4. Bölüm

Çok değerli canım okurlarımm 💝

Nasılsınız iyi misiniz? Öncelikle kitaba gösterdiğiniz ilgiden dolayı çoook teşekkürler hepiniz cok değerlisiniz.

Bide kitabı okuduğunuzda beğendiyseniz bağenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın eğer bölümlerden haberdar olmak istiyorsanız beni takip etmeyi de unutmayınn 🧚🏻♀️

Düşünceleriniz , eleştirileriniz ve beğenileriniz benim için çok önemli , çekinmeden gerek yorumlara gerek bana özelden her şeyi yazıp sorabilirsiniz 🌸💗

İyi okumalaarr

-----------------------------

-- Yusuf Taha 'dan --

Bu yorgunlukla kendimi direk yatağa atmak istiyorum.

Asansörün kapısı açıldığında tam kapıyı açmak için anahtarı çıkaracağım sırada Efsal'in kapısında bı adam Efsal'le konuşuyordu .

Bu kimdi şimdi ? Ve ne geziyordu Efsal'in kapısında?

"Beyefendi istemiyorum diyorum gidermisiniz !"

" Bakın gerçekten sizi pişman edecek bir şey yap-"

Ne oluyordu ? Anahtarı cebime koyup adama doğru bir kaç adım attığımda Efsal'le göz göze gelmiştik , bana bırak anlamında hareket yapıp sesli bir şekilde boğazımı temizledim dikkat çekmek adına .

"Efsal bu beyefendi kim?"

Allah'ım affet .

"Aa hoşgeldin, ekler sipariş etmiştim o geldi beyefendi de şimdi gidiyordu ."

Yaptığım oyunu anlamış gibi ona uygun cevap vermişti.

Sesinden çok tedirgin olduğu ve biraz korktuğu anlaşılıyordu . Biraz daha yanına geçip adamı tam karşıma aldığımda hala Efsal'e bakıyordu.

"Yo ben hiç bir yere gitmiyorum ayrıca sen kimsin ne diye giriyorsun hanımefendiyle aramıza biz gayet güzel konuşup anlaşıp görüşme planlayacakt-"

Neyden bahsediyordu bu şerefsiz ? Kız istemiyordu sonuçta ! Adam konuşmaya devam ettikçe vücudumu daha çok sinir kaplıyordu .

Hala devam edince üzerine atlayıp yüzüne yumruk geçirdim. Allah'ım sen affet.

"Hii ! Yusuf napıyosun , bırak adamı."

"KIZ İSTEMİYORUM DİYO ANLAMIYOR MUSUN OĞLUM ? KALK GİT ŞİMDİ BURDAN BİR DAHA DA NE BU KIZI NE DE BAŞKA KIZLARI NEFSİN UĞRUNA HARAM İLİŞKİYE ÇAĞIRMA DUYDUN MU BENİ !! "

"T-Tamam vurma gid- gidicem bırak beni ahh ."

Adamın üzerinden kalktığımda eşyalarını yerden alıp koşarak merdivenden inmişti.

Efsal'e baktığımda çok korkmuşa benziyordu .

"Özür dilerim görmemeliydin bunları ."

"Yusuf adamı öldürecektin farkında mısın ? Ya benim yüzümden hap-"

"Efsal oldu bitti özür dilerim ayrıca hapse girmek falan yok bak bitti sende sakin ol lütfen ."

"Pardon özür dilerim."

"Lütfen bir daha böyle bir olayla karşılaştığında polisi ya da beni ara ya da başka bir tanıdığını . Ben gelmemişde olabilirdim ya adam sana bir şe- . Her neyse dikkatli ol Efsal teksin ve buralar hiç güvenlik değil ."

"Haklısın.. Teşekkür ederim ikinci kez beni kurtardığın için. Sağol."

"Bir şey değil hadi içeri gir geç oldu . İyi akşamlar."

"İyi akşamlar ."

Kapıyı kapatınca bende cebimdeki anahtarı çıkarıp kapıyı açtım.

