2. Bölüm

--Efsal'den --

Tavandaki ışık öylesine gözümü alıyorduki gözümü açamıyordum .

"Geçmiş olsun Efsal hanım nasıl hissediyorsunuz?"

"Ahh belli bölgelerde ağrım var ama çok halsiz hissediyorum"

"Ameliyatınız uzun ve biraz zor geçti maalesef o yüzden halsiz hissetmeniz normal ."

"Saat kaç ?"

"19.25"

Hemşire yanımda sürekli bir şeylerle uğraşıyordu yanımda ve cihaz sesleri çok fazla ilduğu için başım ağrıyordu .

En son..

En son yere düşmüştüm beni kim getirdi buraya ?
Bir şeyler hatırlamaya çalıştığımda hiç bir şey hatırlayamadım.

"Bişey sorabilir miyim?"

"Tabi buyrun?"

"Beni buraya kim getirdi ?"

"Hatırlamıyosunuz galiba olabilir , nişanlınız getirdi inanın koridordan bir sn bile ayrılmadı gerçekten sizi çok seviyor bu beyefendiyi kaybetmeyin derim , doktor bey çok yormadan görebilirsiniz dedi isterseniz söyleyebilirim ."

Nişanlım mı? İyide ben nişanlı değilim ki!

"Dışarda bekleyen adam kim ? Ben kimseyle nişanlı falan değilim."

Karşımdaki hemşire gülümsedi.

"Her şeyi hatırlamaya çalışıp beyninizi yormayın lütfen , hatırlamıyor olmanız normal . İsterseniz çağırabilirim "

İyide ben kimseyle nişanlı değilim buna adım kadar eminim.

"Olur teşekkür ederim."

Hemşire dışarı çıktığında üzerime baktım hastane kıyafeti vardı yatak çarşafını boğazıma kadar çektim .

Dikişli yerim ağrımıştı .

Kafamda nerden geldiğini anlamadığım eşarbıda saçım ve boynum görülmeyecek şekilde düzlediğimde kapı açıldı ve 2 kişi girdi.

Bunlar ...

Ne işleri vardı burda ?

Bunlar karşı komşumdu . Neler oluyordu ?

Yoksa , yoksa hemşirenin nişanlın ded- tövbe ya rabbim ne diyorum evli adam hakkında .

Kız gelip yanımdaki sandalyeye otururken adam sağ tarafımdaki boş yatağa oturdu.

"Geçmiş olsun Efsal, nasılsın iyi misin biraz daha ?"

Biraz dik oturmak için hareket ettiğimde karnımdaki ağrıyla kısa bı süre yüzümü buruşturdum .

Boğazımı temizleyip konuşmaya başladım;

"Teşekkür ederim, iyi gibiyim şu anlık biraz ağrım olsada ."

"Umarım en kısa zamanda iyileşirsin canım . Hemşire bahsetmiş sanırım biraz o yüzden ben direk konuya gireceğim . Buralara yeni geldiğin için daha kimseyle tanışma fırsatın olmadı sanırım. Hasta oluncada yanında birinin refakatçi olarak kalması gerekiyordu . Abimde olay anın-"

Karşıdaki adama bakarak konuşmaya devam ettiğinde şok olmuştum.

"Neeeeğğ abin mi ?"

"E-evet de noldu ki ?"

Allah'ım lütfen tam şu an beni yerin dibine batır zemin falan çöksün ya rabbim .

"Şu yatakta oturan adam senin abin mi ? "

Öyle söylememle adam bana bakmıştı. Galiba baktıkça batıyordum .

"Efsal iyi misin ? Evet dedim ya "

"Şeyy.. Ben dün sizi .. sizi öyle görünce evlisiniz san-"

"Neeeeeeğğğğğ ahahahahahahaha evli- ahahah "

Çarşafı biraz daha yüzüme doğru çektim , yok olmam gerekti şu anda .

Aklıma dünkü sahne .. bide adamı öyle gördüğüm an gelince daha çok utandım. Adamda yere bakarak sırıtıyordu anladı kesin dünkü şeyin aklıma geldiğini .

"Ben özür dilerim gerçekten bilmiyordum"

"Ahaha alemsin yeng-"

Karşıdaki adam sert bir şekilde boğazını temizlediğinde kız konuşmaya devam etti ;

"Şey yani Efsal , sence ben bu güzelliğimle bu tipe bakarmıyım be pehh! "

Adam'a baktığımda kaşlarını kaldırarak kıza bakıyordu. Hiç bir şey yoktu ki tipinde gayet yakışıklı çocukt- Ay tövbe ya rabbim ne diyorum ben yine ya .

" Öyle mi Elif hanım ! Kimlere bakarmışsın sen bu güzelliğinle , benim tipim bozuk ya ."

