Bölüm 4

Yaren Aksoy
Aradan bir hafta geçmişti yine bir pazartesi sabahına uyanmıştım fakat fevkalade yorgundum çünkü cuma günü mobilyaların gelmişti temizlik ve yerleşme derken yorulmuştum
Efsun ile her gin birlikte gidip geliyorduk , o benden bir saat sonra çıkıyordu işten ama ben onu işten çıkınca okulun önünde bekliyordum , eğer öğrencilerime ödev verdiysem onları kontrol ederek zaman kazanıyordum

Bu gün ise öğle arası çoktan gelmişti bahçeye çıktım tam ilerliyordum ki benim öğrencim olan Ahmet jandarma görevlilerinden birine çıktı aramızda birkaç adım mesafe vardı "Ahmet birazcık yavaş ol yoksa düşebilirsin anlaştık mı"
"Anlaştık öğretmenim" diyerek uzaklaştı karşımda duran jandarma bana sert vestık kaşları ile bakıyordu.
Fakat ben ondan tam tersi bir yüz ifadesiyle gülümsedim "çocuk işte kusura bakmayın" dedim hâlâ ifadesizce bana baktığını görünce yalan yok biraz gerilmiştim Efsun "Yaren hadi açlıktan bayılacağım" diye seslendi ve tekrar gülümseyerek "hoşçakalın, kolay gelsin" dedim
Karan Karahan
Genel denetleme için okuldan içeri girdiğim sırada bir erkek çocuğu bana çarptı ardından yaklaşık bir süredir gördüğüm öğretmen belirdi karşımda yanıma gelerek "çocuk işte kusura bakmayın" dedi gülüyordu güldüğünde yanağında çıkan gazmesi ne kadar güzeldi
Fakat bundan bana neydi ?
İfadesizce bakmaya devam ettiğinde ise kardeşi veya arkadaşı olduğunu düşündüğüm bir kadın "Yaren hadi..." Diye seslendi ve önündeki öğretmene baktım
Demek adı Yaren'di

Adının Yaren oldupunu öğrendiğin kadın yanımdan gittiğinde arkamı dönüp bir kere baktım aynı anda oda döndü göz göze gelince ilk o gözlerini kaçırdı ve gitti...

Yaren Aksoy
O ifadesiz bakışlarından nedenini bilmeidğim şekilde utanmıştım acilen okuldan çıktık öğle arası için bir haftadır yaptığımız gibi
Hülya annenin mutfağı adındaki küçük dükkana girdik Hülya teyze çok tatlıydı bizide çok iyi ağırlıyordu yemeklerimizi yedik ve okula geri döndük
Nedenini bilmiyorum ama o an jandarma olan o adam ordamı diye bakma gereksinimi hissettim
Yoktu, elbette
Efsun kendi okuluna girerken kapının önünde duran jandarmaya kaydı gözüm, o benimle konuşan adını hâlâ bilmediğim o jandarmanın arkadaşı olmalıydı ,kısa süre konuştuktan sonra Efsun ona el sallayıp okula girdi.

...

Okul çıkışı eve giderken Efsun çok mutluydu ama sessizdi
"Efsun sen iyi misin ne bu hâl"
"Ne varmış ki halinde" dedi mutlu mutlu
Kaşlarını çatıp baktığımda anlatmak zorunda gibi hissetmişti
"İyi iyi tamam anlatıyorum dinle, bu gün öğleden sonra yanıma bi jandarma geldi hani geçen sana demiştim ya çok yakışıklı diye oydu gelen , bu akşam benimle buluşmak istediğini söyledi" dediğinde bir tık şoke olmuştum "kızım manyak mısın daha bir haftadır burdayız kimseyi tam anlamıyla tanımıyoruz" demiş bulundum Efsun'un morali bozulmuştu hemen anlamıştım kolumun birini onun omzuna atarak sarıldım ve güldüm "yine de senin adına çok sevindim" diyip göz kırptım oda yeniden güldü heyecanını anlayabiliyordum

Daha önce sevgilisi olmuştu ama flört gibiydi hepsiyle hiç ciddi düşündüğü olmamıştı ama eve gidene kadar anlattığına göre ilk kez böyle hissediyordu bu aşk
Diğerlerine olan aşkından farklıydı