İyi ki ona bir şey olmadan buraya gelmiştim . Ya hiç gelmeseydim düşüncesi ve adamın bir şey yapma ihtimali beynimi kemirirken yine bu saçma düşüncelerden çıkıp mutfağa geçtim.

Dolabı açtığımda canım hiç bir şey istemiyordu . Çay suyu koyup balkona çıktım.

Yan balkona baktığımda acaba şu an nasıl diye içimden geçirmeden edemiyordum , niye sürekli Efsal hakkında böyle oluyordu . Ben haram diye kaçmaya çalıştıkça sürekli bir şeyler bizi denk getiriyordu .

Allah'ım sen hayırlısını eyle .

Telefonun çalmasıyla içeri geçip baktığımda Elif arıyordu .

"Alo abicim ?"

"Güzelim ?"

"Nasılsın abicim ?"

"İyi gülüm sen ?"

"Bende iyii annemlerle oturuyoruz öyle çay içiyoruz ."

"İyi selam söyle ."

"Aleykümselam , ee işin nasıl gidiyor , komşunla aran nasıl ?"

Bu kız gerçekten akıllanmayacaktı .

"Elif annemlerin yanında yapma bari !"

" Ne yapmaması abi ya evlende kurtul işte kaç yaşına gelmişsin hala tek yaşıyorsun! Ayıp ya git evlen ben yenge istiyorum!"

"Kızım deli misin ne bağırıyorsun annemlerin yanında ."

"Benden duymuş olma ama annem Efsal gelinine çeyiz dizmeye başladı bile artık yaza düğününüzü bile çıkarı-"

"ELİF ! Laflarına dikkat et ! Bekar bı kız hakkında nasıl konuşuyorsun böyle üstelik haberi olmadan !"

" Sakin ol abicim biz de sana diyoruz ki kızla evlen daha güzel seyler konuşalım diyorum."

" Ya sabır ya sabır ! "

Babam arkadan lafa girmişti.

"Lan eşek sıpası yoksa senin gönlünde başka biri varda ondanmı istemiyon bu kızı doğruyu söyle ."

Ne alakaydı şimdi bu ? La havle la havle ..

" Kimse yok baba ama şu an kimsenin olmasınıda istemiyorum ben gayet halimden mutlu memn-"

"SUS ! Ben torun istiyom boşuna mı ördüm bu kadar patikleri yelekleri , bizim komşu Nermin'in oğlu senden küçük gelin 2.ye hamile . Sen anca bekle ! O kızı alacaksın bitti Yusuf ."

Ya sabır ya selamet !

Ne diye bu kadar ısrar ediyorlardı Efsal'de . Üstelik kızın haberi bile yok .

"Görende ben 30 'u geçtim sanar annecim daha 23'e yeni bastım"

"Abi neyse sen annemgili boşverde ben sana ne olduğunuzu söylim. Sen utanıp çekiniyosun , Yengem utanıp çekiniyo birbirinize ne sevdiğinizi söylüyorsunuz ne aşık olduğunuzu . Erkek olarak senin açık olup kıza sevdiğini söylemen gerek . "

"Elif-"

"Abi Elif falan deme biz sizin için ne kadar uğraşıyoruz siz hala bir şey yok diyorsunuz hem bak sana bir şey diyim mi ?"

"He gülüm onu da söyle de kurtul "

Annemler duymasın diye sesini alçaltarak konuşuyordu

"Valla abi benden duymuş olma ama siz kendiniz oldunuz oldunuz yoksa iki tarafın velileride bu ilişkiyi desteklediği için artık oraya mı gelirler , yoksa sizden habersiz birbirinizimi isterler falan orasını ben anlamam . Tek diyeceğim sen bu kızı sevmeye bak ,kızı sana seni ona aşık et elini hızlı tut. Kaparlar kızı üzülürsün benden söylemes-"

"Tamam sus düşüncem kapat hadi sende telefonu ."

Bu neydi böyle ya ? Ben çocukları olduğum halde beni bu kadar istemediler resmen iki kelimenin ikiside 'Efsal'i istiyoruz ' .

