10. Sınıf 1. Dönemi

İlk gün okula geç kalmıştım.. klasik ben işte.. yine okula koşarak gittim bahçede Belinay ile Melisa yan yana duruyordu onlara koştum ve üçümüz sımsıkı sarıldık , sınıfa doğru ilerledik. Melisa ve ben arka sıralarda yan yana oturduk , Belinay ise ön sıralarda rastgele biriyle oturdu , Melisa ve ben kendi aramızda şakalar yapıp gülümsüyorduk , Belinay bizden uzak kalmıştı, ama tenefüslerde görüşebilirdik , o zamanlar yine ilk dersler boş geçiyordu bizde üçümüz yan yana gelip konuşuyorduk. Ben bazen Süheylanın yanına gidiyor onunlada konuşuyordum. İlerleyen zamanlarda Nisa yine bana yaklaşmaya başladı ve ben geri kafalı olduğum için bunu pek umursamadım ve nisaykada biraz samimiydik , 1. Sınavlar başladı bile , ben geçen seneye göre bu sene nedense hiç çalışmıyordum ama melisa ve Belinay yine çok çalışıyordu, dıştan bakıldığında onlar yakın arkadaş olsa da sanki aralarında bir rekabet vardı, ama bu beni ilgilendirmezdi .. biz bu ara Melisa ile yazışmaya başladık , adım kadar hatırlıyorum bi ara aramızda şöyle bir konuşma gercekleşti.

"Melisa💙"
Melisa: kanka arkasından konuşmak gibi olmasın ama bana göre Belinay sanki benim başarımı kıskanıyor gibi geliyor, beni başarı için kullandığını hissediyorum.
00:48
İlayda: Anlıyorum Melisa.. bende nisayla yakınken sürekli şüphe duyuyordum , canını sıkan bir şey varsa bana tabii ki anlatabilirsin..

Melisa: Kankam bilemiyorum ama ya, Belinaydan soğmuş gibiyim , bana sarıldığında bile üstüme çullanıyor ve rahatsız edici..

İlayda: Melisa kanka ne olsun istiyorsun?

Melisa: acaba Belinay ile konuşmayı kessem mi?

İlayda: senin kararına karışamam ama belki ani duygu değişiminden öyle hissetmişsindir.
Size nasıl anlatsam bilemem ama ben Belinaydan çok Melisaya daha bağlıydım Belinaya kıysam Melisaya kıyamazdım , Belinay bana bir yanlış yapsa onu silebilirdim ama Melisaya bir yanlış yapsa affeder , hatta kendimi suçlu hissederdim çünkü ben Melisaya derdimi anlatsam derdime derman olduğunu hissederdim , ona birşey anlatırken onun ne demek istediğimi anladığını bilirdim , öyle iyi hissediyordum ki her gece onunla mesajlasiyorduk , güzel anılar biriktiriyorduk bunların arasında Belinayda vardı ama ben melisayı gözümde daha çok büyütüyordum. Ondan sonraki günler Melisa Belinaya soğuk ve mesafeli davranmaya başladı, bende o ne yaparsa onu yaptım.. ve Birgün Melisa beni karşısına aldı ve..
Melisa: ben Belinay ile arkadaşlığımı bitirmek istiyorum. Sadece seninle olmak istiyorum. Sen bana ev gibi hissettiriyorsun, Belinay bana yük gibi.
Melisa bana bunları diyince kafamda Melisa ile Belinayın anılarını üçüncü kişi gibi izlediğim zamanlar geldi, beraber gülüşüyorlardı, sınavlara sınıfta beraber hazırlanıyorlardı , hep yan yanalardı , hatta bir gün bahçede bir bankta oturup dertleşip ağladıkları birbirine sarıldıkları sırdaş gibi oldukları , birbirlerine hatıra olsun diye mektup yazdıkları bile vardı. Melisa bana bu cümleleri kurunca onu dikkatle dinledim , ona sert çıkışamazdım çünkü bende nisa'dan sonra melisa'nın yanında gerçek dostu bulmuş gibi hissediyordum.. gözlerimi onun gözlerime diktim ve..
İlayda: Sen ne yaparsan yap seni yanlız bırakmayacağım Melisa.. hissettiklerin benim için önemli , sen hangi yoldaysan bil ki bende arkandayım.
O konuşmadan sonra Belinay ile aramız öyle bir gevşedi ki anlatamam , Belinay tabii okulda peşimizden gelsede biz onu tersliyor yolumuza bakıyorduk. Melisa ile o kadar yakındık ki anlatamam kış ayı gelmişti okulda çoğu gün yağmurlu geçiyordu ve biz Melisa ile yağmurda el ele tutuşup bahçede yürüyorduk , birbirimize bakıp gülümsüyor ve ikimizinde çok sevdiği o şarkıyı yağmur eşliğinde diğer öğrencilerden hiç utanmadan bahçede sadece ikimiz varmış gibi söylüyorduk, yağmur bize eşlik ediyordu çok eğleniyorduk ve o an sanki bir film sahnesi gibiydi..
Gözlerim melisadaydı onunda Okyanus gibi mavi gözleri bendeydi ve mutlu mutlu söylediğimiz o şarkı çevremizdekilerinde duyduğu şarkıydı..

