0.4

Zeynep- Abooovv!
Efsun- Ne!?
Efsun bir anda afalladı. Bir boşluğa düşmüştü adeta. Neler oluyordu?
Zeynep- Sen beni anlamıyor musun?
Efsun- NE?!
Efsun yeni uyanmıştı. Işıkları yakması biraz zor olsada halletmişti.
Zeynep- Tamam! Efsun bana bak. Mehmet senden hoşlanıyor. Bunu ‘şak’ diye söyledim çünkü şu an anladığım kadarıyla beynin tam anlamıyla BASMIYOR! Ondan uzak dur. Olabildiğince uzak…
Efsun- Ne.
Bu seferde hayal kırıklığına uğramıştı.
(•••)
~•~•~•~•~•~•~
Mehmet- Ben Efsun’dan hoşlandım bro!
Buğra- Anlamayan maldır zaten.
Mehmet- Seninkini de
Buğra- Ne?
Mehmet- Şu Zeynep işi… Çok belli ediyorsun.
(•••)
~•~•~•~•~•~•~
Zeynep, Efsun’u odaya doğru sürüklerken Buğra ve Mehmet’de onları bekliyordu.
Buğra- Geldiniz mi?
Zeynep- Hayır! Hâlâ daha tuvaletteyiz gıybet yapıyoruz.
Buğra- Ha… Ha… Ha! Çok komik
Efsun- O zaten hep komik.
Tam o sırada Mehmet’in yanındaki telefon titremeye başladı.
Zeynep- O benim telefonum
Mehmet telefonu Zeynep’e uzattı.
Zeynep- Alo? Ne! Nasıl olmuş? Nasıl yani!.. Yani şimdi bizim evimiz yandı öyle mi?
Zeynep’in konuşmasını dinleyen grubun hepsi aynı anda ayağa fırladı.
Efsun- Zeynep?
Zeynep- Yeni evi siforta karşılayacakmış. Biz yapmadık çünkü sonuçta değil mi? Ancak bugün otele gide-
Buğra- Yok öyle yağma! Bizde kalıyorsunuz!
Zeynep- Neden bırakmıyorsun beyefendi?!
Buğra- Seni ilgile- He bir de bahanem var! Bugün takip edildiniz, yine olmayacağı ne malum?
Zeynep- Hayı-
Efsun- Tamam.
Zeynep- Ne?! Tabii ki hayır gecenin bir saatinde bir adamın evinde ne işimiz var?
Buğra- Erkek miyiz yani?
Zeynep- Yok kızsın aq! Bu ne biçim soru ya?
Efsun- Evet! Yoksa ne işimiz var burada Zeynep?
Zeynep, Efsun’u zehirli bakışlar fırlatırken Mehmet hareketlendi.
Mehmet- O zaman bugün tam olarak burada uyuyacaksınız ama sadece iki yatak var!