Derin bı nefes alıp mutfağa geçip çay doldurdum. Tam salona geçerken elektrikler kesilmişti bir anda .

"Ağağağagagaga"

Bu ses Efsal'in sesine benziyordu . Çayı sehpaya koyup telefonu alıp evden çıktım . Efsal'in kapısını çaldığımda içerden ses gelmiyordu .

Bı kaç kere çaldığım halde hala açmıyordu oysaki emindim o sesin onun olduğuna .

Rehbere girip aradığımda saniye geçmeden hemen açmıştı.

"Y-Yusuf çok k-korkuyorum y-yar -yardım et l-lütfen ."

"Efsal tamam sakin ol içerdemisin ?"

"Hı hı "

Sesi ağlamaklı geliyordu sandığımdan daha çok korkmuş olmalıydı.

"Efsal ben kapıdayım flaşını aç ve dışarı gel hadi ."

"O-olmaz gelemem k-korkuyorum"

"Efsal tam olarak nerdesin ?"

"M-mutfakta "

"Şimdi sakın ol kapıyı kırıcam korkma tamam mı ."

"Hı hı "

Telefonu yandaki ayakkabılığın üzerine koyup kapıya omuz atmaya başladım .Sağlamdı ama kırmam gerekti . Bir kaç kere daha vurup olmayacağını anladığım anda son bı kez geriden gelip vurduğumda kapı kırılmıştı .

Ağlama sesi geliyordu .

Telefonumu alıp mutfağa doğru gittiğimde köşede yerde oturan Efsal birden gelip sarılmıştı.

Birden irkilsemde çok tepki vermedim ,daha çok korkutmak istemiyordum.

Hala ağlıyordu.

Ne yapacağımı bilmiyordum . Ellerim yanlarımda beklerken o gözyaşlarını omzuma akıtıyordu.

Bir kaç dk daha sakinkeşmesini bekledim .

"Y-Yusuf teşekkür e-ederim. Çok k-korkmuştum . "

Arada bı hala iç çekiyordu.

Neydi onu korkutan karanlık mı yoksa önceden yaşadığı karanlıktaki bı olayın travma olarak kalmasımı ?

Benden ayrıldığında gözleri kan çanağına dönmüştü.

Allah'ım sen affet.

"Efsal sakin ol gel bı su iç . Ağlama bak gözlerin kan çanağına dönmüş ."

Arada bı iç çeksede az önceye göre sakindi .

"Ben çok korkarım karanlıktan , tam namaz kılacaktım mutfağa su içmeye geld-"

"Şşt tamam sakin ol anlatmak zorunda değilsin burada arada elektrikler kesilir böyle . "

Hızlı hızlı nefes alıp veriyordu .

"Yusuf "

"Efsal elektirikler gittiği zaman maalesef ki 24 saat içinde gelmiyor. Bina yapılırken oluşan bı sorundan kaynaklıymış ya da bazen mahallede alt yapı çalışmaları olabiliyor . Kapınıda kırdım maalesef yarın usta çağırır yaptırırım , istersen bu gece bende kal ya da kız arkadaşın varsa onuda çağırabilirsin İster Elif'in yatağında ister koridordaki koltukta uyuyabilirsin. Haram olduğunu biliyorum özür dilerim ama başka çare yok çünkü-"

"T-Tamam "

Allah'ım sen affet ya rabbim isteyerek değil korktuğu için.

"Alacak eşyan varsa al hadi gidelim ."

Kafasını iki yana sallayıp ayağa kalkmıştı . Telefonunu eline alıp kapıya doğru yürümeye başladı bende arkasından ilerledim.

Efsal'in kapısını ne kadar kırık olsada örter gibi yapıp kendime çektim. Efsal kapının önünde beni bekliyordu.

"Kapım açık içeri müsait geçebilirsin "

Salak kafam kız karanlıktan korkuyo nasil içeri geçsin tek başına.

Kafasını iki yana sallayınca çok oyalanmadan yanına gidip kapıyı açtım.

