundaydım, o tatil babamın yanında bitti , okul açılmadan tekrar annemin yanına döndüm ve sonraki gün artık 10. Sınıfın ilk günüydü..