9. Sınıfın 2. Dönemi..

Günler o kadar güzel geçiyordu ki 1 hafta 1 ay gibi geçiyor, her anı ayrı bir eğlenceli oluyordu , ayrıca bazen sınıfta Doğruluk mu cesaretlik mi oynuyorduk , Bugün yine o günlerdendi , 5. Dersteydik ve ders boştu, sıraları birleştirip 7-8 kişi yan yana ve karşı karşıya oturduk ortaya bir şişe koyduk ve biri çevirdi, soru kısmı umuta cevap kısmı ise bana denk geldi , kalbim yine çarpmaya başladı o an gözlerim unutun her detayını süzüyordu , Umut dudağını kıvırarak gülümsedi hafifçe... Ben ise tek kelime etmiyordum sadece ona odaklanmıştım
Umut konuşmaya başladı.
Umut: Söyle bakalım İlayda..*adımı ağzında tadar gibi vurguladı* Doğruluk mu? Cesaretlik mi?
*İki saniye duraksayıp boğazımı temizledim gözlerim onun gözlerine mıknatıs gibi bağlı kalmıştı*
İlayda: Doğruluk...
Umut: Bende cesaretlik seçersin sanmıştım bee! Neyse kızım buda iyidir.. peki sana Bir soru soracağım demek... Hmm "Hoşlandığın biri var mı İlayda?"
*Yutkundum bu soruyu soracağından adım kadar emindim gözlerimi onun gözlerinden ayırmadım , aynı zamanda çaprazımda oturan Nisanın bakışlarınıda üzerimde hissediyordum , sonunda cevap verdim*
İlayda: Yok tabii ki , Umut.

Hayır aslında var , oda sensin Umut , senden çok hoşlanıyorum , her gece seni düşünmeden edemiyorum , gözlerine bakınca kendimi kaybediyorum , kalbim göğüsümü delip geçecek gibi hissediyorum.. keşke bir kez olsun sana dokunabilsem , seninle uzun uzun konusabilsem. O kadar derinden hissediyorum ki , sanki senden başka birini asla sevemem gibi geliyor.

Ona böyle demedim. Ama içimden öyle bir destan yazmışım ki çocuğa.

Umut: Gözlerin pek öyle demiyor ama eee.. inanayım hadi.

*Süheyla şişeyi çevirdi oyun 4-5 tur daha devam etti şişe bu sefer Melisaya ve Yusufa geldi.. Yusuf aslında bizim sınıf birincimizdi ama hikayenin başında adı geçmedi.*

Yusuf: Soruyorum Melisa , Doğruluk mu? cesaretlik mi?

Melisa: Doğruluk , Yusuf.

Yusuf: En büyük korkun ne Melisa?

Melisa; En büyük korkum.. Başaramamak , başarmak için her şeyi yapabilirim , herşeyden herkesten vazgeçedebilirim.

Yusuf: Çok sevdiğin biri olsa bile mi? Sevdiklerine değer vermiyor musun yoksa?

Melisa: Herkes gelip geçici, insanlar en sonunda kendiyle baş başa kalır.
Ama sizde benim için önemlisiniz.

*Gözlerim Melisaya odaklandı ve kafamda o cümlesi yankılandı*
'İnsanlar En sonunda Kendiyle Baş başa kalır.."
Tam üstüne bastı , benimde en büyük korkum buydu , Kafamı çevirdim ve umutu beni süzerken yakaladım anında gözlerimi kaçırdım ve şişeye odaklandım.. yüzüm kızardı.

Ve zil çaldı.. teneffüs olduğu gibi lavaboya koştum altımda ıslaklık hissediyordum , Hass... Umarım regl olmamışımdır diye geçirdim içimden. Kendimi kontrol edeyim dedim ki altım kan gölü olmuştu , yanımda siyah bir eşofman vardı ama eşofmanı almak için sınıfa gitmem lazımdı , ve arkam kıpkırmızıyken sınıfa giremezdim.. tam o sırada Süheyla lavabonun kapısını açtı, şükürler olsun ki bir yakın arkadaşım beni o halde buldu.
İlayda: Süheyla... Ben regl oldumda.. çantamda eşofmanım ve pedim olması gerekiyor sınıftakilere çaktırmadan getirebilir misin?
Süheyla:Bekle burada getireyim kanka.

Tabii bekleyeceğim bu şekilde nereye gitmemi bekliyor ki zaten.
Süheyla 2 dakika içerisinde ihtiyacım olanları bana getirdi , ben ihtiyacımı gördükten sonra , ellerimi yıkadım ve lavabodan çıktım sınıfa girdim bu ders yine boştu kafamı koydum sıraya uyumaya başladım...

BU BÖLÜM BİRAZ FAZLA KİSA OLDU OLAYLARIN OLDUĞU YERLERE GELMEK İÇİN HIZLI OLUCAM..