Flaşı içeri doğru tuttuğumda adım atmıştı.

Salona geçip oturduğunda bende çekmecedeki mumları çıkardım.

"Bı kaç kere daha gitmişti elektrik telefonunda şarjı bazı zamanlar az olma ihtimaline almıştım bu mumları . Portakal kokulu . Severmisin ?"

"Hı hı."

Çok korkmuştu ama niye bu kadar korkmuştu ? Geçmişte onu etkileyecek bı olay mı yaşamıştı.

Çekmeceden kibritide alıp hepsini yakmıştım.
Büyük mumları kenardaki yüksek yerlere küçükleri de Orta sehpaya koydum.

Efsal'e baktığımda sakinleşmişe benziyordu .

"Çay demlemiştim çok soğumamıştır ister misin ?"

"Zahmet olacak teşekkür ederim."

"Sorun değil"

Ev 1+1 olduğu için bı odası yatak odası diğerindede salon ve mutfak birleşikti.

İlk defa Amerikan mutfağını sevmiştim.

Kalkıp çaydanlığın altını yaktım. Allah'tan Ocak hem elektrikli hem gazlıydı.

Bardakları ayarlayıp yanına çekmecedeki bisküvidende koyup salona geçtim. Çaydanlığıda alıp geldiğimde Efsal'in iyice uykusunun geldiğini anlamıştım. Saate baktığımda 23.39'du .

_____

(Birazcık araya giriyorum çok özür dilerim şu andan itibaren heyecan ve acı duygusunu tam hissedebilmek için duygusal şeyler yada fon müzikleri açabilirsiniz .
Önerim ; "chu1na" - east duo

Ya da hoş bı şarkı eşliğinde okumak isterseniz de Erdal Güney 'den "Saklımdasın" ı öneririm tam çiftimizi andıran güzel bı şarkı .)
_____

Çayımı alıp Efsal'e en uzak mesafedeki koltuğa oturup yudumlamaya başladım.

"Yusuf.. ben özür dilerim..az önceki yaptığım için..ama gerçekten çok kork-"

"Efsal lütfen o anı hatırlayacak konu açıp korkunu yenileme , haram olduğunu ikimizde biliyoruz ama o an sen korkuyordun ve ben seni engelleseydim daha çok korkacaktın ki isteyerek yapmadığını da biliyorum . Dua edip tövbe etmemiz ve tekrarlamamamız gerek ."

"Teşekkür ederim. Gerçekten buraya geldiğim ilk günden beri sürekli yanımda oldun Allah razı olsun.Ama.."

"Ama ?"

"Ama bu şehir bana iyi gelmedi . Ankara'ya annemlerin yanına dönücem sanırım ."

Ne ?

Gidecek miydi yani ?

Tam da birbirimize alışmışken .

Kalbime bı ağırlık çökmüştü, acıyordu .

Sakin olmaya çalışarak derin nefes aldım.

Elif'in dedikleri bir bir aklıma geliyordu .

"Tek diyeceğim sen bu kızı sevmeye bak ,kızı sana seni ona aşık et elini hızlı tut. Kaparlar kızı üzülürsün benden söylemesi"

"ben sana ne olduğunuzu söylim. Sen utanıp çekiniyosun , Yengem utanıp çekiniyo birbirinize ne sevdiğinizi söylüyorsunuz ne aşık olduğunuzu . Erkek olarak senin açık olup kıza sevdiğini söylemen gerek . "

"Kimse yok baba ama şu an kimsenin olmasınıda istemiyorum ben gayet memnunum halimden "

"Abi Elif falan deme biz sizin için ne kadar uğraşıyoruz siz hala bir şey yok diyorsunuz"

Bide hastanedeki adamın dedikleri ..

"Sakin ol evlat , kıza olan sevgin içindeki yangını yelliyor haberin yok . İnsan aşık olunca , şurasında (eliyle kalbime dokunarak ) sevdiği kız olunca ne yapıp ettiğini bilmiyor . "

"Oğlum , sen daha içindeki aşkın farkında değilsin ne yavrum . Senin buran çoktan yanmış bu kıza , bu kızı kaçırma evlat ! "

Herkes sonuna kadar haklıydı.