"Sen sev yagmurları yağmurlar yağsın üzerime... Gidiyorum gözüm yaşlı.. ahh.. yine yol, yok üstünee.."

Yüzümüzde o kadar çok tebessüm vardı ki o anı özleyeceğimi hiç düşünmüyordum... Ardından diğer şarkı.. dolandı ağzımıza

"Denize açıldım sevmeye , sevilmeye.. anladım sevmek gibisi yokk... Yağmura soyundum yavaş yavaş yağar diyee... Damlalarda yüzmek gibisi yokkk.."

O anı bin yıl yaşamış gibi yaşadık. Bir yağmur yağması abartılacak birşey değildi ama bir anıya güzellik katmıştı, basit olan şeyler sevdiğimiz kişiyle canlanıyordu.
Ama...
İki kişi arasında geçen güzel anılar üçüncü kişi gözüyle ağır ağır izlenir , geride kalan kişi için günler daha zor ve yorucu geçer, sanki eksikmiş gibi..
Belinay çok derin hissediyordu belli ki.
Yağmurda o anı yaşarken bahçede bizim sınıfın camına kaydı gözüm.. cana yansıyan belinayın görüntüsü, yağmur damlalarıyla ıslanan camın ardında Belinay.. umursamamaya çalıştım ancak onun adına üzülüyordum..ama benim asıl odağım hep melisaydı.. Belinayın ne hissettiğini hiç takmamiştım bile. Melisayla birbirinden güzel anılar biriktiriyorduk ama aramıza her zaman Nisa girmeye çalışıyordu , beni kendine çekmeye çalışıyor melisada uzaklaştırmaya çalışıyordu , ve başardı... Bir melisa'nın yanında bir nisanın yanında duruyordum , Nisa sürekli melisa'nın yanına gitmeme engel olmaya çalışıyordu. Bir gün Melisayla duygularımızı itiraf ettik , nasıl hissettiğimizi söyledik. İkimizde nisanın aramıza girdiğini düşünüyorduk, ama o itiraftan sonra Nisa bana yine yakın davranınca Melisa bana trip attı haklıydı , Nisa benim yanıma geldi ve ,
Nisa: ben olsaydım bana böyle bir sebep yüzünden trip atan birini hayatımdan çıkarırdım.
TABİİ Kİ BU CÜMLE YÜZÜNDEN MELİSAYI SİLİP ATMADIM. Ancak Nisa yüzünden aramız genişledi...

