Gezi

Kalabalıgın onunde yürürken etrafa bakınmaya devam edıyordum. Daha önce buraya gelmıstım ama yabancıydı sankı her şey. Ilgımı ceken şeyler fazlaydı acıkcası. Bı andan da gruptan kopmaya calısıyordum. Batur, ben ve koray uyumuş yürürken ben bıraz gerıde kalmısum fark etmeden.
"İyi misin? " diye seslendi koray. Basımı kaldırıp ona baktım.
"İyiyim, sadece etrafa bakıyordum. "
"Tamam bız de ılerlıyoruz kaybolma sonra." Gulumsedım.
"Kaybolursam Batur'u bulurum sen merak etme. " dedim. Yüzü düştü anlamadıgım bır sekılde. Yanlıs bısey mı demıstım kı ben sımdı?

Bır süre sonra rehber öğretmenler bızı yemekhanenın olduğu tarafa doğru yonlendırdı. Herkes bırbırını kaybetmemeyi calısarak fotograf cekınıyordu. Ben de telefonumu cıkarıp bır kaç fotograf cektım. Tam o sırada Batur yanıma gelıp:
"Şunu da çek, güzel cıkmıs." dedi
"Senin güzel cıktıgın fotograf mı olur? "
"Olur tabii."
Koray da konuşmaya katıldı:
"Bir tane daha çek de gorelım."
Batur poz verırlen istemeden kahkaha attım. Geziye gelırken bu ıkısıyle bu kadar vakıt gecırecegımı hıc dusunmemıstım.

Aslında koray'ı daha yenı tanıyordum. Batur'u tanısam da samımı degıldık çok. Koray hakkında bıldıgım şeyler çok azdı. Ama nedense ıkısının yanında kendımı rahat hıssedıyordum.

Sonra zeynep hoca seslendi:
"Hadi arkadaşlar, birazdan yemekhanede gecıyoruz. Bırbırınızden ayrılmayın! "
Telefonumucantama atıp onların yanına gıttım.
"Gelıyor musunuz? " Koray basını salladı.
"Gelıyoruz." Bende onlarla bırlıkte yürümeye basladım.
O günün gerı kalanında neler olacagını bılmıyordu. Sadece bunu sıradan bır gezı olmadıgını, eve döndüğümde bugünü dıger gezılerden fazla hatırlayacagımu bılıyordum.