Sanki herkes dışardan birbirimize aşık olduğumuzu biliyordu görüyordu , sadece biz görmüyorduk birbirimize olan aşkımızı , sevgimizi yada aşkımı sevgimi..

Tam bir korkaktım , gerçekten tam bir korkaktım kalbimde kim olduğunu bilmiyorum ,sevdiğimi söyleyemiyorum ..

Kalbim gitme düşüncesini duyunca sıkışmaya başlamıştı.

"Yusuf iyi misin sana sesleniyorum yarım saatt-"

İşte şimdi korkak olmanın hiç sırası değildi . Her şeyi açık konuşmanın vaktiydi . Açık konuşması gereken taraf ben olmalıydım . Kalbim nasıl beni burda bırakıp uzaklara gidecekti ! İzin veremezdin böyle bir şeye .

Elimdeki çay bardağını acıdan ve sıcaklığının verdiği güzel hissiyattan sıkabildiğim kadar sıkıyordum.

Kafamı kaldırıp gözlerinin en derinine baktım. Görüyordum o da seviyordu emindim .!

"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı gene aynı şekilde fakat her şeyden habersiz yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatında mevcut olduğunu , benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin."

"Yusuf ne diyosun iyimisin?"

"Gitme diyorum Efsal ! Gitme . Tesadüfler, nasipler , tevafuklar her neyse bizi birleştirdiyse bizi ayırma .
Efsal ben sana aşık oldum , senle olan her şeye gülümsüyorum, en ufak şeyde aklıma sen geliyorusun, sürekli sırıtıyorum, bunların hepsi hayatıma sen girdikten sonra oldu sen geldikten sonra hayatım farketmesemde daha da güzelleşti . Olmadığın zamanlar özlüyorum, sürekli görmek istiyorum, sürekli seninle konuşmak istiyorum, üzüldüğünde canın acıdığında seni kendime çekip ' üzülme, ağlama burdayım ' demek istiyorum . Güç erkeğe güzellik kadına verilmiş ama bir gün her güç bir güzelliğe yenilirmiş . Ben bugün yenildim sana Efsal .. lütfen gitme .

Sana bundan sonra Hz.Ali gibi sevip Hz.Ömer gibi cesur davranacağıma söz veriyorum yeterki gitme ..."

Kalbimdeki acı biraz olsun dinmişti . Asıl önemli olan o gidip daha çok mu acı yükleyecekti yoksa kalıp kabimdeki yerini dahadamı güzelleştirecekti ?

Yere bakan gözlerini gözlerime diktiğinde gözlerinde ne olduğunu anlayamamıştım .

Kalbinde hiç mi sevgi olmamıştı bana karşı?

Sevmiyormuydu ?

Acıyla bakıyordu gözleri . Gözlerimin en derinine baktıktan sonra kafasını eğdi.

Sevmiyordu . Salaktım işte beni sevdiğini düşünmem çok salakçaydı !

"Yusuf .." sesi titriyordu . Duymak istemiyordum ağzından çıkacak kelimeyi.

Ayağa kalktım birden. "Geç oldu artık uyuyalım ben sana çarşaf getireyim."

--Efsal'den --

Niye birden bire konuyu değiştirmişti ?

Gerçekten seviyormuydu ?

Cevap vermemi beklemeden odaya gitti uzun bı süre gelmedi .

Napıyordu ?

Üzmüşmüydüm onu ?

Saate baktığımda 10 dk geçtiğini farkettim. Korkmaya başlamıştım . Ses de gelmiyordu.

Birden bir şey düşme sesi geldiğinde daha çok korkmuştum . Yusuf içerdeydi ve hala ses yoktu .

"Y-Yusu-"

"Efsal korkma burdayım .Bardak düştü sadece"

İçerden seslenmesiyle içime su serpilmişti .