Ve Birgün telefonuma bir mesaj geldi melisadan.
"Melisa💙"
"Bir süre konuşmayalım İlayda .."
Mesaja baktım gözlerim doldu , telefonu sıkıca tuttum, kalbime bir ağrı girdi ve parmaklarım klavyede hızla dolaştı..
İlayda: sen nasıl istiyorsan öyle olsun Melisa , benim kapılarım sana her zaman açık olacak , seni her zaman sevicem.. ve seviyorum , umarım nasıl mutlu olacaksan öyle olursun , başarmak istediklerini başarırsın.. sen her zaman başarmak istemişsindir ve başarman için birinin sana engel olması seni çok üzer biliyorum.. eğer Başarmak için ne yaparsan yap olmuyorsa gerekirse beni kullan. Senin için canımı bile verebilirim. Ama yinede başkası ile mutlu olmak istiyorsan git mutlu ol Melisa. Sevildiğini iliklerine kadar hissetmek için doğru kişiyi bul , benim için her zaman doğru kişi sendin, kendine çok iyi bak Melisa..
"Görüldü"
O gece öyle bir ağladım ki anlatamam. Ailemle hiç konuşmadım kimse ile iletişime geçmedim dört duvar ile kendimle bas başa kaldım, şimdiden onu özlemiştim , iki üç kelimelik mesaja kendimi açıklamak için uğraştığım koca bir paragraf yazmıştım ancak ben zaten melisa'nın beni hep anladığını hissederdim. Kafamda o kadar çok soru vardı ki , neden konuşmayı kesmiştik? Neden böyle birşey istemişti? Neden.. neden ki?... Öyle çok göz yaşı döktüm ki göz altlarım kıpkırmızı olmuştu, gözlerimin ici kan çanağı gibiydi , kafamda Melisa ile anılarım canlandı, ben her zaman ailevi sorunlarını kafaya takan biriydim.. bı ara Melisaya içimi dökmüştüm. O kadar iyi hatırlıyorum ki, beraber lavaboda yere çömelmiş oturuyorduk ve ağzımdan kelimeler dağılıyordu..

"Melisa ben artık çok yorgun hissediyorum... Umuta olan hislerim beni bitiriyor.. her gece kendimle bas başa kalınca binlerce seh düşünüyorum , babamı , annemi... Çok kafaya takıyorum.. babamın annemi gözümün önünde nasıl incittigini o zamanlar bende nasıl bir travma bıraktığını hatırlıyorum , Melisa benim hayatımın iç döngüsü neden bu kadar kötü... Melisa ben bedenimde sıkışmış hissediyorum. Boğulmuş gibi hissediyorum." İkimizinde ailevi sorunu hakkında bir nokta ortaklık vardı ikimizinde babası annemizi aldatmıştı , o gün lavaboda sarılarak ağladık, öyle sımsıkı sarıldık ki birbirimize göz yaşlarımız birbirimizin omzuna dökülüyordu.. , O günü hatırlayınca dahada ağladım.. Her geçen gün dahada kötü hissediyordum. Her tenefüste lavaboda tek başıma aynaya bakıp duruyordum, her akşam evde odama kapanıyor hıçkıra hıçkıra ağlıyordum.. ne kadar derinden yaralandığımı bir Allah birde ben biliyordum.. bir gün okula giderken kablolu kulaklığımı taktım, ve şarkı listemden rastgele bir şarkı açtım ve o şarkı bitince otomatik olarak farklı bir şarkıya geçildi... Ve şarkı..
"Yağmurlar" şarkısıydı.. kalbim bir ağrıdı bir ağrıdı anlatamam.. ama şarkıyı geçmedim şarkının başından bile aklıma Melisa geldi , günler onsuz geçmiyordu.. şarkıyı dinlerken aglamamaya çalıştım.. şarkı bitince kulaklığımı çıkarıp yere fırlattım , hiç birşey olmamış gibi okula hızla yürüdüm. Kafamdaki sorular susmuyordu "Ben neden böyleyim".. okula gittiğimde melisa'nın yeni en yakın arkadaşı Hazal.. ile gülüşmelerini duydum kulağım çınladı.. önüme döndüm kitabının üstüne kollarımı bağlayıp kafamı koydum sıraya uyuyormuş gibi yaptım ama kafamda onların gülüşmeleri vardı.. ondan sonraki ders müzik dersiydi Melisa orta sıralarda bir yere oturmuştu hazalda onun arkasına.. bende onların çaprazındaydım. Müzik öğretmeni dersi anlatırken gözüm Melisaya kaydı Hazal onun saçları ile oynuyordu , ... Sanki Melisa ile benim eskiden yaşadığımız bir anıyı 3. Kişi gözüyle izler gibi izliyordum.. bende melisa'nın saçıyla oynardım hep.. gözlerim yere kaydı öyle bir dalmışım ki zilin çaldığını bile duymadım...
DEVAMİ GELECEK..