Elif bir an utanmasıyla yanakları kızardı dik oturmaya başladı. Abisine bakamıyordu .

"Abicim şaka yaptım sende hemen alınıyorsun hem ben kime bakim ki canım aaa! Neyse ben devam edeyim hastanedede yabancı biri refakatçi olarak alınmadığı için seni buraya getiren de nişanl- öhöm öhöm yani abim olduğu için e abimlede bir bağlantın bulunmadığı için birazcık abimle nişanlanmış olabilirsin yeng- Efsalc-"

"Neeğğ ! "

Yan yataktaki adamın sesli bir şekilde nefes alıp verişini duymuştum.

"Tamam sustum ya !"

"Özür dilerim senin iznin olmadan böyle söylediğim için ama mecburdum o an aklıma başka bir şeyde gelmedi. Ailende burda olmayınca .. Aile demişken sen ameliyattayken baban ve annen aramıştı bide .."

Sesi birden ciddileşmiş sert çıkmaya başlamıştı .

"Bide Yiğit Kaan diye birisi aradı tam 13 kere ."

"You must be a little jealous, brother . You didn't have to show your fiance that you loved her "
(Biraz kıskanmış olmalısın abicim , nişanlına onu sevdiğini bu kadar göstermek zorunda değildin .)

"ELİF ! Bizi yalnız bırakabilirsin biraz abicim !"

Ne demişti az önce Elif , ne dönüyordu bunların arasında . Hiç bir şey anlamış değildim.

Elif dışarı çıktığında ortam sessizleşmişti .

Karşımdaki adam kimliğimi düşürdüğüm andan Elif'in bana kıyafet almasına kadar bütün olanları anlatmıştı.

Şok içinde dinlemiştim .

"Anlattıklarıma bakılırsa çok dikkatsizsin ve bı o kadar inatçısın , inatçı keçi "

Adam haklı dağılın.

"Evet haklısın biraz inatlığım tutmuş, özür dilerim ve teşekkür ederim yaptığın her şey için ."

"Sorun değil,kim olsa aynısını yapardım."

"Neyse ben mescide iniyorum bı ihtiyacın olursa numaram var zaten , Elif de dışarıda."

"Teşekkürler, bir şey sorabilir miyim?"

"Tabi "

"Sabah namazdan sonra balkon da olduğumu nerden biliyordun ve niye öyle söyledin?"

"Bende kerahat vakti uyumam elimden geldiğince geçen haftalarda eşya düzlemeye geldiğinde fark etmiştim bide güneşin doğuşu ve batışınıda izlemeyi seviyorsun sanırım. Neyse namaz geçecek ben ineyim "

Dışarı çıktığında gözlerimi kapatıp düşünmeye başladım . Bu adam benle alakalı niye bu kadar bilgiye sahipti ? Tesadüf müydü tüm bunlar ? Bütün olanlar kafamı oldukça karıştırmıştı . Biraz farklı biriydi.

Beynim düşüncelere tutsakken bedenim yorgunluğun etkisiyle kendini uykunun kollarına bırakmıştı.

--3 hafta sonra --

"Alo indin mi anne uçaktan?"

"Evet kızım baban almaya geldi eve geçiyorum şimdi"

"İyi bari selam söyle babama ."

"Sen iyi misin biraz daha ?"

"Evet annem iyiyim artık daha gitmeden önce sordun ya ."

"Olabilir kızım anne yüreği bu neyse tamam kapatıyorum, hadi görüşürüz."

Bir şey dememi beklemeden kapatmıştı.Çokta umursamadan yatağımdan yavaşça kalkıp mutfağa gittim.

"Yiğit'im napıyorsun ?"

"Akşam için yemek hazırlıyorum abla , konuştunmu annemle ."

Ağzıma Yiğit'in salata içen kestiği dometesten bir tane atıp pilavı karıştırdım.

"Hı hı şimdiye geçmiştir eve ."

"Abla ?"

"Hm?"

"Diyorum ki Yusuf ab-"

"Öhöm öhö öhöm ay ay bı su var "

"Abla iyi misin noldu birden bire ."

Verdiği suyu içip bardağı tezgaha koyup salona geçtim .

"Ay bilmiyorum domatesin kabuğu damağımda yapıştı herhalde ."

Domates kabuğu falan yoktu sadece Yusuf konusunun açılmaması gefekiyordu . Zaten annem 2 hafta burda kalınca her gün 'Yusuf şöyle ' 'Yusuf böyle ' ' Maşallah çocuğa ' 'Evlenme zamanın geldi ' diyerek Yusuf'u ne kadar sevdiğini belli etmişti . Resmen 2 kelimesinden biri Yusuf'tu.