Elinde çarşaflarla yanıma geldiğinde yüzüme bakmıyordu. Üzmüştüm işte .

Hayatta en sevmediğim şey insanları üzmek ,kırmaktı.

Çarşafları koltuğun üzerine koydu ve çay bardaklarını topladı.

"Burda belin ağrımasın içerde Elif'in yatağına yeni çarşaf taktım yeni yastıkta koydum oraya geç istersen burda ben yatarım."

Bir şey dememi beklemeden arkasını dönüp çay bardaklarını mutfağın tezgahına koydu .

"Gerek yok sen odandan da yatağından da olma ben koltukta yatarım , kusura bakma sana da zahmet verdim küçükken karanlıkta yaşadığım bir şey travma olarak kaldığı için o günden beri çok korkarım."

"Misafir benden daha önemli dediğim gibi Elif'in yatağı içerde , zahmet verdiğini falan düşünme zor durumdasın ve yardım ediyorum bu kadar ."

Sesi hiç az önceki gibi değildi ve bakışları.. Yiğit'ten biliyordum gerçekten erkekler üzülünce sesi bakışları birden değişiyordu . Gerçekten istemeden üzmüştüm .

Ama daha ben bile onu sevip sevmediğimi bilmiyordum, kendim bilmiyorken ona nasıl cevap verecektim ?

"Oda müsait geçebilirsin mahremiyet açısından rahat olamam dersen kitleyebilirsin ben alacaklarımı aldım, her anlamda ."

Diğer kelimeleri normal konuşurken 'her anlamda'yı biraz kısık sesle söylemişti sanki duymamı istemiyor gibiydi ..

Az önceki dediklerine cevap vermediğimden mi bahsediyordu ?

Telefonumun flaşını açıp odaya doğru yürümeye başladım .

"Teşekkür ederim."

Cevap vermemişti . Odaya girip kapıyı kapattım . Flaşı odaya tuttuğumda 2 ayrı tek kişilik yatak vardı . Bide elbise dolabı ve boy aynası vardı . Ve iki yatak arasında 2 komidin .

İleri doğru adım attığımda yatak başlığının birinin rengi mürdüm diğeri laciverte yakın maviydi .

(Buradan itibaren Last Moment of Love -Tolga Sunter dinleyerek okumanızı öneririm 💖🌸)

Komidinin üzerine üç tane mum koymuştu . Telefondaki flaşı kapattığımda artık sadece mum aydınlatıyordu . Yatağa oturup düşünmeye başladım . Tüm olanları , tüm yapılanları , yapmam gerekenleri , yapmamam gerekenleri , geç kalmışlıklarımı , pişman olmuşluklarımı ..

Mum ışığı biraz aydınlatsada odanın bir yerinden her an o adam denen pislik çıkacakmış gibi hissediyordum .

Kimseye hak ettiği değeri tam anlamıyla veremiyordum . Ne bu pislik adama hak ettiği nefreti , ne Yusuf'a hak ettiği sevgiyi..

Haksızlık mı etmiştim Yusuf'a. Yusuf en baştan beri seviyor muydu yoksa? Yoksa yeni mi fark etmişti beni sevdiğini ?

Yusuf'un dedikleri aklıma geldiğinde aynı şeylerin bendede olduğunu fark ettim. Sürekli onla beraber olmak istiyordum ama haram diye kaçıyordum. Sürekli konuşmak istiyordum kaçıyordum. Sürekli bakmak istiyordum kaçıyordum . Ama onun kadar cesur değildim bunları dile getirmeye şu an bilmese de ilerde öğrenecekti sonuçta . Tabi çekingenliğimden biraz ödün verip açılabilirsem .

Dediği gibi o da benim hayatıma girdikten sonra hayatım daha güzelleşmişti ve ben çıkmasını istemiyordum . Şu geçen 1 ayda hoş şeyler yaşamasamda bu yaşadıklarımada güzellik katan Yusuf 'tu.