Yiğit bir şey demeden kıymaya köfte şeklini vermeye devam ediyordu.

Konuşacağı lafı unutmuş olmalıydı. Keyifle koltuğa yayılıp telefonumla uğraşmaya başladım .

"Abla sofrayı balkon-"

Kapı çalmasıyla ikimizde susmuştuk. Ben bakarım diyerek kapıyı açmaya gitti. Kim gelecektiki bu saatte . Hemen odama geçip kapıyı kapattım üzerim müsait değildi . Yiğit'in konuşma sesleri geliyordu ama karşısında kim var anlamamıştım.

Tam 5 dk dır odadan çıkmayı bekliyordum . Kimle konuşuyordu bu çocuk ?

Üzerime feracemi giyip başörtümü düzeltip kapıya gittim . Yiğitin elinde bı tabak , karşısında Elif vardı ve oldukça samimi bir şekilde konuşuyorlardı .

Elif'le geçen 3 haftada baya samimi olmuştuk . Gercekten hiç yanımdan ayrılmamıştı. Ama Yiğit'in ve Elif'in bu kadar samimi olmasını anlamamıştım.
Yiğit geldiğinden beri Elif'i karşı bazı duygular beslesede çok belli etmek istemiyordu .Ama Elif onu bilmiyordum .

"Öhöm öhöm"

Sahte öksürmemle Yiğit elindeki tabağı heyecandan yere düşürmüştü .

"Yiğit iyimisin şey yani eline tabak falan batmadı demi "

" Yok yok merak etme bir şey olmadı. "

Bunlar benim geldiğimi yine mi unutmuşlardı acaba?

"Elif ? "

Arkadan gelen sesin sahibine baktığımda Yusuf'tu.Bakışlarımız kesiştiğinde gözlerini önce Yiğit'e sonra Elif'e çevirmişti.

"Abi şey Efsal'e kek getirmiştimde.. şey kapıyıda..öyle oldu derken..tabak yere düştü."

Elif dışında üçümüz gülerken Yusuf tekrar söze girdi .

"Tamam abicim bir şey demedim içeri geç hadi ."

Yusufla Elif kendi evlerine girdiğinde Yiğit hala arkada bakakalmıştı . Hangi ara bağlanmıştı bu kadar bu kıza?

Boyu benden uzun olsada kollarımı omzuna atıp arkasından sarılmaya çalıştım.

"Çen büyüdünde aşık mı oldun çeenn ooyyy "

"Abla hiç dalga geçmenin sırası değil ya ! Kek de düştü zaten !"

Omzundan inip yerdeki büyük parçaları toplamaya başladım .

"Kızla çok samimi olmaya başladın haram ona göre dikkat et ! Zaten ikinizde birbirinizi görünce salak gibi sırıtıyosunuz etrafta hiç bir şeyi görüp duymuyorsunuz ."

" Öylemi oluyoruz gerçekten ."

Sırıtmasıyla ayağımla ayağına bı tekme attım .

"Yiğiit hadi ablacım yemeğine devam et. Hadi!"

Yüzündeki sırıtmasıyla mutfağa gitmişti .Deliydi bu çocuk . Tabak parçalarını toplayıp süpürdükten sonra bende mutfağa geçtim .

"Abla az öncede lafım yarım kalmıştı diyorum ki Yu-"

"Bence hava gayet güzel balkonda yiyebiliriz . Ben hemen sofrayı kurayım sende salatayı karıştır ."

Tam çekmeceden sofrayı alıp balkona giderken Yiğit'in kolumu tutmasıyla yerime çakılı kaldım.

"Abla farkettim de sen Yusuf abiden baya baya kaçıyorsun , adını duyunca konu değiştirmeler falan . Siz bir şey mi yaşadınız?"

Nişanlı olayını üçümüz ve doktorlar dışında kimse bilmiyordu.Yani aileme bahsetmemiştim .

"Ne yaşayalım Allah aşkına Yiğit , biliyosun erkeklerle konuşup görüşme konusunda çekingen davranıyorum haram olduğundan dolayı, ki sende öyle olmalısın . Sadece bana yardım etti teşekkür ettim bitti bu kadar."

Balkona doğru yürüyüp dışarı çıktığımda Yusuf balkonda oturup etrafı izliyordu.

Beni görmeden hemen içeri geçip sofrayı salona kurdum.

"Abla hani balkonda yiyecektik?"

"Yok ya burası daha güzel. Hadi getir tabakları."

Tabakları masaya koyduktan sonra balkona çıktığında Yusuf'u görmesiyle içeri girdi .

"Simdi anlaşıldı. Sizin aranızda gerçekten bir şey var sen anlatmasanda ben bulucam."

"Yemeğini ye Yiğit yemeğini ye!"