Daha fazla düşünmeyip ne olur ne olmaz düşüncesiyle feracemi çıkartmadan yatağın içine girdim. Etek kısmı bol olduğu için rahat edebilirdim . Başörtümün iğnesini çıkarıp komidinin üzerine koydum ve olduğun gibi yattım.

Düşünceler beynimi ele geçirirken uyku da bedenimi ele geçiriyordu ..

--Yusuf Taha'dan --

Anlayamıyordum . Seviyor muydu sevmiyor muydu ?

Ne hissediyordu ya da hissediyormuydu ?

Kafamı karıştırıyordu , hem de çok fazla ..

Saate baktığımda 00.45'di . Düşünceler beni ele geçirmişken uyuyacağımı hiç sanmıyordum .

Çarşafları koltuğa serip balkona çıktım.

Hep haramdan sakınmış ya da sakınmaya çalışmıştım . Ama Efsal.. O çok farklıydı . Ne olmuştu nasıl olmuştu anlamamıştım . Hala da bu konuya bı açıklık getiremiyordum. Haram olduğunu bildiğim halde sakınmam gerektiğini bildiğim halde sürekli onla konuşmak , ona bakmak , onla yan yana olmak , her şeyi birlikte beraber yapmak istiyordum.

Sanki özlüyor gibi hiç ayrılmak istemiyordum . Ben ve bir kıza karşı bu duyguları beslemek ..

İlginçti ama güzeldi . İlginçti ama gerçek olmasını istiyordum . İlginçti ama Efsal'i seviyordum , o sevmese bile .

Yinede o sevmiyor diye bırakmayıp onu da kendime aşık edecektim Elif'in dediği gibi . Erkek taraf bensem her şeyi alttan alıp daha çok çabalayacaktım , daha çok sevecektim.

Birazda Elif'ten yardım istemem lazımdı sanırım .

İçeri geçip telefonu alıp koltuğa oturdum . Derin nefes alıp sohbete girip yazmaya başladım.

Ben; uyudun mu güzelim ?

Elif ; yok abi ne oldu ? Sen bu saate kalmazdın hayırdır?

Ben ; sana anlatacaklarımdan Efsal'e bahsetmezsen bir şey anlatacağım ve biraz yardımına ihtiyacım var

Elif ; neee nolduuuu ağağağ

Birden aramasıyla hemen kenardan sessize alıp balkona çıktım .

"Abiii nolduu anlat çabuk ne yaşadınız Efsal'le"

"Sakin ol bağırma anlatacam bekle ."

Balkonun kapısını kapatıp gezerek konuşmaya başladım

"Elif söyledim."

"Neyi söyledin abi noluyor anlat artık hem niye sessiz konuşuyorsun sen ? "

"Efsal'e açıldım. İçerde uyuyor çünkü rahatsız olmaması içi-"

"Ne yuh abi ! Tövbe est-"

"Elif saçma sapan şey düşünme ! "

"Abi ne işin var senin kızın evinde "

"Susarsan anlatıcam ayrıca kendi evimdeyim Efsal'in evinde falan değilim ."

"NE? Abi bunları niye ben ordayken yaşamıyorsunuz Efsal'in senin evinde ne işi var anlat artık."

"Elif anlatıcam ama bu sefer gerçekten dalga geçip ima falan yapma gerçekten yardımına ihtiyacım var . Ve bu konuştuklarımızdan Efsal'e sakın bahsetme ."

"Tamam abi ya anlat hadi çatlatma beni ."

Her şeyi anlattığımda evin içinde sevinç çığlıkları atıyordu gecenin saat 1'inde .

Neyseki annemle babamın uykusu ağırdı.

"Abim damat oluyoorr sırada bana geliy-"

"Elif !"

"Yok sana sıra falan ! Efsal'i kendime aşık edene kadar biz evlenene kadar sana sıra falan yok ."

"Oy sen büyüdünde aşık mı oldun oyy kıyamam benim yakışıklı,minnoş kalpli abi-"

"Elif böyle devam edersen bir daha bu konuyla ilgili en ufak bir şey anlatmam , yardıma ihtiyacım var diyorum ."